Friday, April 28, 2006

Онака...
Ова се онака, рендом мисли, на една иста тема...онака, нафрлени... По скоро една недела од плеј-офот 2006, сите НБА аналитичари, стручњаци, новинари и други се сложни во тоа дека до сега имавме малце утакмици и потези за кои за некоја година ќе се зборува. Освен можеби лудата тројка на Боунс Бери која ги спаси Спарси против Кингси. (Трипл-даблот на Леброн не влегува у конкуренција, затоа што тоа стана инстант-класика). Како главни виновници се наведуваат тренерите, но и немањето доволно маркантни играчи кои би го привлекле вниманието на медиумите. Освен Џејмс, кој се спушти на земја по фантастичното деби, не се најде играч кој би натерал обичен НБА фан да остане пред телевизорот до рано насабајле.Коби требаше да биде тоа, но тој созреа и одеднаш почна целосно да го слуша Зенот. Потег кој е по вкусот на сите Лејкер фанови, но и на ниеден Коби-фан. Од другите, можеби само уште Дирк би влегол у игра и...толку. Е сеа, да не бидам сфатен погрешно, видов дека се разви дискусија на оваа тема во коментарите. Јас не мислам дека Пистонси се тапанџиски тим, и не им посакувам повреда. Како што рече Синдикејт, ни на нив, ни на било кој спортист (освен Тоти). Истото се однесува и на Спарси, затоа што нивна силна страна е колективот. Факт е дека ни едните ни другите немаат маркетиншка привлечност, али тоа е така уште од 2004 година и менталниот колапс на Лејкерси во финалето. Едноставно, тоа е така, и затоа од таму сето тоа внимание свртено кон Леброн, Коби, Вејд итн... Иако поискусните НБА фанови знаат да ги ценат и Спарси и Пистонси.
* * * * *
Еден од потезите кои малце ја разбудија публиката, иако веројатно беше фаул у напад:
* * * * *
"Vince Carter was out there trying to play tough, which we all know he's not." - Pacers point guard Anthony Johnson, commenting on Vince Carter's trash talking and facial expressions in Game 2 of the Nets-Pacers playoff series.
* * * * *
The Knicks will again bid for Kenyon Martin now that he assuredly will be traded by the Nuggets this summer, but Larry Brown has also asked Isiah Thomas to target another potential injury risk: Miami's free-agent center Alonzo Mourning. - New York Post А, што очекувавте вие од Ајзеа, а?
* * * * *
89 is the number of times LeBron James touched the ball on offense in his magnificent playoff debut (32 points, 11 rebounds, 11 assists). Along with his 27 shots, he drew 10 fouls (three of them for "and one" plays), had four turnovers, but still passed the ball 51 times for a 57 percent pass rate. Talk about getting your teammates involved. He had one "assist worthy" pass that led to two free throws and another 11 "potential assist" passes in which his teammates missed shots. - аначиза на момците од 82гејмс. Кога сме кај Леброн, тој ветува дека вечер нема да се повтори вториот дуел. Ја му верувам. Иначе, дали ќе биде така ќе можеме да се увериме у живо на Спорт4. У два.
* * * * *
Ајверсон во Бостон, заедно со Пол Пирс. Барем за типовите од Celticsblog. Дрим он.
* * * * *
Момците од Need4Sheed конечно си го добија Биг Бен у инфлејтбл верзија. Со вакво нешто не ви треба ни аларм, ни бутур. Само напумпајте го Бен и стаје го пред врата.
* * * * *
На типците од ЈејСпортс конечно им текна да не поздрават. Така да, ја враќаме услугата. For all you YAYland readers, YayЅports.
* * * * *
Не е тајна дека скоро секој рапер сака да биде НБА кошаркар, како и дека секој НБА кошаркар сака да биде рапер. Ниту една од двете комбинации не е успешна, али вреди да се проба нели. Плус, на што онда би фаќале сеир. Еве ви линк на кој има доста рап ствари од НБА ѕвезди. Мој фаворит? Никој.
* * * * *
"Well-deserved and it's life-sized." - Баркли, за наградата за тренер на годината на Ејвори Џонсон.
* * * * *
Немој да сте ми кажале дека сте знаеле дека Нејт Робинсон има свој блог.
* * * * *
Ја идам сабајле за Охрид, така да на Шеп, Двр и Флајт останува чат-пат да го покриваат и откриваат плеј-офот. Леп провод за сите вас, каде било и да одите деновиве. Ааааајјјјј.

Wednesday, April 26, 2006

Нешти ќе се омрси пак?....КВ24
Ова како ептен ексклузива, (освен ако не го спомна вчера типчето што коментира на Спорт4 у пренос). Од сад, па надање и у будуќе, Спорт4 секоја вечер ќе дава по една плеј-оф утакмица. Мераци. Судејќи според одреден доверлив извор на "Аризона Рипаблик", нити ја, нити Шеп, нити Флајт, нити повеќето од нас не го погодија играчот кој ќе го наследи Стив Неш на МВП тронот. Изгледа затоа што тоа ќе биде...Стив Неш!!! Нема да мрчам ништо, зашто има уште време до објавување на тоа кој ја добил наградата (лани беше на 8 мај), но самото тоа што гласањето е завршено сугерира дека има нешто у муабетов. Плус, кога лани Нешти ја доби титулата, одма почнав да мрчам дека е незаслужено и дека титулата ја заслужува Шек (кој беше доста блиску), ама Стиви ме разубеди у текот на плеј-офот, у кој целосно докажа дека заслужи да биде МВП.
* * * * *
Уште само ова. Глеам дека Шеп и остали Лејкер-фанови почна да ги копка причата за тоа дека Коби од следната сезона више нема да ја носи 8-та. Сабајле кога ми дојде веста немав линк, ама сеа го имам. Мене лично, ова не ме изненадува. Уште еден у низата потези у филмот на Коби, кој само самиот тој си знае у кое кино игра. Можеби е само трик за зголемување на продажба, можда е на совет на Лејкерси, а можда Мамбата у главата му кажала "Чејнџ д намбер, мај прешсссссс". Мада, не ми е јасно зашто би се заебавал со бројот кој тој од ништо направи да значи нешто и кој е познат како "Бројот на Коби"? Можеби затоа што 8-та не значи апсолутно НИШТО. "In high school I started out with number 24. Then I went to number 33 later on. 33 was the number my father wore in high school, so I just switched it to carry on the lineage.” When Bryant jumped from Lower Merion High School to the professional ranks joining the Lakers, Bryant did not even have the opportunity to select number 33. That number was already previously retired after being worn by Kareem Abdul-Jabbar. Kobe chose the number 8 because his uniform number as a high schooler at the ADIDAS ABCD Camp was 143 (1+4+3=8), but the number switch was easy. “I wore the number 8 when I was a kid playing in the Italian leagues, so it was a smooth transition from number 33." Ја мислам дека тоа е само најава колку пати Коби ќе шутне вечер у Феникс. Монтажата на новиот дрес на Кобстер е преземена од, или културно кажано courtesy of YAYSports!, еден од најдобрите НБА блогови на нет, од каде и порано имаме преземено понекоја монтажа. Како и они од нас.
King 4 a day
Понекогаш има некои утакмици, кои едноставно ја имаат таа моќ да ја убијат секоја желба за кошарка. Моја среќа што се знам со НБА веќе подолго време, иначе после она што се дешаваше у Кливленд синоќа тешко дека пак годинава ќе седнев да гледам баскет. Бљувотина од утакмица. Бирајте: едно чудо глупо изгубени топки; глупи фаули у одбрана, уште поглупи у напад; промашување зицери од под кош; промашување чисти шутеви од дистанца, и тоа многу; промашување слободни од играчи за кои тоа би требало да биде најлесното нешто на светот и ...промашување куцање за играчот за кој тоа би требало да биде најлесната работа (и обично е) на светот. (да, ти Леброн).Како шлаг на се-брадата на Зззззззззз. Баталете што сега сигурно на секој сајт ќе се појави како Еди Џордан сковал брилијантна тактика и како Визардси од старт знаеле што прават. Единствена причина за нивната победа е истата причина за нивниот пораз во првата средба. Не ги гледајте 26-те поени и девет скокови на Леброн, зошто тие нема да ви ја дадат реалната слика за тоа што се дешаваше со него и Кавси. Па ни 10 изгубени топки и мизерниот шут од игра нема да ја дадат целата слика. Тоа мораше да се види. Толку положувања Леброн веројатно нема утнато цела сезона. Откако како брз воз ги одигра првите десет минути од првата четвртина, влечејќи ги Кавси со себе за плус 15, Леброн застана, а со него и сите у Охајо. Визардси ги стигнаа и до крај се играше повуци-потегни, нешто у што имаше најмалце кошарка. Да нема забуна, не беше само Леброн тапа, но од него најмногу се очекува, затоа го ставив прв. Да не зборам за никаквиот Лери Хјуз, кој у поголем дел изгледа се уште мислеше дека игра за Визардси, Зззззззи кој освен два-три офанзивни скокови ја преспа цела утакмица, и тако даље..Сноу, Маршал, Флип, Сајдшоу Боб...Кога не игра Леброн, не игра никој од нив. Факат. Визардси не ги спомнувам, затоа што ипак успеаа да победат у така ружна утакмица, покажувајќи дека искуството во вакви средби знае да биде решавачко. Ланскиот дуел со Булси ги научи многу, лекција која Кавси тек треба да ја научат. На крај испадна дека треба да бидеме пресреќни што Спорт4 ја даваше САС-Сакто. PMS: ќе го заборавев Дру Гуден, кој одигра одлична партија и беќе единствен кој играше нешто, не само кај Кавси, него уопште на цела утакмица. PMSSS: Gleam deka iako nigde u postot ne se spominja Kobi, pak se ostavaat komentari za nego. Onda, eve pricina da go spomnuvate i nego u komentarite: Od slednata sezona Kobi nema da ja nosi 8-cata, nego svojot dres od sredno, so brojot 24 na grbot. Kole, ke moras da menuvas adresa na blogot:))

