NBA MACEDONIA

We moved!!!

2006-11-02T16:25:00.000+01:00

We have moved. From now on you can visit us at:

WWW.MAKNBA.COM.MK

Бидна!!!

2006-11-02T16:08:00.000+01:00

После неколкудневна макотрпна работа на мкнење коментари, пакување постови, качување на рамо банери и ставање у архивар на архивите (логично), NBA Macedonia конечно си најде ново дома и ги откачи газдите од Блогер каде бевме кираџии скоро година и пол.

Овие година и пол беа ОК, ама јас и Шепард си знеме колку пати ни пушти вода парното од комшијата, колку пати лифтот ни се заглавуваше у три сабајле, колку пати ни наплатија за телефон иако го немаме и уште многу, многу такви “колку пати“ ситуации, кои ни дојдоа преку глава. Осилени од влашкото лоби и за инат на Масоните си најдовме ново дома, и тао новоградба и ич не ни е гајле ако ни се јават уште неколку ликови со папири дека тоа е нивно дома за кое уредно си платиле. Ние више си се уселивме и не мислиме да мрдаме некое време. Башка...има убав поглед.

Е сеа, како што ќе видите од линкот приложен подолу, и на новата адреса има работа. Ние само закречивме и го истругавме паркетот во ходникот и во дневната, а има уште да се средува по другите соби кои планираме со тек на време да бидат отворени за сите кои ќе ни дојдат на гости. И така.

А да, нашата нова адреса на која можете да не најдете, да ни мавате со камчиња под прозор и да ни ѕвоните на врата па да бегате е ваа:

WWW.MAKNBA.COM.MK

Ајде, кликајте и ставајте таму по Букмаркси и Фејворитси и ве чекаме на локум со ореви вода на новата адреса.

Ќе биде...

2006-10-31T22:58:00.000+01:00

Како што обично бива, некои работи не тргнаа според планот, па ќе мора да почекате уште ден-два до лансирањето на целосно новата МакНБА со скроз нов домејн (да, да, регнавме домејн) и на нов сервер. Преселбата е готова, само уште да зачистиме во новата куќа... Иначе, НБА стартува вечер со дабл-хедерот кој оние кои имаат НБА ТВ ќе имаат среќа да го гледаат. Вејд, Шек, Зо, Пејтон, Вокер и остали ќе си ги добијат прстените и банерот, а малку славјето ќе пробаат да им го засенат Булси појаки за Бен Волас. После тоа новиот баскет одма се префрла во Стејплс каде Коби би требал да игра за Лејкерси, а Амари конечно би требал да го има својот камбек. Се тоа, плус останатите најави по дивизии во следниве неколку дена. Издржете...

Retro Monday: Red Auerbach Tribute.....(и Масони)

2006-10-30T11:40:00.000+01:00

R.I.P big Red. Ние се справуваме со хакерски упади од страна на Масоните, при што ете, така.. тоа. Стрпете се до утре, ве чека жешко изненадување. До тогаш читајте не и коментирајте вака, у овој сејф моуд. А од утре попладне, ако Масоните дозволат, ќе ви презентираме нешто ново, а ќе бидат и најавите за трите дивизии од Западот... Маму им масонску! - од Куќниот Совет

Еве и интервју со Ред Оербах, вкупно околу 35 минути.

За да се долови со каква страхопочит према Ред гледале неговите играчи, еве дел од неговите quotes, кои се стандарден дел од вокабуларот на секој тренер..

An acre of performance is worth a whole world of promise.

Basketball is like war in that offensive weapons are developed first, and it always takes a while for the defense to catch up.

He who believes in nobody knows that he himself is not to be trusted.

Just do what you do best.

Natural abilities are like natural plants; they need pruning by study.

The best way to forget ones self is to look at the world with attention and love.

The commercial class has always mistrusted verbal brilliancy and wit, deeming such qualities, perhaps with some justice, frivolous and unprofitable.

The only correct actions are those that demand no explanation and no apology.

To a father, when a child dies, the future dies; to a child when a parent dies, the past dies.

Со неговата смрт, се роди митот! Вечна му слава!

R.I.P. Red

2006-10-29T12:35:00.000+01:00

Вчера, на 89 години почина големиот Ред Оербах. Нека му е лесна земјата.

Централ...како 501. пост

2006-10-27T21:30:00.000+02:00

По Атлантик и Саутист, најавата по дивизии за Истокот се заокружува со најсилната дивизија, веројатно во цела лига - Централ. Баш најавата за Централ го одбележува нашиот 501. пост од почетокот на NBA Macedonia пред некои година и четири месеци. Тоа значи дека претходниот пост е нумер 500, а тој пред него 499...Пивата, баклавите, јагнињата и другите честитки пратете ни ги по мејл. На крајот табелата би требала да изгледа вака...иако со оглед на тоа дека е најјака дивизија ништо чудно некој тим да го прескокне другиот за место погоре. Тука не влегува Милвоки кој останува на дно. 1. Детроит 2. Кливленд 3. Чикаго 4. Индијана 5. Милвоки Еве и зошто... 1.Летово премногу се зборуваше за тоа дека Пистонси веќе не се истата екипа без Бен Волас и дека без него немаат шанси да конкурираат за врвот на Истокот. Првата констатација држи вода, но втората и тоа како нема основа. Да, Думарс не сакаше да фрла едно чудо пари на играч кој има 32 години, нема шут, не знае да погоди слободно и е тотално безопасен во напад. Ако некој знае колку вреди Бен тогаш тоа сигурно е Џо, кој и го донесе од Орландо во трејдот на Хил. Лани Бен мрчеше дека сака повеќе топки да одат преку него и да има поголема улога во нападот?!?!?!, од кој човекот факат е нема појма. На страна тоа што е одличен дефанзивец, мада и тука мислам дека добра одбранбена екипа не ја прави еден играч. Како и да е, Детроит сезонава можеби нема да стигне до ланските 60+ победи, ама во основа и тешко дека било која друга екипа во Централ или на Истокот може до такво нешто. Бен си отиде, ама останаа сите други четири стартери кои се бољи играчи од Бен. Чонси и РИП, како и Шид и Принс ќе имаат поголема слобода во нападот, а и ќе сакаат да докажат дека можат да победуваат и без Бен. Добар потег беше потписот на Назр Мохамед, кој до сега има докажано дека е совршен за такви, епизодни улоги во рекет за добри тимови. Исто како и лани, но и како преклани, нивна најголема болка е клупата и таа е нешто што би можело да ги спречи да стигнат до нова титула. Сепак, Мекдајс, Делфино, Хантер, Флип и Максиел и не се баш за фрлање и можат да дадат десетина добри минути. Само да не им пресисааат стартерите кога ќе дојде време за плеј-офот. 2. Мислам дека не е паметно да се кладиш против Леброн кој од година во година докажува дека сета галама која се дигна околу него и тоа како е оправдана. Со него навистина се е можно и Кавси би требале да стигнат до 50 победи па и предност на домашен терен во 1.коло. Ако Леброн се здиви и ја одигра најдобрата сезона во кариерата можат и до финале на Исток. Леброн, како и Гуден и Ззззззз под кошот не ми се проблем. Проблем ми е Лери Хјуз за кој пишував и во текот на плеј-офот, а и на ланската сезона дека не е добар избор за десна рака на Џејмс. Тоа лани многу се добро во тоа како Кавси победуваа дури беше повреден, а колку се мачеа и губеа кога Лери беше дел од тимот. Се надевам дека грешам за Хјуз. Најголема им е дупката на плеј каде се уште им е стартер Ерик Сноу кој за жива глава не може да погоди од надвор. А и тренерот не им е нешто посебно искусен. Тоа може на крај скапо да ги чини. 3. Тоа што го мислам за Бен го напишав кај Пистонси, но тоа не значи дека тој нема да има влијание врз играта на Чикаго. Ќе има, само не големо. И без него Булси беа една од најдобрите дефанзивни екипи, а со него со право можат да бидат бр.1 во оваа категорија. Само, ми се чини дека во Чикаго малку закаснија со овој потег. Помина времето кога екипите кои имаа цврста одбрана и малку над просекот напад освојуваат титули. Не ми влегува во глава наместо тие пари кои ги фрлија на Бен во Чикаго не се одлучија да убацат некој играч у трејд за легитимна НБА ѕвезда, нешто што очајно им фали. Верувам дека Гарнет и тоа како ќе сакаше да се врати дома во Чикаго, а и Вулфси ќе се загреаа за некој од младите играчи на Булси. Нејсе. И без тоа овој тим е способен за големи нешта, ама во нив не спаѓа и пласман во финалето. За тоа им фали вистинска опција во нападот. Држам палци во плеј-оф да се сретнат со Детроит. 4. Индијана би можела и погоре, ама дивизијава е ептен јака. Летово беа паметни и не го преплатија Пеџа и им го лапнаа за еден фишек сончоглед Ал Херингтон на Хоукси. Бирд е решен да направи брза и атлетска екипа и тоа му успева, само треба да се молат да не ги стрефат повреди, конечно да немаат проблеми со законот и имиџот и Џермејн конечно да израсне во лидер. Ако тоа не се деси, тогаш џабе им е и Лери да го соблече оделото и да заигра за нив. Деловите од мозаикот се тука, само Џим Кери треба да ги уклопи. 5. Милвоки е жртва на јаката конкуренција. Направија неколку големи трејдови летово во кои се уште не може да се каже дали излегле како победници или не. Нова фаца е Вилануева, кого го добија за Ти-Џеј Форд, а и стигнаа да се откачат од Меглор кого го спакуваа во Порлтанд. Ред е машина за кошеви, ама освен него немаат некое постојано оружје. Андрија Богут поради повреда малку ќе паузира, ама лани не ми изгледаше како играч кој би можел да доминира. Повеќе на таков ми личи Чарли. Имаат доста добра покриеност на речиси сите позиции, ама играат во многу јака дивизија. А и Тери Стотс им е тренер.