Tuesday, April 25, 2006

Ејвори го претрка Бркот
Ејвори "Eeeee-ла-бeeeeeeма" Џонсон е тренер на годината. И тоа у само својата прва цела НБА сезона како коуч. Малиот Генерал заврши голема работа и конечно направи стабилен тим од Мавси, ама мој прв пик беше Мајк "Бркот" Д'Антони, кој со пола тим у болница и пола тим пацери, плус Неш и Мерион, успеа да стигне до 3. скор на Западот.
* * * * *
"It was good team basketball, Kobe got everyone involved, it was nice. But they didn't win, did they? So that means it didn't work, did it?" - Шон Мерион, за 1. меч.
* * * * *
Ова не го спомна никој, ама знам дека го видовте сите у текот на преносот у неделата. После оваа слика не сум спремен сега, а мислам дека нема ни да бидам никогаш, да го коментирам нејтив лукот на Карим...Дефиниција за очобол и случај за фешн-полисот во Феникс.
* * * * *
Мајами вчера ги тепаше Булси у нивната игра. Е сеа, уште да научат да го задржат тој моментум и енергија за дуелите со Детроит (и да им се опорави Зо и Вејд целосно) па ќе имаме интересна серија. Носиони беше ѕвер за Чикаго, погодувајќи 13-15 од поле за 30 поени, а нешто малце послаб беше Капетан Кирк со 29 поени. Ипак, се е тоа џабе кога играта се врти околу Шек, кој докажа дека се уште знае да си ја дигне играта кога е најпотребно. Дизелот погоди 6-7 за слободни. Вејд, иако игра со повреда на бутен мускул, беше клач у финиш, иако ја силуваше на неколку пати у 1. полувреме. Погоди за два од свртување на минута, па го залепи Гордон на 38 сек. до крај. Она што најмногу изненади е играта на другите момци, како Вилијамс, Поузи, Вокер, Пејтон и Долеак, кои одлично си завршија работа, пред се у напад. Сеа е само прашање колкава ќе биде победата на Мајами у серијата.
* * * * *
Од сите три средби вечер, Спорт4 ќе ја дава САС-Сакто?!?!?!? Фала богу за НБА ТВ, кои ќе ја даваат првата од дабл-хедерот, Кливленд-Вашингтон.
Will the Real Kobe Please Stand Up.........
Фил Џексон никогаш не водел тим кој бил аутсајдер во плеј-офот. Фил Џексон никогаш не го загубил првиот меч од плеј-офот. Фил Џексон никогаш не бил елиминиран во прво коло. Од синоќа, првите две тврдења веќе не се точни, а според тоа што го видов од воведниот меч на Лејкерси во доигрувањето, мислам дека наскоро нема да биде ни третото. Се обидувам максимално да ги извлечам позитивите од синоќешниот меч, посебно со оглед на, се чини општиот впечаток, дека Лејкерси биле блиску до победата, дека турбо нападот на Феникс бил запрен и дека баграта на Коби конечно пронашла ефективна стратегија со која може да им се спротивстави на Санси. Ама, за мене, првиот дуел од серијата Феникс – Лејкерс, едноставно беше нешто сосема друго. Не можам а да не го гледам мечот од призмата на еден општ дефетизам кој го претвори еден од најатрактивните тимови во лигата (поради и само поради Коби Брајант) во досадно (квази-Карлајловско) тимче чија главна одлика е искористувањето на слабостите на противниците. Страшно пародично ми делуваше целата стратегија на Фил Џексон: спуштање на пост over and over again, Квами Браун, Ламар Одом, Лук Волтон, кој сè не се нареди да игра еден на еден со Мерион и Диа... Оваа тактика ја видов неколку пати оваа сезона од Лејкерси, но во многу поблага варијанта и никогаш толку иссилено и строго.... Ми делува како конечно да го стрефи и Фил Џексон онаа ситничарска манија која по сè изгледа владее во целиот кошаркарски свет во последниве години. Во пост-Џордан ерата, кошарката се претвори во спорт на досадни тактички нијансирања и шеми, уиграни ама страшно неатрактивни тимски шаблони, одбрана и само одбрана, Детроит и Сан Антонио, Бен Волис и Брус Боуен.... НБА забележа пад на гледаноста од 400 % во однос на сезоните кога Лејкерси доминираа. Шекил и Коби, ги памтите? И токму во сезоната кога изгледаше дека атрактивната кошарка се враќа на голема врата, во која тројца играчи имаат PPG од над 30 поени, во која вистинска револуција предизвикува тимот кој ја обнови run & gun филозофијата доминирајќи во мечеви во кои се постигнуваат 200+ поени, во која еден играч има дрскост ама и способност да постигне 81 поен, баш тогаш се случува еден ваков меч. И кој го игра? Токму тимот којшто влезе во плеј-офот единствено затоа што му дозволи на својот главен играч да има просек од 35 поени, ЕДИНСТВЕНО поради неговите брилијантни офанзивни способности, кои укомбинирани или не во добра постава, водени или не од добар тренер, беа одлучувачки фактор за една успешна регуларна сезона...... Разбирам јас тактика, разбирам и тоа дека во еден ваков меч е важна адаптацијата кон противникот, дека е инструментално да се утилизираат процепите во противничката одбрана, ама ми делува перверзно тоа што цела сезона, ама баш цела сезона, Лејкерси му дозволуваа на Коби да прави што сака, а притоа немаа абер од тимска игра или од балансирање на поставата. 80 меча дозволуваа еден играч да шутира и по 35 пати, додека другите дремат, и кога таквата игра им донесе резултати, им донесе плеј-оф, Лејкерси ја компромитираат за една сомнителна варијанта во која не му дозволуваат на единственото вистинско оружје што го имаат да влезе во било каков ритам. Спречувајќи го Феникс, го спречија Коби, и ништо не направија..... Едно е да се користи поинаква стратегија како коректив на сопствената игра, а сосема друго е сопствената игра комплетно да се отфрли во корист на една тактика која претходно е играна само неколку пати. А, притоа, и она најпарадоксалното, еден ваков напад го претвора Квами Браун во фокална точка на играта на Лејкерси. Или како што вика Mark Stein - Лејкерси синоќа беа Квами-центричен тим, што е греота кога во тимот се има Коби....... Так-тик, так-тик, так-тик – а....... Е сега, целата приказна на некој начин се релативизира со тезите дека ваквиот тип на игра е единствениот начин на кој Лејкерси можат да му парираат на Феникс. Само вака можат да го успорат Неш, да ги спречат убиствените контри и неверојатниот шут на Санси. Според многумина, Лејкерси синоќа го направија токму тоа, а Феникс победи незаслужено, иссилено и со помош на судиите. Епа, ај да видиме што вика статистиката. Онака, како bottom line: Натпреварот заврши со резултат 107-102. Значи, Санси постигнаа 107 поени. Нивниот просек оваа сезона е 108,3 поени по натпревар. Според тоа, Феникс постигна само еден поен помалку од својот просек. Од друга страна, Санси во регуларната сезона примаа во просек по 102,8 поени. Значи, ете ви ги и 102-та поена на Лејкерси.... Притоа, оваа сезона во просек Феникс шутира со 47% од поле, 39% за тројки и 80% од линијата за слободни. Синоќа шутираа 45% од поле, 45% за тројки и 91% за слободни. Дадоа 9 тројки и дури 32 слободни од 35 обиди. Повторно, во прашање се нијанси. Стив Неш имаше 20 поени и 10 асистенции, Матрикс 19, а Барбоса и Диа по 15 поени. Сè во рамките на нивните просеци. Со тоа што Тим Томас имаше 22 поена и, најмногу во кариерата, 15 скока. Сè на сè, значи, статистички, Лејкерси воопшто не го измачија Феникс. Санси против Ел Еј одиграа една своја ПРОСЕЧНА партија......Дури и по малце неверојатни се сите овие поклопувања... Згора на сето ова, Коби имаше мизерна партија како жртва на обидот за ребаланс на играта на Лејкерси, а на крајот сепак упати 21 шут, од кои барем 7-8 исклучително лоши...22 поена од 21 шут !!! Статистиката речиси целосно се поклопува со мојот впечеток за мечот. Воопшто не бев импресиониран од играта на Коби и компанија (додуша по она вчера, не знам дали смеам да ги викам така). Мислам дека без разлика на ваквите очајни обиди на Фил да најде противигра за Феникс, Лејкерси едноставно немаат доволно силен ростер за да можат да парираат... Единствена шанса е враќање на играта што ги донесе во плеј-офот. Коби е најдобриот офанзивен играч во лигата, и неговото сведување на карика во некоја тактичка замисла на Фил е глуп и непромислен потег. Оff the ball влијанието на Коби е навистина мало (за разлика на пример од она на Леброн, што е една од главните причини поради која сметам дека Леброн треба да биде МВП), и во таа смисла, обидот за запирање на Санси истовремено е и тактичко самоубиство...... И, на крајот на краиштата, дури и на Лејкерси да им успее цела оваа тактичка заебанција, ќе бидат ли, при евентуална таква победа, истиот оној тим за кој, како што гледам, навива повеќе од пола свет, тимот за кој копја се кршат на Блогерајов? Џабе би им била таква плеј-оф победа над Санси, ако Брајант дава по 20 коша, макар и со добар процент на шут. Посебно затоа што - и така не се кадарни да стигнат до крај. Мене барем, тоа би ми го скршило филмот. Ако сакам таква кошарка, ќе гледам Евролига....... Во вториот натпревар го чекам вистинскиот Коби, а можда и вистинскиот Фил.....Изгледа едно без друго не иде......

Monday, April 24, 2006

Рон и Хаслем у аут, Аризона Бизар, Нетси-Шметси
Како прво, чичко Штерн ги суспендираше на по една утакмица Јудонис Хаслем и, нема да ви се веруе - Рон Артест, поради нивните исклучувања, однсоно неспортски фаули у првите плеј-оф утакмици.Видов што се деси со Рон и Ману, а не мора да потсеќам за глумачките квалитети на Џино. Но, Рон не би бил Рон кога секој негов потег не би бил зголемен за десет пати. Плус, Ману не доби никаква казна за тоа што уште на старт го закачи Артест у уста, по што му требаа неколку конци на Рон за затварање на раната. Хаслем па, беше толку глуп да си го фрли штитникот од уста кон нај-бедес судијата Џои Крафорд. Грешка. Ми ја расипа вечерта. Сеа стварно не знам зашто би ги гледал Мајами-Чикаго вечер.
* * * * *
За вчерашниот дуел меѓу Феникс и Лејкерси можам да кажам само еден збор - бизарно. Може и чудно или фрики. Од една страна, вчера сите го видовме Коби каков што сите викавме и мислевме дека треба да биде за Лејкерси да станат озбилна плеј-оф екипа. Од друга страна, не ми текиња дека Лејкерси сезонава стигнаа до плеј-офот со ваква негова игра. Го сконтав планот на Зенот, Коби три периоди да биде плејмејкерот, а у задња да земе се у свои раце. Ама, не идат баш така работите, никој не е на копче, па така да мења како ќе игра кога ќе посака. Не ми ни текиња дека барем еднаш у сезонава дека Зенот ја испроба таа тактика, ставајќи го Мамба у таа улога. До пред крајот на средбата, Коби самиот беше збунет, не знаејќи што и како треба да изигра. Не верувам дека Коби може вака да се понаша цела серија, иако досега у кариерата покажал квалитети на скицо, одејќи контра очекувањата и секогаш обидувајќи се да докаже некои работи кои изгледа на цел свет му се јасни, само на него не. Средбата беше бизарна поради тоа и што после првата четвртина беше чиста мрскотија за гледање. Нити Феникс и Нешти трчаа, нити пак Лејкерси играа како што играа цела сезона. Се ми личеше како голема шаховска партија меѓу Зенот и Бркот, која на крајот ја доби помладиот Каспаров.
* * * * *
Да не ги заборавам ни Нетси, кои кикснаа уште на прва против Пацери-но моур. Утакмицава беше одличен показател зашто Кид задњиве две сезони не му е ни до колена на Неш. Главен кривец е баш тој и неговата мизерна одбрана, откако го затвори човекот кој му беше втора резерва пред три години, Ентони Џонсон, кој и на крај ги реши со две слободни. Картер се испуца, Нено одигра одлично и не треба да се криви за фаулот на 0.9 секунди до крај. Се дешава.
* * * * *
Синоќа ги гледав и Далас и Мемфис, ама нешто не ми се пишуе за нив.