* * * * *

Еве и по некој линк: - Со тотално новиот гето лук и набиената мускулна маса Роберт Свифт летово вети дека ќе ги убеди сите во Сиетл дека не беше потрошен пик од 1. рунда пред две години. По задњава вест момакот ќе мора да почека уште една сезона за да докаже дека вреди. За жал. - Оф...оф. Таман кога Спиди Клекстон се опорави од повредата, Марвин Вилијамс заработи идентична повреда која значи месец и пол до два пауза. Хоукси не би биле Хоукси кога не би им се случувале вакви работи. - Вакви работи се случуваат и во НБА. - И екипата на SI тргна по трендот правење своја топ листа на играчи. Ама за разлика од другите, на нивната Топ 20 листа прв не е Леброн, а богами ни Коби.

SouthEast...со понекој линк плус

2006-10-26T21:19:00.000+02:00

Вчера ја имавме бедотијата од дивизија Атлантик, а денес остануваме на Истокот со привјуто на Southeast дивизијата. Во план ми беше Централ, ама Ивица пиша најава за Детроит така да најјаката дивизија на Истокот (можеби и лигата) ја оставив за утре. На крајот табелата на Southeast би требала да изгледа вака, а подоле има и зошто. 1. Мајами 2. Вашингтон 3. Орландо 4. Атланта 5. Шарлот Идеме по ред... 1. Мислам дека не треба многу објаснување зошто Мајами би требал без поголеми проблеми да ја освои својата дивизија, која ја освоија и лани и тоа без 100% здрав Шек во текот на целата сезона. Годинава сите во редовите на шампионот се за една година постари, факт кој има позитивна конотација само во случајот на Двејн Вејд. Тоа што залижаниот ги задржа сите старци со кои војуваше лани може да се покаже како паметен, ама мене се ми се чини дека ќе се покаже како лош потег. Ипак, пред да се нападне Рајли мора да се знае дека селари-капот му е ограничен. На Мајами и тоа како добро ќе му дојдеше некој шутер, а и плеј кој би го мењал, па и би му го земал местото на Џејсон Вилијамс. Вака, екипата е ОК, ама тешко дека со овој состав може да го повтори ланскиот успех. Ипак, не смее да се отпишува екипата која кај себе ги има Вејд и Шек и како што рече 1995 година Руди Ти: "Никогаш не го потценувајте срцето на шампионот!" 2. Е сеа, ако Мајами киксне и им се повреди на пример Вејд, Визардси се и тоа како способни да им го лапнат 1. место. Летово им отиде мазохистот Џефрис, кој прифати да биде дел од циркусот на Ајзеа, но тоа во Вашингтон го надокнадија со потписот на Дешон Стивенсон. Останаа тие што се најбитни и тоа Аринас, Џејмисон и Батлер, а Сонгаила тешко дека ќе им ги реши проблемите во рекетот. Баш таа дупка под кош ги спречува да направат нешто поозбилно, како на пр. финале на Исток, мада со лудиот Жилберто не би брзал да ги отпишам. 3. Е сеа, ако па Визардси кикснат и им се повреди на пример Аринас, Орландо и тоа како е способен да им го лапне 2. место. На Флорида почнуваат цела сезона без Стив Френсис, што само од себе е плус, а и сезона во која ѕверот Двајт Хауард би требал да доживее целосна промоција. Момакот ми е омилена фаца уште од пред да го драфтуваат кога беше средношколец на кој хоби му беше кршење табли на сликања за насловни на списанија и гарантирам дека ако не го сотре некоја повреда ќе доминира долго време во рекетот. Тука се и Џамир Нелсон, Хидо, Аројо, а и Редик, кој не би требал да биде некој посебен фактор како руки. Грент Хил конечно нема да има притисок врз себе за успешен камбек, затоа што сите веќе дигнаа раце од него. Токму тоа може да се покаже како добро за Грент на кој му држам палци. Ако се врати барем на 50-60% на она што беше, Орландо ќе биде многу опасен. 4. Аааааа, моите Хоукси. Срце ме боли кога гледам како се мачат дома, а со насолзени очи ги гледа Доминик. Тоа нема многу да се смени ни сезонава, ама барем ќе бидат ептен интересни а гледање. Летово го трампаа Ал Херингтон и за него не добија ништо, а Били Најт тоа го објасни као ништо не им требало од Индијана. Како да не. Не им требал Тинсли, Јаске, Херисон или Фостер? Хмммм... Да не биде така црно ги пополнија двете дупки на плеј и под кош со Спиди Клекстон, Лоренцен Рајт и 5.пик Шелден Вилијамс. Тука е Џо, кој конечно си се враќа на природната позиција и е еден од најуниверзалните играчи во лигата, а очекувам добри сезони и од Џош Смит и Марвин Вилијамс. Не го заборавајте ни соленката Чилдрес, а и Заза. 5. Бобкетси летово малку пораснаа и пуштија пубертетски бркчиња. Адам Морисон и тоа како ќе добие минутажа да покаже зошто беше НЦАА ѕвезда, а и има потенцијал тоа да го потврди.Мека е конечно здрав, исто како и Шон Меј и Џералд Волас. Фелтон би требал да има одлична сезона на плеј, а Шарлот ќе изненади многумина. Доста е.

* * * * *

Еве и уште по некој линк да не биде дека пишуваме само најави кога се дешаваат доста други интересни ствари пред стартот на сезоната. - Фокс ја објави својата Топ 50 листа. Кој е прв? Нема да се изненадите. - Џордан и Спајк Ли за прв пат соработуваа во 80-те кога Спајк го глумеше Марс Блекмон во рекламите со младиот Мајкл кој самиот ги режираше. Сега дојде редот на Мајкл да му одаде почит на Спајк. И тоа со посебни Џорданки со ликот на Спајк, а кои се комбинација на неколку ретро модели. - Џи-Емовите на сите 30. екипи ги избраа Спарси за шампион и Леброн за МВП во новата сезона. Има уште по нешто. - Најважните прашања кои се поставуваат пред стартот на сезоната. - Лепотанот Двејн Вејд.