Sunday, April 23, 2006

All Hail the KING
За неколку години, секој од нас ќе знае каде се нашол, па можда и датумот, кога Леброн го имал своето плеј-оф деби. Секој ќе знае кога 21-годишниот Леброн станал само третиот играч во историјата на НБА* кој во својата прва плеј-оф утакмица успеал да оствари трипл-дабл. И тоа не било каков, туку со 32, 11 и 11!. За да се сфати големината на ова деби на Леброн, еве како некои други НБА легенди (кои успеав да ги најдам) играле у своите први плеј-оф средби.
LeBron Jameѕ(2006) 32, 11 и 11 со 44.4% шут од поле Michael Jordan(1985) 23, 4 и 10 - 36.8 Magic Johnson(1980) 13 , 12 и 16 - 33.3 Larry Bird(1980) 15 , 7 и 3 - 46.7 Isiah Thomas(1984) 10 , 4 и 9 - 36.4
Толку од мене. Се уште сум спичлес. * - (Другите двајца се Меџик Џонсон-1980 год. и малку познатиот Џони МекКарти далечната 1960 год). Прашање на денот: Може ли Коби да има просек преку 40 против Феникс? ПМС: У текот на плеј-офот не го заборавајте Заре и неговата видео колекција. Еве ви линк до првиот плеј-оф ден и трипл-даблот на Брон.
Elton Brand до првата плеј-оф победа...(со допуна)
Двр Будр си го наоштри моливчето, испи две Jacobs 3 у 1, зема тефтерот и реши да прави забелешки од неговата прва плејоф утакмица годинава. Седна на трибината до телевизорот , к'сна од пост-велигденската чоколадирана баклава и почна да пишува. Е, ко шо најавува и насловот, мислам дека веќе свативте, Клиперси поведоа во серијата против Денвер. А шизик на утакмицата беше никој друг него Elton Brand. LAC водеа скоро цела утакмица а напати имаа и двоцифрена предност. Некои 11 или 10 разлика. Али на крај за малце ќе се обрукаа. Денвер ги стиснаа и овие почнаа да грешат. Brand направи „патување“:) Quinton Ross (кој е овој жити се?) на минута и нешо пред крај реши да праи влез и нормално заеба. А за тоа време другиве си поентираа и израмнија. Али затим Радман изнудува две слободни и ги гаѓа, a послем на другата страна Elton (Fucking) Brand го блокира Carmelo. Идат у напад али Радман сеа се брука со офанзивна лична. А сакаше да положи кутриот. Последниот напад беше за наџетс. А тогаш клачерот Anthony утна две топки преку Mobley. И би прва плеј оф победа за Клиперс по 13 години, откако во 1993 ги тепале Хјустон. Инаку Carmelo ги утна сите 8 шута од игра во последната четвртина. Она шо е битно е дека се покажуваат предвидувањата дека серијата ќе биде тесна. Од друга страна Клиперс се прикажаа како добар плеј-оф тим. Мислам на тоа дека на неколку пати кога се доближуваа Наџетс ќе се најдеше некој, Mobley или Cassel, да упуца тројка или нешо слично. А и си играа убава кошарка, сите си беа на ниво. Одличен беше Kaman кој си скокаше под кош и одвреме навреме поентираше, па оттаму и си стигна до 15 поени. Могли добро исшутира а и го исчува Carmelo, додека, стандарден си беше Sam со неговите скок-шутчиња од полудистанца. Кај Денвер мислам фалеше боља игра од Martin. Попи две банани од Brand и не се прослави баш чувајќи го. Како и да е оваа утакмица покажа дека не чека долга и интересна серија. Друго интересно шо може да се каже е дека Mike Dunleavy носеше едно смешно плаво одело со сиви линии кои формираа гооолеми коцки. Cassel у третата четвртина рипна врз George Karl додека овој стоеше до записничката маса и само шо не го легна. Се изнасмеаа и двајцата.И нормално клиперската верзија на Jack Nicholson, Billy Crystal. Типов го има на снимките од 1993 кога играле со Хјустон. Го прашаа зошто баш одбрал да навива за вечните лузери. Он одговори дека билетите биле евтини а и од време на време му давале да игра оти немало кој да ги гледа на натпревари. Изрази желба во наредната рунда да се најдат со џокерот. А, и коментаторите на утакмицата збореа дека Клиперс намерно губеле во последните утакмици и се спуштиле на 6 место; се за да ги избегнат Далас кои се подобар тим од Денвер а и имаат бољи скор од Клиперс. Во тој случај LAC би играле утакмица мање дома. Денвер се погоре од Далас само затоа шо се шампиони на Нортвест дивизијата. Нормално.
* * * * *
Допунско бај Каракаш: Двр ис бек. И ја ја гледав Клиперс-Денвер, али не се слагам баш за улогата на Бренд. Мислам, Елтон е ѕверот таму и играта се врти околу него, ама разликата меѓу ланските Клипси и овие се двајца играчи. Кет Мобли и посебно Кесел.Душата на тимот е Голум, кој кога е во игра се иде како подмачкано, ама кога ќе излезе Клипси се како муви без глава, и освен Бренд и Мобли не се наоѓа никој со муда да шутне кога истекува напад. Серијава ми е мрска и се надевам дека до крај никој нема да дава више ни една утакмица, освен можеби седмата. Ми текиња на задњата победа на Клипси у плеј-оф, над Хјустон 1993 год. Тоа беше вест на денот. А и на задњиот плеј-оф 1997 год., кога Јута и Стоклоун ги решија со чисти 3-0.Уште не ми е јасно до колку може да биде Кенјон Мартин бос играч. Абер да се немало од кошаркарски основи, или не дај боже од шут и игра со грб кон кошот. Само да се скокало ко мајмун и да се јадело бурек цела утакмица. Мартин му дужи 60 милиони долари на Џејсон Кид, кој од него правеше играч кога играше у Нетси и кој ги заслепи Нагетси да му понудат 90 милиони!?!?!?!?!? Најбољи потег у историја на Њу Џерси - пуштањето на Кенјон да крши глава у Денвер. Денвер ми е мистерија екипа. Не знам дали некад сум видел таков скуп на играчи на едно место. Се скокачи, ни еден шутер. Освен Мело, и понекад Милер, немаат играл кој ќе погоди од подалеку од 5-6 местри од кошот. Тројките им се ко шутеви за милион долари. Свака му част на Карл што успева да комбинира со таков тип на играчи. Радман беше жива труба, и у одбрана и у напад. А Шпагети Магети ваљда не играше многу ради скорашната повреда на грбот. Како и да е, ќе им треба у пуна снага ако сакаат да ги поминат Натетси, зашто Квинтон Рос, а ни Радман не се решенија на тројка. Били Кристал ти е како навивач на Интер:). Малце за тренерите. Сакото на Данливи стварно беше ала Бранко Коцкица, слободно може да им го позајми за скечеви на К-15. Џорџ Карл пак, ја даде најдобрата изјава досега у плеј-офот. Карл вика - "Win in a play-off si better than sex...I'm old you know"
* * * * *
Од другите две видов по малце. Видов како шампионот ги исплеска Кингси и како Ману му акна лакт на Рон-Рон. Е тоа ти е праќање порака до остатокот од кандидатите за тронот. На поразот на Чикаго во Мајами може да се гледа на два начина. Првиот е дека Флоридианси ќе се изнамачат со Булси, а другиот е дека кога Чикаго не тепаше на оваа у гости, тешко дека пак ќе добие шанса за такво нешто. Јас сум за второво. ПМС: Го собира некој албумот за Светско?

Friday, April 21, 2006

Wild Wild West
Сан Антонио (1) – Сакраменто (8) Кингси со Артест се препородија и наместо да испаднат од Лига, влегоа во плејоф. Спарси, на крај, кога сите беа со мислите во плејоф и се одмараа, со својата спартанска игра и железна дисциплина, си тепаа трт-прт со Хјустон, на сигурното, и сл.. Спарси се бранители на титулата.. на сите позиции се појаки и имаат подолга клупа.. имаат бољи тренер.. не знам што би барале Кингси во овој дуел. Сепак, у тек на сезона, скорот е 2-1 за Спарси (ако во плејофот нешо значи).. Шариф прв пат у плејоф.. Прогноза: 4-0, 4-1 ако им попуштат Феникс (2) – Лејкерс (7) Кхм, ќе се обидам да надвладее објективноста у мене.. значи, Феникс оваа сезона им ги затнаа муцките на сите што викаа дека без Амари ќе биде премија секое плејоф место.. иако на моменти нестабилни, рокаа, особено со играта во нападот.. Нешти е незадржлив.. и би требало да игра.. Коби е исто така незадржлив, ама нема потпора.. не верувам лесно да се предаде.. Коби, а и Фил не испаѓаат од плејоф без победа.. Прогноза: 4-2 за Феникс, ама моето сценарио* не треба да се отпише.. Денвер (3) – Клиперс (6) Денвер се трети зашо играат у „најјаката“дивизија.. предност на домашен терен ќе имаат момците од ЛА.. уствари, Нагетси имаат исти скор ко Сакраменто.. Клиперси се појаки у многу сегменти.. овие не се за потценување.. сепак Колорадовците немаат одбраа.. Бренд за прв пат у плејоф, ќе даде све од себе.. фактор може да биде Кесел.. Кармело е клач.. другите се шупаци, особено Милер и Мартин.. 3-1 у регуларна сезона за ЛА, хауевр.. Џорџ Карл изглеа нема да може да се справи со втората најлоша одбрана во конкуренција на плејоф екипи (најлоша е Феникс, ама они надоместуваат со 200 постигнати кошеви). Прогноза: 4-2, ваљда, за Клиперс, ама може и полесно да пројдат Далас (4) – Мемфис (5) Најголемата вуна у плејофот.. Мемфис сезонава е рамо до рамо со Спарси и Детроит по одбрана.. Гасол вс Дирк – ултимејт дуел на Европејците.. сепак, 3-1 во сезоната за Мавси.. сепак, Мемфис влагаат со пет победи по ред во плејофот.. биче жустро, ама ако у првите две не напраи ништо Гасоламабад, ондак, ги отпишувам. Е Мемфис без две победени нема да се предадат. Прогноза: навивам за седум, ама може да биде и 4-2 за Мавси (*) моето сценарио: Лејкерси ги тепаат Феникс 4-2 у прва рунда.. у втора им идат Денвер/Клиперси.. ако се првите, иаме предност на домашен терен, ги буфтаме.. ако се другиве, градско дерби, сите фаци за нас навијаат, Снуп мести утакмици и така.. после тоа, иде Далас.. претходно Новицки нешо виткал глуждови со Мемфис/Спарс, се истрошиле у две серии по седум утакмици.. тепаат првата, ама после се повредуе Диркулес.. и тука стапуе Коби на сцена, 50 поена у просек, Ламар користи дека го нема Дирк.. у финале ни иде Мајами.. тука нема спорење – Коби го става Вејд у џеб, Шек не може да се снајде против Бајнум (џокер за у финале е он), онака го провоцираат, праи технички, Рајли нема срце да се бори со ЛАЛ.. и стасуеме до седма утакмица, вуна, жустра, овертајм.. у последен напад, +2 за Мајами.. 10 секунди, Коби ја примa, го проаѓа Вејд, ролинг поред Хаслем и на Дебелиот У ФАЦА.. со фаул, а му се беси на ушка ко Свифт на Новицки преклани.. онака цела Флорида ќути.. дава допунско.. 3 стотинки до крај.. ја фрла Вејд од уџум.. ништо.. тишина.. Лејкерси рипаат, се радуваат.. И така, почиња плејоф. Линак - Енко тејкс он ист