Пистонс Привју

2006-10-26T19:27:00.000+02:00

Ивица од Прага, комесарот на МакНБА Фантази лигата (за која можете да се пријавувате уште некој ден) ни прати најава за неговите Пистонси. Мојот привју за Централ ќе следи утре. By Ivica Оваа сезона Пистонси (бар според мене) ја почнуваат како втори фаворити во Централ. (ТУКА ИМАШЕ КЛИП СО БЕН ВОЛАС, КОЈ ЗАРАДИ ДОБРОТО НА СИТЕ ДЕЦА КОИ СЕГА ПОЧНУВААТ СО КОШАРКА И ЗАРАДИ КОШАРКАТА ВООПШТО НЕ МОЖЕВ ДА ДОЗВОЛАМ ДА БИДЕ ВИДЕН. ДЕЦАТА СЕ СЕПАК НАЈВАЖНИ - Каракаш) Бен Волас, човекот кој последниве неколку сезони беше убедливо најдобриот одбранбен играч во НБА го напушти Детроит и потпиша за ривалот од дивизијата Чикаго. Не знам дали грешката беше во раководството на Детроит (читај:Думарс) или па Бен имаше толкава желба да си замине, ама знам дека Детроит нема да е ни отприлика она што беше последниве неколку сезони. Чонси, Шид и дружината дефинитивно нема да имаат 60 победи, а некако не сум баш сигурен и дека ќе бидат во првите 4 на Истокот. Еден поглед на нивниот ростер за оваа сезона кажува се. -Стартна петорка: Назр, Рашид, Принс, Хамилтон и Чонси Во основа стартната петорка е единственото нешто кое не ме загрижува во тимот. Момците ќе дадат се од себе и ќе се повеќе од доволни за да обезбедат 50 победи. Е сега, за останатите победи ќе мора да истапи и некој од резервните играчи, а после првиот поглед на ростерот е јасно дека тука нема играчи кои се способни за такво нешто. Единствено МекДајс, а можда и Флип Мареј може да пружи добра партија, ама за него тоа се вика откога почна да игра во лигава, а јас на ниедна партија не сум видел да бил фактор. Значи работата на клупата од Детроит е "од црна-поцрна". Со само 6 и пол играчи кои се способни да се носат со најсилните тимови во лигата Детроит ќе има мноогу проблеми во играта и често ќе доаѓа во ситуација да е без решение (како што беше случај лани со Мајами). Најверните фанови на Детроит, повеќе од немоќ се надеваат на breakthrough сезона на Делфино, Дупри, Максиел или пак на рукито Блелок, ама сите сме свесни колку е таквата можност реална опција. Од сево ова единствено што можам да заклучам е дека Детроит ќе е цврст тим во поголемиот дел од регуларниот тек на сезоната и дека ќе биде многу тешко да се тепа во Обурн Хилс, ама како што ќе се ближи плеј-офот, така поуморни ќе бидат главните 5 (не вклучувам тука повреди, недај Боже:)) и така послаби партии ќе пружа целиот тим. Фактот што играат на Исток, каде има мноогу слаби тимови, донекаде им обезбедува плеј-оф место, ама за нешто повеќе од тоа Думарс ќе мора да се заангажира и да донесе уште некој квалитетен играч. Мое предвидување за оваа сезона е прво или евентуално второ коло плеј-оф. Од Фантази гледна точка мои фаворити од Детроит ќе се Назр Мохамед и Антонио МекДајс. И двајцата ќе бидат драфтувани ниско, а ќе имаат и минутажа и можности да станат Фантази фактор.

Бедно

2006-10-26T00:09:00.000+02:00

За разлика од лани, кога на секој тим му беше даден по еден посебен, бааги долг пост, годинава работите малку се успорија па немавме време за пишување подолги најави - комада 30. Што поради тоа што јас и онака пишувам најави за секој тим посебно за Мак.Спорт, а што поради тоа што Шеп последниве недела дена се дружеше со другарка и на Кондолиза Рајс. Нормално, тоа не значи дека немавме најави кои дел од МакНБА тимот си ги напиша за своите тимови и во ист стил ќе следат уште најмалку две и тоа Голден Стејт и Њу Џерси. Шеп направи сериозна најава на можеби најслабата дивизија во лигата - Нортвест, иако мој фаворит за најлузерска дивизија од која во новата сезона ништо чудно да имаме само еден плеј-оф тим e бедниот Атлантик. До старт на сезоната ќе имаме по една најава за секоја дивизија, а честа да стартуваме со нив ја има баш тој, мизерниот Атлантик. Еве како мислам дека ќе изгледа на крај табелата во Атлантик...и зошто. Мада што се однесува до оваа дивизија единствено нешто што изгледа сигурно во моментов е новата титула на Нетси. 1. Њу Џерси 2. Торонто 3. Њујорк 4. Филаделфија 5. Бостон Идеме по ред... 1. Њу Џерси има една од најдобрите први петорки во лигата и едно од најдобрите триа во Кид-Картер-Џеферсон. Летово не направија многу за да си ја пополнат дупката во рекетот и поправат проблемите со скокот, а не мрднаа ни од средување на клупата која лани не ја ни имаа. На драфт го собраа Маркус Вилијамс кој еден ден би требал да го наследи Кид, а ги прибраа и стално раселените Еди Хаус и Мајки Мур. Имаат солидна одбрана и еден од подобрите млади тренери во хобитот Френк и за среќа играат во Атлантик каде тимовите треба да се среќни што нема испаѓање од лига. 2. Можеби според некој ова е висок пласман за Репторси, ама не смеам против тим кој го составил помладиот Коланџело и евро-клапата на чичко Штерн. Со селекцијата на Барњани, па потписот на Андоре Џр, - Гарбахоса и враќањето во Америка на МВП на Евролигата задњиве две години добија вистински интернешнл шмек. Бош има потенцијал да стане ѕвер (или Ти-Рекс?), а тука е и ултра брзиот Ти-Џеј Форд, а и Мо Пит. Рашо не го спомнувам многу. Мрзок ми е. 3. Да беа во некоја друга дивизија ќе ги ставев на дно, ама конкуренцијата во Атлантик за таа титула е голема. Не очекувам ништо посебно од Њујорк и Ајзеа, но ако биде според најавите, дека ќе играат брза кошарка во стилот на Феникс, барем ќе бидат интересни за гледање. Одбрана е само сон, а покрај толку бекови Томас изјавува дека нема да има класичен плеј. Ипак, плеј-оф нема што ќе значи и клоца за Ајзеа на крај на сезона. Штета. Им фали уште Дариус Мајлс. 4. Ова место може на крајот да биде окупирано и од Никси и Репторси, а и од Бостон кој е едно место подоле. Зошто баш тука ги ставам Сиксерси? Ради годините во кои влагаат нивните главни играчи, т.е. играч - Ајверсон. Вебер е постар за една сезона, а колената ги изгуби одамна. Корвер, Игудала и остатокот од дружбата е далеку од талент кој еден ден би го заменил Ајверсон. Грешка што беше што летово не го трампаа, а следното лето ќе биде уште потешко да се направи такво нешто. Чикс не го биваше ни во Портланд, а ни во неговата Фила. Жал ми е за Ален. 5. Оербах, Расел и Кузи уште некое време ќе останат главните фаци на секоја средба во Бостон. Пол Пирс лани имаше страшна сезона која ради мизерните Селтикси остана незабележана. И тој како и Ајверсон можеби требаше на време да си ги спакува коферите и да побара трејд. Ако се повторат задњиве две години, тоа веројатно и ќе се случи. Тука е и Бен Стилер Шчербијакјакаоќпухиугујак, а не е за фрлање ни Делонте Вест. Многу се збори за Рејџон Рондо, кој импресионирал со играта во претсезоната и е дел од младиот бран во кој се и братучед му на Марбери, Себастијан Телфер, кој дојде од Портланд, па Перкинс, Џеферсон, Ален, Гомес итд. Момци кои ќе созреат кога Пирс ќе има 35 години.

Непцињо го виде Мајкл, Не се качујте на мотор!, Бррррдмен и Џо

2006-10-24T22:07:00.000+02:00

Откако летово на турнејата низ Америка застана во Лос Анџелес и таму се запозна со уште една голема ѕвезда на Најк, Коби, Непцињо вчера го доживеа она што веројатно никогаш не го сонувал во животот запознавајќи го лично Најголемиот на сите времиња. Веќе пишував дека Мајкл се наоѓа на турнеја низ Европа на која го промовира својот нов модел Џорданки и во исто време својата линија Jumpman, а една од станиците е и Шпанија. Тој го гледал и дербито Реал-Барса на која Кингси ги преслушаа другарите на Непцињо и призна дека тоа била само втората фудбалска утакмица која ја гледал во живо во животот. Ако видовте на некои од странските вести сигурно ја видовте детската радост во очите и неверувањето кога Непцињо се поздрави и седна покрај Мајкл, кој како што самиот кажа му бил идол во детството. Зубињо иначе е голем НБА фан, а пукна од среќа кога Мајкл извади кутија со најновите Џорданки, спешли за него. Еве, да не биде дека не сум ставил линк до целата прича.

* * * * *

За жал, се исполнија прогнозите дека Џеј Вилијамс нема да може да им се наметне на Нетси, кои му кажаа едно фино "фала" за трудот кој го вложил во тренинг-кампот. Лично, не знам во каква состојба е Џеј и дали вооппшто наликува на оној Џеј кој беше 2. пик на драфт зад џинот Јаоза. Според она што се збори, тој е далеку од враќање на брзината која ја имаше кога беше играч на Дјук и Булси, а брзината е еден од главните физички атрибути кои мора да ги има секој НБА плеј. Плус, изборот да се испроба баш во Нетси не му беше најпаметен, не само ради Џејсон Кид, туку и поради рукито Маркус Вилијамс, кој сигурно ќе добие доста минутажа. Ама, со уште некој месец тренинзи и напорна работа, кој знае...можеби ќе се најде некој тим на кој ќе му се повредат 1. и 2. плеј. Приказнава на Џеј е само уште една причина зошто никад у живот да не се качите на мотор.

* * * * *

Ланската сезона како шок ни дојде веста за ногирањето од лигата на нашиот добар пријател Крис Андерсен со кој ја и Шеп имаме поминато многу "фини" моменти. Од тогаш никој ништо немаше напишано за Брррррдмен, а постот го прекинуваат на SI со прича со доста интересни факти за Крис.

* * * * *

Не е тајна дека Џо Џонсон е еден од најпотценетите НБА играчи. Само така нека се однесуваат и противниците на Хоукси.

Retro Monday...with the King

2006-10-23T13:11:00.001+02:00

Before there was LeBron and before King James could ever learn to pronounce and spell the word KING, there was a King who reigned with the league and in the basketball Mecaa of the word...Although many of the younger NBA fans have maybe never heard of Bernard King and although he was snubbed at the NBA at 50, there is little doubt that Bernard is one of the Top 50, maybe even 40 players of all time. Ladies and gentlemen, meet the King! Многу пред Леброн да го стекне својот сегашен прекар и уште пред тој воопшто да научи да зборува, со НБА и со Медисон Сквер Гарден владееше еден друг крал...Сигурен сум дека помладииот дел од НБА фановите никогаш не ни слушнале за Бернард Кинг, кој исто како и Доминик и Боб Макаду срамно беше изоставен од онаа НБА ат 50 листа, за вистинските баскет фанови низ целиот свет (а посебно во Њујорк) не постои сомнеж дека тој е еден од 50, ако не и 40, најдобри играчи на сите времиња.

Northwest целосно привју

2006-10-22T13:42:00.000+02:00

Северозападот е најмрската, убедливо најмрската дивизија за оваа година. Бидејќи нивната антипатичност оди до таму да не можам ниту да се сетам кои тимови играа во оваа дивизија, решив со еден удар тие неколку муви да ги сотреме и да се препуштиме на метафизичкиот пост на Флајт за Голден Стејт кој со нетрпение го очекуваме, како и привјуто на Бетомир за Њу Џерси, а можеби и Ивица конечно ќе се приземји од фантазиите и ќе чкртне нешто за де-бен-волис-ираните Пистонси. Би почнал со Сиетл Сони (кс) Плејстејшн.

Слика бр. 1: Роберт Свифт

На хартија Сиетл има потенцијал. Лук Риднор и Ерл Вотсон на кец, Реј Ален и замена му Карим Раш, Рашад Луис, Крис Вилкокс и подивениот Роберт Свифт. Звучи ко солидна екипа која знае да пружи пеколна одбрана, имаат powerhouse у рекет у Вилкокс (и Фортсон на клупа), опасни од надвор, и сл. Башка се отарасија од Радмановиќ (ама не знаат дека у Лејкерс ќе стане единствениот европеец подобар од Новицки). Но во пракса, Сиетл ќе бидат ништо подобри од лани. Еве и зашто.

Слика бр. 2: Реј Сидарта

Реј Ален западнал во Нирвана, како што може да се види од слика 2. Во Сиетл! Крист Новоселич вода да му носи. Сликата имплицитно ни кажува дека во себе Реј доживува едно спинување на вредностите; како материјалното полека попушта пред духовното; а возвишеноста пред борбеноста. Освен што може да се очекува Реј да медитира на утакмици, сосем изгледно е дека неговата посветеност на теренот полека ќе почнува да бледнее.. Шо значи, тим, на кој клучниот играч (не го спомињајте Луис, он никогаш нема да биде лидер, ноу метер хау гуд хи ис), е во години, и полека го губи дражот (по кој го памтиме у Милвоки), нема шанси за просперитет. Пириод. Ондак По(р)тланд.

Слика бр. 3: Портланд

Након то Јута.

Слика бр. 4: Јута, дефинитивно не е Џез, џезот е у Универзална

За Минесота ШумскиВуци може да се изразиме и со збор: Қазақстан (Қазақстан Республикасы) — Еуразия құрылыпының қақ ортасында орналасқан мемлекет. Солтүстігінде Ресей Федерациясымен (6 467 км), оңтүстігінде Түрікменстан (380 км), Өзбекстан (2 300 км) және Қырғыз (980 км) республикаларымен, шығысында Қытаймен (1 460 км) шектеседі, батыста Каспий теңізімен, оңтүстікте Арал теңізімен шайылады. Жер көлемі — 2717,3 мың шаршы километр. Жұрт саны 15301,4 мың (2006 шілде 1). Оның 9 008,0 мың немесе 58,9 % қазақтар құрайды. Республикада 131 ұлт пен ұлыстың өкілдері тұрады. Елордасы — Астана қаласы. Әкімшілік жағынан 14 облысқа бөлінеді. Мемлекеттік тілі — қазақ тілі. Е сега, останува за Денвер уште, ама ај може они у посебен пост попосле.

SI разбива малери, Ерсан, Гилбертологија 3, Ајзеа и Кадри

2006-10-19T22:04:00.000+02:00

Кога се во прашање каверите на Спортс Илустрејтед пред секоја НБА сезона (а било случај и во другите про спортови во САД), не им се пишува добро на тие кои ќе се најдат на насловна. Колку за илсутрација на ланскиот кавер со најавата за НБА сезоната заедно беа еден покрај друг Лери Бирд и Рон Артест. Сите знаеме како заврши нивното пријателство само месец дена во сезоната и како тоа влијаеше на сезоната на Индијана. Оваа година момците во СИ решиле да одат на сигурно и да го разбијат малерот ставајќи три од најголемите млади НБА ѕвезди. Математиката е јасна: Може на еден да не му тртгне, може и на двајца, ама па на сите тројца? Ја па мислам дека сезонава дефинитвно ќе го разбијат малерот затоа што сите тројца би требале да имаат страшни сезони. Тоа го потврдува и Џон Холингер и неговата Топ 30 листа на најдобри играчи според т.н. PER. Ич не ме изненади тоа кој се наоѓа на прво место. "А има само 21 година!!!", што би рекол еден наш НБА коментатор.

* * * * *

На ЕП до 20 год. во Измир, Ерсан Илјасова покажа дека заедно со Џенк Акјол (кој е пик на Атланта) се иднината на турската кошарка. Тоа доби своја потврда и меѓу големите момци у Јапан и не треба да чуди што Ерсан од новата сезона е дел од тимот на Милвоки. Откако ланската сезона ја мина најмногу во НБДЛ Ерсан се наметна како еден од најголемите Еуро-таленти. Можеби сезонава нема да добие некоја посебна минутаѓа, но времето е на негова страна. Балканскиот печат во текот на тренинг-кампот го запечати и момакот кого во Атланта едноставно го викаат The Big Greek Fella.

* * * * *

Нова Гилбертологија која мора да се прочита.

* * * * *

"This so-called former Knick, who on draft night with millions of people watching had the audacity to take me to task on a player that I'm pretty sure he had never seen before in his life," Thomas said. "But he stands on national television and he talks about a kid that he has absolutely no idea about. I'm glad that all of New York doesn't think like Greg Anthony" - Ајзеа Томас на критиките на Грег Ентони на ЕСПН за драфт изборот на Реналдо Болкмен.

* * * * *

Од сите куцачи-гимнастичари кои се појавија задњиве пет-шест години мене веќе некое време нај-нај ми е Кадр Зиани. Тачно дека ова нема врска со НБА (и во основа ни со самата кошарка) ама секогаш е интересно да се види како некое типче со просечна висина за баскетџија куца преку десетина луѓе, Порше и сл. А можеби е само до името и тоа што сум од Чаир.

* * * * *

ПС: Ивица, собирај ги јаууу адресите на момците кои сакаат да бидат дел од Фентази лигата, па извести не кога ќе биде време. UPDATE: Џош Хауард само што си ги доби своите 40 милиони за четири години кои почнуваат да важат од следното лето. Кјубан се освести на време.