Thursday, April 20, 2006

East is East
60. НБА сезона заврши синоќа, а последниве неколку дена беа дрн-дрн јариња, со утакмици у кои главните тимови си ги одмараа ѕвездите, а оние кои требаа да си тепаат за подобро место у плеј-оф, си тепаа. И у таква атмосфера, Спарси стигнаа до рекордни во историјата 63 победи, Реј Ален стана игра~от со најмногу тројки во една НБА сезона, Коби стана играчот со седма најдобра поентерска сезона во историјата на лигата, а главна вест ипак е пензионирањето на Грег Остертаг. Пред нас, по ден-два одмор е она главното, делот за кој озбилните екипи играат цела сезона. Плеј-офот стартува у сабота вечер, а првата ТВ утакмица кај нас ќе биде у недела, и тоа на задоволство на сите фанови на Лејкерси (а, ги има) и на Феникс (ги има и нив), у девет вечер првата меѓу Санси и Кобиси. Ова е од сигурни извори. Еве краток преглед на мечапсите од 1.рунда: ДЕТРОИТ (1) - МИЛВОКИ (8) Се освен чисти 4-0 ќе бидат неуспех за Пистонси, на кои ќе им треба некој ден плус одмор за да се спремат за поважниот дел од разигрувањето на Истокот. Бакси им правеа малку проблеми на Пистонси оваа сезона, ама не гледам простор како би ги изненадиле и би победиле на повеќе од една утакмица. Тоа дека Ред ќе изигра, ќе изигра, ама не знам кој друг од Милвоки би можел да му помогне, посебно не во одбрана, каде тие се едни од послабите во лига. ПРОГНОЗА: 4-0 МАЈАМИ (2) - ЧИКАГО (7) Со оглед на тоа дека во плеј-офот играта е многу поспора од сезоната (освен ако не се викате Феникс), не гледам каква шанса би имале Булси против Мајами. Контрите им се единствен контра-удар против Шек, за кого немаат решение, посебно не со страшната дупка у рекетот. Плус, ако се одлучат да го удвојуваат Дизелот, тука е Двејн. Доста им е што уопште влегоа у плеј-офот. ПРОГНОЗА: 4-1 ЊУ ЏЕРСИ (3) - ИНДИЈАНА (6) Единствената шанса за Пејсерси да ја анулираат предноста на Нетси од домашен терен се Џермејн и играта во рекетот, пред се затоа што освен Крстиќ, Нетси немаат ни еден асален играч у рекет. Ипак, Кид-Џеферсон-Картер е трио за кое Индијана нема одговор во одбраната, посебно на плеј, каде нестабилниот Тинсли го остави сам некогашната измена за Кид, Ентони Џонсон. Њу Џерси е една од оние екипи кои кога ја играат својата кошарка можат да победат секого, а Пацерите нешто ни не ме убедија сезонава дека можат да одиграат добро цела една серија со озбилна екипа. Сепак, може да биде тесно. ПРОГНОЗА: 4-3, а можда и 4-2 КЛИВЛЕНД (4) - ВАШИНГТОН (5) Мора да има некоја причина поради која Визардси така страшно посакуваа да играат против Кавси во 1.рунда. Аринас енд ко. лани добро покажаа дека не им смета да бидат со меч помалку дома, кога со седма у сред Чикаго ги избација Булси. На дригата страна, Лебронси за прв пат се у плеј-офот по 1998 год., така да плеј-оф искуството секако е на страната на Визардси. Леброн ќе мора да добие помош од Зззз и Хјуз, кој ќе игра против своите. Ипак, главната ѕвезда е Леброн, кој верујем дека спрема нешто спешл за својот прв плеј-оф евр. Ви текиња на Мајкл 1986? Само да не изгубат како Булси таа година. Ако има место за изненаџење, тоа е тука. ПРОГНОЗА: 3-3 до седмата, која ќе биде вуна. Утре следи Западот.

Tuesday, April 18, 2006

Open your A.I.'s
Признавам. И јас бев еден од оние кои не го поднесуваа Ајверсон. Но, за разлика од најголемиот дел типови, кои својот однос кон Ален го градеа според неговиот изглед, јас го немав тој проблем. Мене не ми сметаа ни тетоважите, ни корнроусите на главата, нити пак целиот гето имиџ кој Ален го носеше со себе. Не. За разлика од другите, единствена моја замерка, поради која и не ми се свиѓаше Ален беше неговата игра. Едноставно, не можев да се најдам во играта на тип кој, барем тогаш, според мене беше анти се она што јас го сметав за кошарка (Како да не сфаќав дека човекот поради кој јас почнав да гледам НБА беше сличен тип на играч како Ален, со слична кариера - и најверојатно на сличен начин ќе им завршат кариерите и на двајцата). Во моментот кога влезе во лигата, Ален беше се она што Мајкл не беше. Беше во некој поглед: Анти-Мајкл, иако како што поминуваше времето стана јасно дека двајцата се многу послични отколку што било кој можеше да се надева. Немаше точен момент кога нешто во мене се скрши, кога ми се отворија очите и почнав да ја контам големината на еден Ален Ајверсон, големината не само како играч, туку како лик, кој со својот стил на однесување, со својот однос кон секоја средба како последна во животот, како некој кој смени доста работи поврзани со тоа на кој начин денеска се гледа на типовите како него. Сфатив дека па ич и не треба да ми биде гајле за тоа што Ален прави вон теренот, тоа што касни на тренинзи и тоа што стално иде контра тренерот. Сфатив дека тоа не е мој проблем, тоа е проблем на газдите и генералните менаџери на клубовите, не мој, не наш. Сфатив дека, да не беше тој, пацери како Дикембе, МекКи, Сноу, Хил и компанија никогаш немаше да го помирисаат НБА финалето. Сфатив дека ретко кој од сите нас веруваше дека Ален ќе издржи десет години во лигата, не според неговиот стил на игра, не според неговиот начин на живот. Сфатив дека додека сум ги гледал сите негативни работи околу него, не сум можел да им се воодушевувам на сите големи работи кои Ален ги правеше, и ги прави на теренот. Веќе не е така. Ален, како ретко кој досега, уствари, никој досега, во својата десетта НБА сезона ја одигра својата најдобра сезона во кариерата. Нити Мајкл, нити Вилт, нити Лери, нити Меџик или Хаким не го направиле тоа. Сите тие, кои од својот старт на кариерата биле лидери на своите екипи, паднале после девет сезони во лигата. Не и Ајверсон. Оваа сезона тој има подобра сезона и од таа кога беше избран за МВП, но слабите соиграчи и уште послабиот тренер, значат но-плеј-оф и но-МВП за него. Некои амерички колеги дури отидоа до таму што на нивните Топ 10 играчи и таленти оваа сезона не го ставија Ален, што нормално, е чиста глупост. Но, нема врска, не се они криви што уште не ги отвориле очите. Не се они криви, ќе им се отворат. Јас ги отворив, и под сите стегачи, тетоважи, плетенки и хеланки, видов чиста кошаркарска големина, една од најголемите кои се појавиле во НБА во последниве 20 години. Еден ден ќе сфатат.