Нов NBA.com, Марк Стерлинг, Доналд Кјубан, Чарли Ви и The LeBron's

2006-10-17T20:41:00.000+02:00

По двата сериозни поста на Шеп решив да фрлам еден малку понесериозен поглед врз стварите кои се дешаваат низ НБА последниве неколку дена. Во тек е претсезоната, која како што кажав и порано ми е еден од понеинтересните делови целиот НБА циркус. Со мене по се изгледа се согласуваат и поголемиот дел медиуми затоа што ретко кој им дава поголем простор на средбите кои се играат во првата половина од октомври. Најголемиот број од локални медиуми кои ги пратат своите екипи се сконцентрирани на повреди, нови договори и слични муабети, а и поголемиот број сајтови полека се спрема за новата сезона. Кој менува дизајн, кој менува домејн, кој ги прави и двете ствари. Ние за некои недела дена би требале да бидеме во последнава категорија. Дел од првата категорија е главниот сајт на лигата и од денеска имаме целосно нов NBA.com. Мене ми се свиѓа многу повеќе од претходниот, само да не откријат играчите дека е користен микрофибер при неговата изработка и да почнат да го бојкотираат.

* * * * *

Се уште не го знам точниот момент кога Марк Кјубан од газда кој не жалеше пари за своите ѕвезди и за нивното уживање стана газда од типот на Доналд Стерлинг на Клиперси. Како тоа да не беше доста па се пушти и во нет-војна со Гугл и Ју-Тјуб?!?!?! Можеби нешто во него пукна кога се заеба со потписите на Вокер и Џејмисон. Мада од нивните трампи после тоа ги доби Тери и Херис. Или можеби кога Нешти реши дека многу поубаво му е во уште потоплата Аризона, него во Тексас каде имаше се што ќе посакаше. Да не биде дека Кјубан ептен станал циција, тој летово ги продолжи Ејвори и Дирк до 2011 година, и тоа не баш за мали пари, ама како да заборава дека тие двајца сами не можат да го вратат кај што беше пред четири месеци. Така, веќе некое време го одолговлекува задржувањето на Џош Хауард, кој заедно си Дирк и Тери беше најзаслужен за ланскиот успех. Кјубан упорно одбива да му ги понуди парите кои ги заслужува на Џош, а тоа би можело скапо да го чини следното лето кога овој би можел лесно да си отиде од Мавси. Не знам дали грешам, ама мислам дека Џош е во право кога бара понуда која би била барем еднаква со таа која лани Тејшон ја доби од Детроит. Грешам?

* * * * *

Ви текнува кој беше играчот со најголема глава на СП во Јапонија? Е па, од вчера Монструмот од Порторико више не плаши деца низ Вашингтон. Некаде во главниот град на САД фризерката која му ги правеше плетенките прави голема журка. Додека Џош Хауард чека пореална понуда од Кјубан, Кејвмен доби 50 милиони од Клиперси за пет години. Нешто дефинитвно не е во ред, Ова е како у филмовине кога два лика ќе си ги сменат телата. Тешко му на Далас ако е така. Шеп, добар е Чарли Ви, у тоа нема сомнеж. Само уштеда научи како да остане во игра некоја минута повеќе. Хупседикт блогот, кој важи за еден од подобрите на нет лансира свој сајбер баскет магазин. Кај нив на блог има и интервју со Скуп Џексон. Прочепкајте.

* * * * *

За крај, два клипа од новата The LeBron's реклама за 4-та генерација на Зум Леброн патиките.

* * * * *

ПМС: Секој кој сака да биде дел од МакНБА Фентази лигата, али овој пат посериозно од лани нека го остави во коментари својот Yahoo мејл.

Нежноќа

2006-10-17T18:39:00.000+02:00

Warning: ЕНКО, САМО АКО СИ ГО ФАЌАЛ ПОСТОВ!

Сликовитост

Ова се сликите кои ги ветив а не бев у можност да ги ставам (ради јебената конекција) у постот за Најсериозниот кандидат за титулата 2006/2007.

Ребрендирање Мала реминисценција / голем играчина Џек Николсон влезе у игра [лоша монтажа]

Работен наслов: Лејкерс

2006-10-16T19:18:00.000+02:00

Лос Анџелес Лејкерс и искуствата со меѓународната заедница од аспект на консоцијативните наспроти методи на непосредна интеграција на играчите на теренот

Оваа година најсериозниот кандидат за освојување на тронот е тимот кој што го обележа доаѓањето на дваесет-и-првиот век во Лигата, предводен од играчот кој ги помести границите на возможното нагоре по ипсилон оската, притоа без никаков отклон на икс-от; математиката е многу едноставна: оваа година Коби ќе пружи три пати подобра игра од лани (8*3=24). Дека Лејкерси се најдобри потврдува и фактот што потпишаа договор и со Влад Радмановиќ, кој во моментов е можеби единствениот европски играч подобар од Дирк Новицки. Очекувам да биде одличен сапорт кест за Коби, постојана закана од дистанца, полудистанца, рекет и под кош. Годинава редно е да пркне и Ендру Бонукс а.к.а Линукс, кој како што знаеме, е најперспективниот играч во Лигата. Квами Браун би требало да биде на ниво, исто како и Џордан Фармар Џордан и Рони Тартуф. Грузиецот Шамонд Вилијамс е у тимот, исто така. Лејкерси оваа година имаат потенцијал да јуришаат на рекордот на Чикаго (72-10). Сигурен сум дека Коби нема да ја испушти шансата за такво нешто. Во плејофот, очекувам да го соборат сопствениот рекорд и без пораз да дојдат до прстењата. Е сега, можеби и нешто ќе заглиба по пат, но ова погоре беше најобјективната анализа за претстојната година на Л.А.Л.

(После ова Шепард се буди и продолжува...) - К.

* * * * *

Инаку, не ја исклучувам можноста повторно да бидат некаде на средината на Запад како што беше тоа лани, во трка за местото бр. 8 или евентуално 7; и да заглибат во плејофот со некој прилично силен тим од Тексас или сл. Да не прогнозирам резултатски – очекувам бар малце повеќе хемија откако костурот на екипата се здоби со заедничко искуство лани; Л.О би требало да пркне малку повеќе во улогата на плеј-форвард, пошто ќе има потпора во Радман при борбата под обрачите (а и Мим се надевам ќе биде во форма, и Квами ќе повтори некои од партиите со Феникс и од крајот на прошлата сезона). Смуш прв пат се најде себе си во еден НБА тим, па тоа би можело да го стимулира уште повеќе да се залага (со Коби можат да бидат една од најбрзите предни линии во Лигата). Одбраната не смее да штима ко лани; односно мора од старт да се наметне љутиот притисок шо им го наметнаа на Феникс.. и да не го дрвам. Што се однесува до Коби, освен што е апсолутно најквалитетниот индивидуален играч (сеа више не се зезам), има неколку момента што мора да се земат в предвид: новиот број може да повлече и негов нов идентитет (човекот што ќе ги жртвува своите прекубројни обиди од поле на сметка на тимската игра) Коби влегува во најзрелите години (за конвенционален играч, сеа тука резерва мора да се има :) ) и би требало да стане „херој-на-четврта-четвртина“ уместо човекот што дава по 80 поена, да ја рационалира играта (што е у корелација со претходната точка) разно. Најголема слабост на Лејкерси и оваа сезона е промајата у рекет, која хронично им дува откако Шекил замина. Тоа не е тим кој е замислив без тежок центар, или еве у 21 век, без доминантен и снажен висок играч (пошто центри више нема). Едноставно, Квами не може да биде тоа, а ни Бонукс, нит Тартуф, нити Мим. Л.О е премногу софт за таква улога, апла се гледа дека не го бива да игра четворка, а другите не доаѓаат ни у предвид. Шамонд Вилијамс може да изненади, никогаш не се знае со Фил особено кога се работи за кецовите (под негова палка еден Рон Харпер или па Дерек Фишер станаа фактори). Од секогаш имал потенцијал, ама останувало на тоа. Ај може ќе му се посреќи. Сепак, нити Шамонд, нити стварно брзиот и флексибилен Смуш, не се достојни плејови за тим кој има некакви аспирации. Лук Волтон и Брајан Кук се оставтишната.. не ми се збори. Вујачич.. пфффффт.. Арон Мекки Болесникот.. Мамаду Н`дјае.. Девин Грин.. Данило Пинок.. Морис Еванс.. ќе видиме, прво кој ќе остане, а после кој ќе пружи нешто. Сепак, мислам дека ќе биде тешко и горко.