Monday, April 17, 2006

Малце од Шеп + уште 2 нови деца (идеме у плејоф)
Или 2 нови деца + нешо малце од Шеп, дека идеме у плејоф Првото ново дете, уствари не ни е ново. Тоа е ентитетот Бодан, кој е активен у коментарите и се реши да ни прати мејл за негова топ листа на забивања, пропратена со неколку линаци од клипове и слично. После сомнителната победа на Неjт Робинсон на натпреварот во забивање и клипот со кој многумина не се сложија дека е топ 10 забивања на сите времиња еве мое видување на данк историјата. 1.Michael Air Jordan: Податоците за неговиот одраз варираат од 108 до 122 см.Но тоа што го прави поразличен од другите е hang time или способноста да лебди во воздухот.Неговото прво данк искуство е уште кога бил висок 176 см, а во НБА историјата ќе останат запаметени неговите забивања in your face, tomahawk со десна рака и превиткано тело, забивањето од слободни. 2.Julius Dr.J Erving: Можеби и ќе се решев токму него да го ставам на прво место, но од навивачка гледна точка сепак е само втор:) . Големиот распон на рацете, неверојатната големина на дланките и одразот од 104см го правеа забивањето за него, најлесна работа на светот. Пионер е на забивањето од слободни, а се смета дека заедно со Д. Вилкинс имаат највеќе забивања позади грб од игра. Ако на ова се додаде елеганцијата и харизмата на Др Џеј, ќе остане жалењето што играл толку “одамна“! 3. Dominique Soaring hawk Wilkins: Kралот на крвничките забивања! Првпат забил кога бил висок 172см. а се смета дека имал одраз од 106см. “Празникот за очи“ како што му е еден од прекарите низ кариерата, ќе остане запаметен по неговите windmil, reverse double pump jam, tip in забивања. За Доминик во почетокот на неговата кариера кружела гласина дека може да забие со три топки во еден скок? (од Шеп, процедурално: ова е неизводливо да го ебам! ама ај да не се убаци Енко, мора да кажам дека коа Доминик е у прашање, све е могуче) Сепак е на трето место поради многу лошиот одраз со една нога. 4.David Skywalker Thomson: Идолот на Џордан (додека бил мал) има одраз од 110-122см во зависност од изворот на податоците. Иноватор на забивањето со вртење од 360 степени; можеби бил поатрактивен од Др Џеј но малите дланки му правеле проблем што дури со крајни напори ја држел топката со една рака. Од безбројните неверојатни забивања најповеќе запаметен ќе остане неговиот tomahawk pull up. 5.Clyde the Glyde Drexler: Најелегантниот dunker на сите времиња! Леснотијата на забивање ја оправдувал со податокот дека како помлад тренирал на кош висок 315см. Ќе остане антологија неговото забивање од игра со одраз половина метар зад цртата за слободни на кое му претходи дриблање од под својот обрач. 6.Kobe Mamba Bryant: Не претерано жестоки (пред се префинети) но сепак низата забивања “во фаца“, забивањата после финта на прв обрач и 360 го донесоа Коби во избраново друштво (ај добро,и за атер од Шеп - а Шеп вика со кој образ дури шести?! :) ). Дечково го избрав пред Винс заради одразот со една нога од “само“ 96см. притоа не можејќи да се види разликата од останатите кои својата скочност ја мерат со десетици сантиметри повеќе. 7.Vince Half Man Carter: Податоците за неговиот одраз варираат од 106-120см но она што го прави еден од најдобрите данкери е екплозивноста при полетувањето. За него е доволно само да се каже дека не постои забивање кое неможе да го изведе на теренот, затоа и ќе биде смешно да го пишувам репертоарот на неговите забивања. 8.Shaquille Terminator O’Neal: Според некои аналитичари играчот со највеќе забивања во историјата на НБА (3200), и на еден меч (11). Ќе остане запаметено забивањето против Нетс во сезоната 92/93 при што се скрши конструкцијата на кошот а семафорот паѓа на грбот на Шек. 9.Spud Mouse Webb: Висок само 170см, Веб е специјална приказна. На публиката во Атланта (нормално и ширум НБА) им носи дотогаш неверојатни забивање за играчи со негова височина. Со одразот од 130-135см. дури е и конкуренција на тогаш неприкосновените Ол-Стар кралеви на забивањето Џордан и Вилкинс (еднаш и победник ’86). 10. Shawn Kemp: Mојот омилен данкер е дури на десетото место. Цепелините со Ракавицата уште долго време ќе бидат дел од најавите за почеток на НБА меч. Но за него нема да пишувам многу бидејќи на овој блог има спесијален пост (прочепкајте по архивата - те го). Еве ги клиповите кои Бодан реши да ги сподели со нас: 1 2 3 4 5 Последниот е најзакон.
* * * * *
Другото дете, е Парадокс, кој ми дае одобрение да ги објавам сличките што тој ги напраил пред Јунајтед Центар у Чикаго. Е Теко, Теко! (Клик на сликите за да виите шо пишува)
* * * * *
Од другите рабоќе - Лејкерси ги тепаа Сонцата (без Нешти, рука на срце), идеме у плејоф, на Исток Чикаго ги тепаше Мајами, идат и Воловите у плејоф вероватно (сеа Фили ќе вииме шо како..), и идеме така, у плејоф. И пошто идеме у плејоф, спремаме изненадување, а изненадувањето особено го спрема Енко. ПС Ме глеаше бе некој у блогоемисијата НЗС? :) ПМС: Се крчка супрајзот. Иначе, Бодане, забивачите ти се Ок, само што ја би им ги сменил местата на скоро сите од нив. Ќе направиме и ја и Шеп по еден Топ 10 летово. Екстра ти се надимците. Кажи слики, а?:)

Saturday, April 15, 2006

Магија во Орландо!
Бај Чоте, новото наше дете. Есма може вода да ни носи. Со својот скор од единаесет победи и еден пораз во последниве дванаесет натпревари Орландо деновиве го свртува вниманието на кошаркарската јавност кон себе. (каква реченица сум склопил, ала Зоран Михајлов :)) ) Што се случува со Орландо во последниве 20 дена? Најпрво, иако знаете сите , ќе споменам дека позитивниве промени во Орландо се случуваат по направените трампи со Детроит и Њуjорк. Главен збор во трампите имаше тренерот Брајан Хил, (веројатно се сеќавате дека Хил беше тренер на Орландо пред десетина години кога Меџик играше во финалето. Го попија тогаш солидно 4:0 од Хјустон и Хако, ама ако се има в предвид фактот дека дебелиот сеуште беше зелен, тоа беше голем успех). Да почнеме од почеток. На 15-ти февруари најпрво Орландо направи трампа со Детроит во која во замена за Келвин Кејто ги добија Аројо и Миличиќ. Истиот ден, го отпуштија Теренс Морис. Седум дена подоцна повторно направија трејд, овојпат го трампаа “главниот“ играч и “главната“ ѕвезда во тимот Стив Френсис за Енферни Хардавеј и Тревор Ариза. Иако веднаш по трампите игрите им беа слаби (што е и нормално), сепак, со тек на време се подобруваа, за еве деновиве да заокружат 12 натпревари со 92% успех.Да видиме сега како изгледа играта на Орландо низ бројки. Пред испраќањето на Френсис во Њујорк (22.февруари), Орландо имаше 19 победи и 34 порази, а по 22-ри февруари Орландо има 16 победи и 10 порази. Прв стрелец на тимот е Двајт Хауард со 15,6 поени по натпревар, (мај мен Ди Хауард – К.) Хауард е и прв скокач во тимот а воедно и втор во лигата со преку 12 скока по натпревар. Во последно време многу добро играат и Туркоглу и Нелсон, кој фаќа добар ритам по повредите. Да се фокусираме на послениве 12 натпревари. Она што на човек прво ќе му падне на памет е тоа дека Орландо можеби имал добар распоред, значи слаби противници во серија, па затоа и успеал да направи добар резултат. Но, тоа секако не е точно затоа што во серијава Орландо ги победи најдобрите тимови во НБА: Сан Антонио, Детроит и Мајами (и Далас и Феникс падна негде по пат), а исто така и плејоф претендентите Милвоки, Чикаго и Филаделфија. Друга воочлива работа во тимот на Орландо е се подобрата игра на Дарк-О.Тој конечно почнува да го покажува својот талент, конечно може да видиме зошто беше прв пик. (Втор, Чоте, не греши душа). Мислам дека со тек на време ќе станува се подобар и подобар. Тоа е веројатно и најголемата придобивка од сите трампи, Дарк-О и неговиот талент, на долги стази нормално. А да останеше у Детроит со дивљаците....греота :) Понатаму, во последниве 12 натпревари најдобар стрелец во тимот е Туркоглу, кој постигнува по 17,5 поени комбинирани со 4 скока. Втор и трет стрелец во тимот се Нелсон (16,9 поени, 2,8 скокови, 4,9 асистенции) и Хауард (15,9 поени и 12,6 скокови). Ударното трио игра доста стандардно, и комбинира пеесетина поени по натпревар. Ако се земат во предвид просечните (но, стандардни) учиноци на останатите играчи (Стивенсон, Миличиќ), станува јасно од каде доаѓа успехот на Орландо.Друг, веројатно најбитен момент во победничката серија е одбраната. Противниците на Орландо во последниве 12 натпревари просечно постигнуваат по 92 поени. Ако се спореди тоа со најдобрите одбрани сезонава, според резултатот Орландо би бил петти на листата на најдобри одбрани, т.е. на листата на тимови што примаат најмалку поени по натпревар. Сепак, напоменувам, се работи само за резултат од последните 12 натпревари. Кога се случија трампите на Орландо, барем мене, ми изгледаа наивни, сепак се чини дека направија одлична работа и наредната сезона очекувам да покажат уште подобри игри, и уште поважно да престанат да играат топло-ладно. Сезонава имаа 2-3 “црни“ серии од по 7-8 порази. Тоа е тоа, “углавном“. Орландо има шанси да игра во плеј-офот. Повеќе теоретски отоколку реално, но сепак, сеуште има шанси. Играат против три тима од Исток кои се борат за плеј-оф, тимови кои им се директни конкуренти за 8. место во Источната конференција. Орландо треба да победи во сите три натпревари до крај, а ако се има во предвид променливата формата на претендентите за осмото место, можеби шансите и не им се само теоретски. Браво Чоте, као за прв пут – не е лошо. Не болеше нели. Утре да видам чаршаф на тераса:) Еве, добивме и фан на Орландо. Време беше. - Каракаш

Thursday, April 13, 2006

MVP down
Остај што изгубија ко Грчка у Детроит, може да испадне дека Кавси загубија многу повеќе од само обична утакмица која не им значи ништо за крајниот пласман. Е, баш ради ова не ми е јасно со кој памет Мајк Браун го држел Леброн у игра у финиш на трета, кога се више било решено. Плус, пред некој ден самиот Браун изјави дека ќе почне да го одмара 'Брон со цел да го има свеж за у плеј-оф. Сега му останува да се надева дека уопште ќе го има Леброн за у плеј-оф. ...Деновиве можеби немаме дугачки постови, ама за тоа не сме криви ни ја ни Шеп. Овие од Викед пикчрс не не оставаат на мира и секоја вечер не тераат да снимаме "документарци" со Тера, Џена и компанија, Знам, одвратно, ама и тоа ќе помине. Кој ги ебе:), од следната недела ние ќе cи гледаме НБА плеј-оф. Ѕирнете го клипов, (ако уопште ви се укључи). Вреди.

Wednesday, April 12, 2006

Ода за Шон Бредли, Дизелот поскапе, мистерија во Ел-Еј
...Или - "Не е се така, црно, барем не сте Шон Бредли." Кога у текот на летото никој жив не го спомна тоа, ние пишавме дека Шон Вредли одлучил да стави крај на својата феноменална постер кариера. Сеа, кога пак никој не го спомиња, ние ја враќаме надежта дека секогаш може да биде и полошо. Мислам. Барем не сте Шон. Барем не се движите на пар дооолги соленки. Барем не ви ја направиле главата тепсија од толку куцања. Барем на челото немате до крај на животот изгравирано - Спалдинг. Барем не прават клипчиња од вас и ги постираат на нет.
* * * * *
Не знам зашто, веројатно имаше многу фактори у игра, ама утакмицата вчера меѓу Нетси и Булси ми беше ептен тапа за гледање. Затоа и цело време вртев со даљинското горе-доле. Вриеше од глупи потези, глупи фаули у одбрана и уште поглупи у напад. Фолирање од некои играчи, пред се Винс, кој одамна е влезен у некој бед филм, па се бунеше (плачеше) после секој контакт, мрчеше кај судиите и со лигавото понашање фрли сенка на 43 поени за кои се намучи покрај за глава повисокиот чувар Кирк Хајнрих. За Кид немам коментар, како само може од трипл-дабл со Милвоки да одигра труба со Булси, не знам. Само знам дека Капетан Кирк го стави у џеб. И Гордон е слична приказна ко Кид, со крајно непостојани игри, ама нему барем му се споија сијаличките у задња четвртина. Сеа, Булси пак се пред Ајверсонси на 8. место на Истокот. Ќе биде интересно до крај.
* * * * *
Дизелот се точеше вчера у Мајами, а Репторси си напунија и резерви за путот накај Канада. Али, мене не ме зачуди толку трипл-даблот на Шек (прв по 1993 год.), колку 32 поени на Ентоан Вокер. Мора да се помочал од среќа кога слушнал дека Вејд нема да игра и дека ќе може да ги земе и неговите шутеви.
* * * * *
Од тотално необјаснети, мистични причини, Квами синоќа фати 15 скокови и убаци исто толку поени. Уште не ми е јасно. Мани 31 поени за 34 мин. на Коби и првиот трипл-дабл како Лејкер на Одом. Мистерија. Исто како и 72 поени на Санси у 2. полувреме у Сакто, како и срање преносот со онаа кортсајд камера на НБА ТВ од САС-Сие, поради која не ја ни изгледав утакмицата. Не дека ќе ја гледав. ПМС: Кај Шон сакав да ставам и...Барем спие на 60 280 000 долари. Ама не ми се уклапаше у концептот.

Tuesday, April 11, 2006

The G-man Ad...(со допуна)
Најбољата реклама после онаа со Џордан и децата. Холивуд :)
* * * * *
Допуна бај Каракаш: И ја да промрчам нешо. Уствapи, нема да мрчам, него ќе ви расфрлам понекој, линк, изјава и плус клип. Да не биде без ич. Најпрво, ова мора да е најдолгиот параграф кој би требал да претставува пост, а е од Џонс ту д НБА. Тешко е да се прочита до крај, али поентата е дека Кид е бољи плеј од Неш. Не се мешам у муабетов, али мислам дека Нешти ипак е бољи овие две години. Ипак, ако не ви се чита, вреди да се погледне клипот на крајот.
* * * * *
Прво го купи Рибок, а сега Адидас од 2011 год. е офишл еквипмент апарел суплаер на лигата. Што се нема да направи Адидас да го стигне Најк. Уште не научија дека не се прави тоа така, него со потпишување на најмаркетиншки исплатливите фаци. Ама, нема гајле, Ади ги има Данкан, Гарнет, Билапс и Телфер, ву-ху.
* * * * *
"We're just embarrassing ourselves each and every night. We don't even deserve to be in the playoffs. I don't know if we're tanking the season and don't want to go to the playoffs. I don't know what it is." - Џермејн ОНил. Коментар непотребен. Пацери.
* * * * *
Тоа дека НБА и рап и р'н'б фаците се поврзани не е ништо ново за никого. Еве супер текст кој споредува и дава кој рапер со кој играч највише си личи. Не физички, него кариера и слични ствари.
* * * * *
Флајт на својот блог не стави плеерче, за постов, така да д бигер брадр камс ту хелп и ви го прикажува видеово по избор на Флајт.
* * * * *
Јаоза го сјеба стапалото, откако прво Мемо, а после и Андреј убаво го нагазија. Толку јако за да му пукнат коска во стапалото. Совршен крај на сезоната за Хјустон.
* * * * *
Не мора да се објаснува дека Џизус и Брус Боувен не се сакаат. Нивната последна епизода - ТУКА.

Monday, April 10, 2006

Fight Mix или Најсмешно клипче до сега (заедно со белците и песната на Шек за Владе и...)
За ова не е потребно објаснување и многу мрчење. Вреди да се сачека и да се одгледа до крај, зашто нешто посмешно од ова не сте виделе одамна. Ќе умрете од смеење. Као она скечот на Монти Пајтоновци со Најсмешниот виц на светот, кога откако ќе го прочиташ, буквално умираш од смевење. Ако некој го изгледа и остави коментар, ќе знам дека и неговиот дух ја посетува МакНБА.

Sunday, April 09, 2006

Мело е клач, Варежао е врач, Леброн е ту мач....
Чек, чек, чек...чекај да те најавам Флајт:) Лејдис (посебно вие) енд џетлмен, Еве го новиот член на МакНБА фамилијата, Флајт, кој добро ви е познат по коментарите, али и по страшниот стат текст за најбољите дефанзивци у лига (иако Рон-Рон има нешто да каже у претходниот пост). Шеп, јеби га, стварно сме ко Есма, сите сте наши деца. Флајт, фаќај се за хармониката!:) - Каракаш Значи, Ентони искочи најклач фраер. 10 од 16 во шутеви за победа или израмнување. Знаев дека е cool, ама ме изненади статистикава, посебно ако се има во предвид дека е само 3 години у НБА. А и во споредбата со легендите...(Џордан се на се има 20, со се плеј-оф). А, башка и високиот процент...... Единствено нешто на што можам да приговорам се датумите. Му фалат клач перформанси у април, мај, јуни.....кога е "жешко"........ А, што се однесува до споредбата со Коби и компанија, статистиката за шутот од поле во "клач" моменти, би ја искомбинирал со една друга статистика, онаа за процентот на постигнати поени по туѓа асистенција. Кармело постигнал дури 64 % од своите поени по асистенција, што јасно укажува на многу поголемиот простор што он го има во нападот, па вклучително и во последниот......Кога Ентони шутира за победа, најчесто игра еден на еден, а глава оставам дека имал и некој "чист шут".. Кај Лејкерси нема збор за таква работа, па дури и кога Шекил беше у Ел-Еј. Цела одбрана е фокусирана на Коби. Да не идеме подалеку од мечот со Денвер кога не успеа ни да ја прими топката. Ми текнува и на оној легендарен шут на Фишер против Спарси - како се загнаа по Коби......Па, и во такви околности успевал да погоди. Уфф, у глава ми и е шутот против Портланд од свртување....еден од двата... А, првата со Денвер оваа сезона? Како ретко кога последниот напад не беше резервиран за него, а пак дае кош..... Споредбата со Кармело, од овој аспект, ми изгледа барем несоодветна ако не и смешна.....Едно е да не ти "дрхти" раката, ама друго е уопште да дојдеш у позиција да ти задрхти...... Инаку, гледав Њу Џерси-Кливленд вчера. Ептен ме заинтригира, посебно поради 14-те победи по ред на Нетси. Ама, Мистер МВП уште еднаш го украде шоуто. Не му идеше цел меч, промашуваше, губеше топки, цело време изгледаше дека Џеферсон го има фатено ептен на пик...... И тогаш дојде четврта четвртина, а Леброн, онака, како уопште да не чул за целава клач расправа, лагано им плесна 18 поенчиња, а раката ниеднаш не му затрепери кога требаше, за разлика од Картер, на пример, кој утна решавачко слободно.... Не бе не, ептен е добар. Како што вика татко ми - е ова е одлика на голем играч, мајку му, кога не му иде дава 30 коша......А, башка како ја закуца еднаш, немате појма.....Тие што не гледале под итно барајте го клипот.... 46 победи and counting.... Е, сега за да бидам фер, пошто многу ги изругав неговите соиграчи во претходниот пост, морам и два-три збора за нив. Флип и Гуден беа солидни, ако не и добри, а Лери Хјуз изгледаше како воопшто да не паузирал..... Ама, човекот што ми се врти во глава е Варежао. Многу ме бендисува у последно време. Како комплетно да ја трансформира играта на Кливленд, посебно во одбрана (со него извонредно ја играат онаа комбинирана одбрана што со Илгаускас нема шанси да ја изведат). Серијава на Кавси, покрај со вонземската игра на Леброн некако ми се поклопува и со се поголемата минутажа на Бразилецот... Активен е, подвижен, внесува живост. Со Жидрунас играта беше постојано кланкање, непотребно успорување на Леброн. Не го потценувам Илгаускас, ама Варежао заслужува поголема шанса... Ќе биде опасен плеј-офот у Истокот, по подолго време... Детроит да, Мајами, тука е и Њу Џерси, ама имам впечаток дека и Кливленд нема лесно да се даде.... Е сега ако биде како што вика Баба Трајанка - Пистонси да го силуваат - тогаш здравје....секогаш има следна сезона...... ПМС: Доле ставив две клипчиња за клач квалитетите на Коби...и уште ова-Ги приметивте старите Ај лав дис Гејм клипчиња кои почнаа да идат на Спорт4 пред и за време на утакмици? Некако ми коинцидираат со моето идење таму у вторникот:)...К.