Toronto Raptors - плеј-оф или уште една промашена сезона?

2006-10-13T23:44:00.000+02:00

by Znalac - straight out of T-Dot (или - он д'фејс оф д'плејс, од Торонто). Последните две сезони Raptors имаа преку 100 порази. Во тој период се обидоа да направат место во salary cap и да се реорганизираат. Сепак, главните промени дојдоа со отпуштањето на Rob Babcock и назначувањето на Bryan Colangelo за нов GM на почетоков на годинава. ВС се обидува во целина да го смени менталитетот на клубот - почнувајќи од клупските бои (сега се канадски - црвена и бела, наместо црна и виолетова), имиџот во јавноста и пред се - ростерот. На почетокот на оваа сезона тимот има 9 нови кошаркари (Rasho Nesterovic, T.J.Ford, Fred Jones, Andrea Bargnani, Jorge Garbajosa, Uros Slokar, Anthony Parker, P.J. Tucker, Kris Humphries), кои заедно со Chris Bosh, Morris Peterson, Jose Calderon, Joey Graham, Pape Sow и Darrick Martin треба да стигнат до плеј-оф место на Истокот. Имаше доста дискусии околу заминувањето на Mike James, Charlie V, Bonner, Araujo, Woods,... но, главно се сведе на муабетот "да беа добри, ќе направеа повеќе од 60 победи за 2 сезони", што донекаде држи вода. Она што мене ми остава место за сомневање е Sam Mitchell, кој мислам дека не е тренер соодветен за очекувањата на тимот и за овој играчки кадар, но ќе видиме. Целиот овој make over на ВС направи многу позитивен ефект. Сите се многу позагреани за претстојната сезона, картите се продаваат најдобро во последниве 5-6 години, многу се пишува и се зборува по медиумите, останува само уште Raptors да почнат да бележат успеси. Претсезоната за почна со еднонеделен камп во Waterloo, ON. На тренинг мечот минатата сабота имало 4,000 гледачи што е доволен показател за интересот. Потоа имаа меч во Washington, против Wizards, кој го добија со 93-88. Во прва 1/4 Raptors имаа очаен шут (21%), но подоцна се консолидираа и главно водеа со неколку поени разлика. На минута пред крај беше 88-88. Расплет: Garbajosa 3, Calderon 2/2 FT -> конечен резултат 93-88. Потоа, играа со Boston - изедначен натпревар кој со еден wild buzzer beater на Rajon Rondo отиде во продолжение (инаку Rondo одигра одлично - 29pts). Расплет во продолжение: Garbajosa 3, Garbajosa уште 3, Calderon положување, Calderon уште едно положување, слободно... -> конечен резултат 118-112. Од досега виденото - Bosh е во добра форма, новост е што шутира тројки и тоа доста добро, т.е. на тренинг мечот 4/4, а на првите 2 preseason средби имаше по 1/1. Rasho е стартер, ама ми се губи нешто. Би требало малку да се среди (последен се приклучи на тимот), но од него немам преголеми очекувања. Во секој случај е за класа подобар од типови како Loren Woods или Rafael Araujo. T.J.Ford е исто така стартер, меѓутоа на првиве 2 играше доста просечно, да не речам Calderon беше многу подобар. Посебно против Boston, Telfair и Rondo душа му извадија. Ако влезе во ритам, може да биде доста добар, ама ако влезе... Parker е стартер, меѓутоа играше со осцилации. Факт, во preseason меч има многу измени и ротации, но мислам дека ќе биде постабилен во текот на сезоната. MoPete е стандарден - ова му е последна сезона од договорот, па веројатно ќе биде добар. Од клупата, Calderon и Garbajosa играат многу добро и со многу самодоверба. Се однесуваат како Светско да освоиле :) Беа најзаслужни за првите две победи. Bargnani игра со доста самодоверба исто така, има талент,... би требало да е способен да го исполни планот од околу 10pts/ 5rb сезонава. Fred Jones - одличен, Kris Humphries доста солиден во минутажата што му беше дадена. Joey Graham не е лош, иако јавноста не му е премногу наклонета (без некоја посебна причина). Останатите до сега не добиле минути за да можам да кажам нешто. Ако се биде во ред, т.е. ако се отстранат недостатоците и нема многу повреди очекувам 42-40 сезона. Тоа би требало да ги врати Raptors во плеј-оф после 4 години, што во моментов мислам дека е максимален дострел на овој тим. Ако тимот има добар старт, мислам дека ќе се зацврсти самодовербата и позитивната атмосфера, што би требало да донесе успешна сезона.

Gilbertology 2 + слободните на Шек

2006-10-13T22:07:00.000+02:00

Ова само на кратко, зошто привјуто на Чоте ипак е главна ствар денес, што се гледа и по коментарите. Во последниот пост по Гилбертологија кажав дека Аринас ми е една од најомилените фаци во лига поради неколку причини. Како што тргна со Неш негде во јули, сеа се наредија и неколку постови за Жилберто. Така, покрај насловната на SLAM кој ми падна во раце вчера, тој се најде и во последниот број на популарниот магазин Esquire, а линкот до одличното интервју еве го ТУКА. Читнете го, па после него или и вие ќе го ставите Аринас на својата фејворит листа или ќе го ставите на својата Џекес листа, која некако се полни последниве години. Update: Eве уште еден екстра фрики линк за Аринас

* * * * *

Шек вежба изведување слободни со една рака. Толку.

Привју номер едно: Indiana Pacers

2006-10-13T00:47:00.000+02:00

Индиана Пејсерс ќе биде тимот за кој ќе пишувам. Ќе се обидам да бидам најобјективен што можам, сепак, навивам за Пејсерс повеќе од 10 години и се надевам дека ќе ги толерирате можните мали субјективни излети во текстот. :)

Најголем успех на тимот од Индианаполис е пласманот во големото финале пред 6 години. Изгубија од Лејкерс тогаш, поточно од К.Б. (од мрскоќа неќам ни името да му го спомнам). Беше тоа солиден тим, граден со години. Иконата на клубот, Реџи Милер беше во зенитот на својата кариера. Многу силниот тим на Пејсерс на неколку наврати претходно играше во финалето на источната конференција но за нивна несреќа во исто време на истокот играше и Мајкл Џордан. Губеа од Булси на пар наврати, од Никси исто така и иако шест – седум години по ред стигнуваа далеку во плејофот, никогаш не успеаа да се пласираат во финалето се до 2000 година. Кажав како заврши нивниот прв пласман во финале. Откако загубија со 4:2 од Лејкерс, тимот беше реформиран. Освен Реџи Милер сите останати битни фаци го напуштија клубот, некои заминаа во пензија а некои среќата си ја побараа по останатите НБА тимови. Јасно беше дека треба да се создаде нов тим. Исто така, јасно беше дека новиот тим не може повеќе да се гради околу Реџи Милер, се наѕираше залезот на неговата кариера. Клучен момент за Пејсерси беше трампата во која од Портланд во размена за Дејл Дејвис беше донесен Џермејн Онил. Играчот околу кој во наредните неколку сезони се градат новите Пејсерси.

Летово во тимот од Атланта беше донесен Ал Херингтон, играч кој настапуваше за Пејсерс пред неколку сезони. Тоа ќе биде засилување број еден за Индиана сезонава. Најзвучно име што летово го напушти тимот е Пеџа Стојаковиќ. Мое мислење е дека Бирд направи добар потег што не го задржа србинот. Пеџа е издишан играч. Нов жител на Индианаполис е и Маркис Дениелс. Доскорешниот капитен на тимот, Кроушир од следната сезона ќе биде играч на Далас. Силен печат на играта на Пејсерс во последниов плејоф остави Ентони Џонсон. Благодарение на вечно повредениот Тинсли и слабата форма на Јасикевичиус, Џонсон доби шанса која многу солидно ја искористи. Пејсерс се ослободија од неговите услуги, што за мене беше неочекуван потег. Сепак, се надевам дека Јасикевичиус конечно ќе се прилагоди како што треба на НБА и ќе може да даде и поголем придонес во играта на Пејсерс од лани. Ако се сеќавате, лани Јаске влегуваше во игра кога Индиана играше зона во одбрана. Тимот го напушти и Фред Џонс. Солиден играч, лани и тој како и сите играчи на Инди пропушти поголем дел од сезоната поради повреда. Мора да го споменам и дебитантот Вајт. Сепак, на прсти се бројат играчите што во дебитантските сезони им биле од голема помош на тимовите за кои настапувале. Очекувам нешто слично и со Вајт. Останатите кадрови промени нема да ги споменам бидејќи не се вредни за споменување. Барем јас имам впечаток дека ниту еден играч што си отиде или дојде од/во Индианаполис нема да има забележително влијание во играта на тимот. Тоа е секако, мое мислење. Ќе бидам среќен ако почетокот на новата сезона покаже дека грешам.

Главен збор на клупата на Пејсерс веќе неколку сезони има Рик Карлај (oн им дава вода на тајм аут ;)). Карлајл е еден од најдобрите тренери во НБА, верувам дека нема некој што нема да се сложи околу ова. Беше тренер на Детроит, пред да дојде во Пејсерс, тој всушност го “проектираше“ овој тим на Пистонси, тим кој во изминативе неколку сезони дрма низ НБА.

Главен играч во тимот, како што веќе најавив ќе биде повторно Џермејн О'Hил. Се надевам дека се потсредил психолошки летово, затоа што беше во очајна состојба на крајот на минатата сезона. Исто така се надевам дека О'Hил нема да биде форсиран на позиција пет затоа што мислам дека многу многу подобро се снаоѓа на неговата “природна“ позиција крилен центар т.е. четворка. Ако не го го малтретираат и бараат од него да игра на позиција пет и ако го послужи здравјето (се надевам дека рамото конечно заздраве како што треба), Пејсерси ќе имаат на кого да се ослонат. За квалитетите на Џермејн не треба повеќе да се зборува.

Втора опција во нападот сезонава очекувам да биде повратникот Ал Херингтон. Кога ја напушти Индиана пред 2 сезони имаше просек од 13.2 поени, минатата сезона во Атланта просечно даваше скоро 19. Има 26 години и со напредокот во играта во одбрана што покарј Карлајл очекувам да се случи зошто да не го гледаме и на ОлСтар. Со него Индиана доби одлична тројка. На позиција еден во тимот треба да се најде Џамал Тинсли. Можни беа негови трампи летово, но сепак, Тинсли не го напушти тимот. Се работи за многу талентиран играч, играч со исклучителен осет за додавање, но, за жал се работи и за играч со многу кревко здравје. Во последниве 3 сезони, пропушти околу 50% од натпреварите. Мислам дека му е време да се потсреди малку и да го покаже она што го ветуваше кога се појави во НБА, пред 5 години. Ако не се случи тоа, многу е голема веројатноста да биде трампан. Него би требало да го менува Шарунас Јасикевичиус, барем во првиот период додека не се прилагодат новаците. Се надевам дека Јаске напредувал летово и дека конечно ќе понуди нешто повеќе од игра во зонска одбрана.

Позицијата 2 беше осигурана за Стивен Џексон се додека не се случи инцидентот (во кој Џексон бил главен!) за кој Енко веќе пишуваше. С.Џ. на МакНБА многу е попознат како Џекес. Он е воедно и играчот со најнеинтелегентна фаца во НБА и најнеконстантниот играч што некогаш играл кошарка. Џекес сигурно ќе биде казнет, но за обликот на казната сеуште се шпекулира. За среќа, оваа сезона во тимот се Ал Херингтон и Маркис Дениелс па се надевам дека лошите вечери на Џексон (кои минатата сезона не беа во мал број) ќе има кој да ги покрива. Пратејќи ги игрите на Индиана, минатата сезона, особено позитивен впечаток ми остави дебитантот Дени Гренџер. Игра на позиција 2 или 3 и очекувам да биде солидна замена на Херингтон или Џексон. Да се прашувам јас, Гренџер би играл и во први пет на двојка наместо Џексон но... Гренџер би требало да додаде жар во играта на Пејсерс. Се сеќавате дека лани тоа мнооогу им фалеше, понекогаш имав впечаток дека ќе заспијат на терен.

Џекес

Како што погоре веќе споменав на тимот летово му се приклучи и Маркис Дениелс. Од инцидентот што се случи пред некој ден може да се заклучи дека Дениелс солидно се вклопил во тимот, т.е. во друштвото на Џекес, Тинсли и дебитантот Вајт. Останува да видиме дали ќе биде така и на теренот. По квалитет веројатно е тука некаде со Џексон, па се надевам дека колку толку ќе го мотивира Џексон да работи повеќе за да не го загуби местото во стартните пет.

Остана уште анализа на играчи што играат на позиција центар. Стартен центар би требало да биде Џеф Фостер. Просечен играч, знаеше понекогаш да здиви и да собере и по дваесетина скока, но за жал, ништо повеќе од тоа. За мене малку нејасно, минатата сезона Карлајл доста го форсираше дебитантот Херисон. Херисон може да игра само на позиција пет, и се надевам дека оваа сезона ќе имам можност да ја видам поентата на Карлајл, т.е. се надевам дека Херисон ќе почне да се оформува како солиден центар.

Во анализава ставам акцент на првата петорка, што можеби и е непотребно ако се знае дека минатата сезона Џим Кери промени околу 30(!) различни стартни петорки. Главна причина за таквите потези на Карлајл беа секако повредите. Се надевам дека оваа сезона нема да биде така. Оф корс, факт е дека повторно тоа ќе биде еден од клучните фактори за резултатите на Индиана.

Познавајќи го Карлајл, јасно е дека основа на играта на Индиана ќе биде пеколна одбрана. Нападот би требало да биде нешто што сигурно нема да биде run_n_gun. Значи, релативно спори напади по сигурните скокови во одбрана. Очекувам Херингтон да додаде одредена динамика а на некој начин и стабилност во нападот која недостасуваше изминативе сезони. Ако е се како што треба, Херингтон и Онил би требало да бидат многу опасен напад.

Ќе повторам уште еднаш, главен проблем на Пејсерси во изминатите неколку сезони беа повредите. Според мене тоа ќе биде клучен момент и во новава сезона.

Овие се пејсмејтс, упознајте се.

Еден од најдобрите кошаркари на сите времиња Лери Бирд е прв човек на клубот (President of Basketball Operations). Сопственикот на Пејсерс пак, Дони Велш освен тоа што е бизнисмен, е и љубител на кошарка и страсен навивач на Пејсерс. Сите оние што ја следат НБА во последниве десетина години, знаат дека Индиана е еден од најконстантните клубови во НБА. Мислам дека заедно со Сан Антонио во моментов се клуб со највеќе последователни учества во плејоф. Најголема заслуга за тоа веројатно има Велш. Верувам дека ќе биде така и сезонава. Верувам дека со малку среќа на Пејсерси не им гине пласман во плејоф. За понатаму ќе видиме...

П.С. Текстов е напишан пред неколку дена, т.е. пред да почнат подготвителните натпревари на Пејсерс. П.П.С Зоран Михајлов моментите откријте ги сами! :)

Спрајт за Паркер, Јао и Рибок, Богут во аут, 120% на Амари... трет пат

2006-10-11T22:57:00.000+02:00

Пред да пишам било што после еден од најдолгите наслови во историјата на МакНБА, мора да ги ѕирнете овие два линка. 1 и 2. Вистински начин да се претставиш пред својата домашна публика после подолго време. А мислев дека само Грент Хил пие Спрајт.

* * * * *

Веќе некои недела дена трае кавгата која Џеф Ван Ганди ја води со луѓето од Рибок, директно обвинувајќи ги за проблемите на Јао со стапалото, поточно палците. Проблем кој Кинезот почна да го чувствува пред три лета кога од Најк се префрли на Рибок. Нормално, во Рибок викаат дека грешката не е кај нив и дека Ван Ганди нема појма што зборува, ќелавиот го тврди спротивното, а кутриот Јао не знае на која страна да застане. После задњава вест се ми се чини дека Ван Ганди не е далеку од вистината. Уствари, кога ќе размислам подобро, Рибок до сега само еднаш правел патики за врвен центар и тоа во првите 6 сезони на Шек, кој после тоа ги откачи и почна да носи но-нејм брендови. Дали Шек поради истиот проблем се одлучил на таков чекор? Не знам, али ништо чудно тоа да е дел од приказната. Бај д веј, Јао е втор играч на кој во последниве десетина дена му е изваден ноктот од палецот.

* * * * *

Лоши вести за Бакси кои го изгубија Андрија Богут за следните 6-8 недели.

* * * * *

Вчера го спомнавме Амари и неговиот прв добар тренинг после подолго време. Иначе, Амари веќе некое време изјавува како до стартот на сезоната ќе биде на 100%, нo вчера, по пристигнувањето во Келн покажа дека тие прогнози биле грешка. Типот може и подобро од тоа. "Today, I feel 110 percent, yesterday, I felt 110 percent. So, if I can feel 120 percent tomorrow, then the 76ers are in for it" — Амари Стадемаер - "Математичарот".

* * * * *

Во Орландо никој не знае од каква мистериозна болест боледува Хидо. Само знаат дека работата не е ОК.

* * * * *

Претсезоната почна, а оние од вас на кои од кабловачките им ставија НБА ТВ ќе имаат и шанса да фатат по некоја утакмица. Мене присизонот никад не ми бил посебно интересен, затоа и нема многу да пишувам за него. Само ова - Барњани го имаше своето деби за Торонто и убаци осум поени во победата над Визардси. Покрај тоа, направи и пет фаули за 13 минути. Толку

Пишман комиш, Џош, Батие, Амари и најави

2006-10-09T21:05:00.000+02:00

Хммммм...чичко Дејвид Штерн по се изгледа не бил толку глув и почна да ги слуша сите жалби и критики од цела лига за новиот баскет. Работата дојде до таму што е можно и враќање на стариот добар кожен Спалдинг. Момците од Јеј! веќе некое време си прават фотошопови со новиот баскет, а задњиот погодувате, е во врска со пишманењето на чичко Штерн.

* * * * *

После Неш и Финли не верувам дека Кјубан би си дозволил пак да му отиде некој добар играч за некое милионче помалце. Или па не?

* * * * *

Хјустон си го најде решението како да ги убаци и Бозни и Батие у први пет. Тешко му на Јао под кош ако "Бразда на глава" Батие му игра четворка.

* * * * *

Добра вест за Феникс и Амари. Само нека потрае и да не видиме уште една кариера у аут поради операција на коленото.

* * * * *

What a difference a year makes. Омилената песна на Роберт "Вајти" Свифт.

* * * * *

Од утре у М.Спорт ќе почнат да излеуваат најави за новата сезона, а стартував со Атлантик и Нетси. Што се однесува до најавите тука, на МакНБА за нив е одговорен Шеп, али нема да бидат како лани со секој ден по една бааги опширна за секоја екипа. Само фаворитите ќе добијат по цел пост, додека другите ќе бидат у комбинација со најавата на други екипи од својата дивизија. Тоа ја олеснува работата за сите кои требаа (и сакаа) да пишуваат најави за своите екипи. Сега треба само да напишете некои 30-40 реда за својата екипа и да ни ги пратите у мејл.

* * * * *

Светот може да се врати во нормала. Каква Северна Кореа, какви нуклеарки.

Retro (Kuki) Monday x 2

2006-10-09T00:03:00.000+02:00

ЏејлПејсерси

2006-10-07T13:09:00.000+02:00

Иако уште имаат чат-пат проблеми со Зеко Рендолф во Портланд солидно се решија од имиџот на Џејлблејзерси и сега имаат повеќе примерни граѓани отколку типови кои кај стигнат закачуваат тужби, носат трава по авиони, мочаат на јавни места, се тепаат меѓу себе итн...Но, друг тим во лигата упорно во последниве две години се труди да го наследи тој Џејл-имиџ, колку и да се труделе нивниот претседател и тренер да го избегнат тоа. Кога лани се решија од Рон-Рон сите мислеа дека завршија проблемите во Индијана и дека сега без глупостите на Артест и со примерниот граѓанин Пеџа ќе почнат да се борат за камбек во финалето. Како сите да заборавија дека во екипата останаа сите други играчи кои беа дел од хаосот во Детроит и кои заедно со Рон претепаа пола публика во Обурн. Да не зборам за тоа дека двата најјаки удари кон навијачи на Детроит беа зададени од други играчи, а не Артест. Освен што го заборавија тоа, како сите да заборавија дека во Пејсерси остана играчот кој ние од МакНБА го викаме Џекес. Истиот тој Џекес, заедно со новите Пејсери Маркиз Дениелс, Снап Хантер како и Џамал Тинсли, решил да посети и фрли некоја илјадарка во локален стриптиз-клуб во Инди, веројатно за да се растеретат од напорниот тренинг-камп, кога ако не знаеле ТИМОВИТЕ СЕ СПРЕМААТ ЗА НОВАТА СЕЗОНА, А НЕ ЛУТААТ ПО БИРТИИ И СТРИПТИЗ ДУПКИ. У таа дупа некој го зачукал Џекес у фаца, а кога излегол надвор и пробал да го згази со кола. Џекес се качил на друг автомобил, го извадил својот пиштол (за кој има дозвола и си го носи стално со себе!?!?!) и почнал да пука во воздух во самоодбрана. За да не остане на тоа, полицијата нашла пиштоли во колите и на Дениелс и Тинсли (нормално, имале дозвола), а во тој на Џамал имало и трава илити Ганџа. А таман сите помисливме дека Лери Бирк и Џим Кери конечно ги држат работите во Инди под конец. Ќе биде интересно да се види нивната реакција на оваа нова глупост на нивните играчи. Еве линк со детален опис на тоа што се случило. Дури има и слика од биртијата у Инди. Детално и вредно за читање. Посебно интересно ако се прочита насловот за текстот за Тинсли напишан непосредно пред дешавката.

NBA Europe Live Tour....и што можеше да биде... + ЕВРО, АМАРИ И ВРБА АПДЕЈТ!!!

2006-10-06T11:45:00.000+02:00

За ова нејќев многу да пишувам за да не се излетувам, а и сакав да биде изненадување кога ќе се уклучев да блогам од Келн. Ипак, како што често бива со наши медиуми и спонзори, нема да идам за Келн каде планирав да бидам дел од NBA Europe Live финишот на турнејата со Филаделфија и Феникс против европскиот шампион ЦСКА и Макаби. Можеби и ја циљав малку повисоко со барањето акредитација за местото за кое беше најтешка за добивање и каде плус предност имаат локалните новинари како и оние од соседните земји на Дојчланд и оние кои даваат понекој НБА играч. А со Шеп планиравме да направиме NBA Macedonia маици и да сликаме некој од играчите со нив. Јазк. Ќе има друга шанса, тоа сигурно. За оваа нема потреба више да се зборува. За сите информации за настанот еве ви го линков. Тукa имате се што ве интересира. ПС: Идејата со правење наши маици останува.

* * * * *

Во духот на гостувањата на НБА во Европа на официјалниот сајт се појави галеријава во која има неколку одлични фотки од времето, посебно тие со Дражен, Кукоч и Меџик и Ворти. Баш Кукоч е на задњата слика,а во легендата го пишуваат само како "некој играч на ПОП 84". Интересно. Ипак вреди да се ѕирне. Барса пак стана само третиот тим кој победил НБА екипа на официјална средба, иако треба да се знае дека играле со Филаделфија, која е далеку од НБА тим (мала шала). Момците од Јеј! имаат интересен поглед на таа дешавка. Мене лично ич не ме изненади тој пораз, а ништо чудно до крај да се деси уште нешто слично. Самата воиграност и физичка и психичка подготвеност на НБА тимовите во моментов е далеку зад тие од Европа кои веќе си ги почнаа сезоните и почнаа да фаќаат ритам. НБА фаците дури сега влегуваат у шема и почнуваат да фаќаат баскет во раце.

* * * * *

Малце вон евро-НБА муабетот, момците од ФриДарко си направиле своја Топ 50 листа на играчи на која го нема Дарко?!?!?!?

* * * * *

Феникс пак се тресе околу ситуацијата со колената (а не коленото) на Амари. Ѕверот пак почна да пропушта тренинзи, што секако не е добра вест, посебно откако изјавуваше дека ќе биде на 100% до старт на сезона. Ќе биде тужно да сме пак сведоци како Стадемаер се трансформира во Антонио МекДајс.

* * * * *

За крај морам да го спомнам Врба кого намерно не го спомнував тука, иако еден ден пред да излезе работата по медиуми знаев за неговото пензионирање. И јас како и сите бев шокиран, ама причината за таа негова одлука ми даде надеж дека Врба ќе и се врати на кошарката, затоа што во себе има уште сезона-две квалитетен баскет. За тоа што се се збореше нема потреба да се коментира, посебно не на гадостите кои ги избација некои београдски медиуми. Битното во моментов и задње за Врба е