Saturday, April 08, 2006

Клач-мач, Шон-шошон, Ал-Џазира, Чарли Ви и Ева порасна ...(со Коби клач допуна)
У моето рибарско отсуство, видов дека се развила жестока дискусија за постот кој е по-клач. Флајт, инфото кое ја го добив вчера сабајле се однесуваше само на рег. сезона и не на средби одлучени со слободни, него со шутеви од игра. У него (од АП е) пишуваше вака: "Melo has hardened his reputation this season as the game's top clutch performer. He is now 10-for-15 in shots to win or tie in the final 10 seconds for his career, and his eight career game-winning baskets are just three shy of what Michael Jordan managed in 15 NBA seasons" Прво и јас си реков дека овие сигурно се натрипани, ама сабајлево укључив екселот:) и прочепкав низ интернет и го најдов ова. Како и да е, се слагам со многу од вас дека какви и податоци, т.е. бројки, да се избацат, тие нема да можат да го измерат стравот кој противничките фанови, играчи, тренери, мајки и татковци го осеќаат кога се решава утакмицата и кога баскетот е у раце на играч кој знаат дека ќе ги реши. За мене, се уште нема по-клач играчи од Мајкл и Лери Бирд, и така ќе остане уште некое време, зашто у младиве фаци не гледам некој кој би им се доближил. Можда Мело ако продужи вака, иако се слагам дека ја би бил многу поисплашен кога у задњи напад би требал да се бранам, а Коби да напаѓа, иако типовите на 82гејмс имаа некои други бројки.
* * * * *
Клач муабетот не завршува тука, зашто од оправдани причини вчера не го продолжив постот со Детроит-Мајами. Таму имаше неколку дефиниции што е клач играч, а најдобрата ја даде Чонси, кога им ги исече крилата на домаќините, кои откако се понадеваа дека стигнале на минус 4 на минута и пол, попија гооолема тројка од Билапс за крај на надежта. У таа акција и јасно се виде што е разликата меѓу 1. и 2. на Истокот, зашто у таков момент озбилна екипа не смее да си дозволи да остави сам играч кој е мртов ладен у завршници. Разликата (која не е мала) се виде и у доста други ситуации, а секој од стартерите на Пистонси си заврши работа. Кај Мајами пак само Шек и Вејд играа нешто, ама џабе кога остатокот од екипата, која самиот Рајли си ја склопи се пацери. Никакво оправдување не се ни баксузните и ружни АБА дресови, како ни повредите на тројца битни играчи, од кои Белото Чоколадо нема да го гледаме до крајот на сезоната, а можеби ни во 1. рунда. Кој им е стартен плеј до крај?...Гери Пејтон. Коа сме кај Пистонси, Дарк-О пред дуелот на Орландо и Детроит изјави- "For these three years they killed almost everything in me”. Сигурно му викнал стриптизети на Хидо после победата над Пистонси, после која Детроит се уште е прв у лига, а Орландо се уште нема да игра плеј-оф. Барем Дарк-О е среќен.
* * * * *
Ако сте вие Шон Кемп, и после три години диети и напорна работа добиете шанса пак да го работите единственото нешто што знаете да го правите во животот, не сметајќи го тука плескањето различни жени на секое гостување, мислите ли дека можете да си дозволите вакво нешто?!?!?! Шошончо не се појавил на закажаниот састанак со Далас, поради, пази ова - тоа што во моментот не се наоѓал во земјата?!?!? Изгледа холестеролот од стонакот му отишол у глава. Свести се Шон, Шеп ис каунтинг он ју.
* * * * *
После Кавси и Сиксерси пишав дека ми е жал за Ајверсон, зашто што и да игра тој, кога има такви папаци околу себе, плеј-офот може лесно да стане само пуста желба. Како што стојат работитетака и ќе биде, откако по поразот дома од уште послабиот Бостон, Фила ептен падна на 9. место на Истокот. Уште вечер Булси да си ги тепаат дома и 8. место е нивно, мада не ми била никад јасна таа трка за последно место кога на 1. има екипа која сигурно ќе си гази до Финале. Можда е и боље за Сиксерси да не играат, па да си ја пробаат среќана на драфт лутријата.
* * * * *
"When I got that call, I went out on my balcony and took a bottle of wine and got drunk...by myself." - Доминик за селекцијата во Хол оф Фејм. Бај д веј, Доминик работи за Ал-Џазира.
* * * * *
Кога Чарли Ви убаци 48 поени против Милвоки, пишав дека боледува од болест за која Бодан ми даде латинско име и детално објаснување. Еве убав текст за тоа како порано се справувал Вилануева со пореметувањето, и како сега им ги затнува муцките на сите критичари по ланскиот драфт. Дури е тазе и сме у Торонто, тие до крај на сезоната го изгубија Крис Бош.
* * * * *
Кога развивме муабет за тоа кој е најбољи дефанзивец, заборавивме да го прашаме типот кој ја има освојувано таа награда, што тој мисли. Откако го прочита постот на Флајт и ни прати ејл кој не сакавме да го објавиме, Рон-Рон ни се обрати преку Нет.
* * * * *
Нормално, не заборавив на синоќешното плескање у Тексас. Мавси целосно заслужија да тепаат, покажаа дека имаат против-оружје за мрската игра на СанАн. и дека го заслужуваат 1. место на Западот. Тимчо Роботчо има неколку прегорени чипови, што беше евидентно синојќа, а ако техничарите у Спарси не му ги поправат до плеј-оф, ништо од одбраната на титулата. И вториот битен фактор на Спарси вчера го немаше нигде, нешто што не е ново за Тони Лонгориа. Можеби уште не му се веруваше дека метро и жилетче високата Ева може да биде ВОЛКУ, т.е. ВОЛКУ поголема од него.
* * * * *
Нормално, тука се и 51 поени на Коби и новиот пораз на Лејкерси, кои се сеа 8. по победата на Кингси над Клиперси. 50 победа сезонава за Санси, за кои Амаре ќе заигра пак, ама догодина. Моите Хоукси, кои ги истабаа и Визардси. Пацерите, кои да имаше барем уште една асална екипа на Истокот немаше да видат плеј-оф. Со ова идат и Никси, кои без Марбери у екипа добија две тесни. Ѕверовите Аринас, Гасоламабад, Јаоза, Реј Ален, Мајк Џејмс, Бузер, Дирк, Биби, Коби, па и Пеџа...
* * * * *
Еве и допуна, посветена на Коби и неговите клач квалитети, да не биде - Чичко Енко запнал со овој Мело:) Вреди да се погледнат двата клипа, првиот е ептен долг и у него се убацени, вероватно сите клач потези на КБ, вклучувајќи ги и тие у одбраната, иако не се сите у задњи секунди, него у задња минута, додека другиот е од мечот со Денвер и 3+1 со кои ја однесе средбата у продолжение (у кое Мело пак беше по-клач:). Уживајте, посебно вија фанови на јапанскиот Стек: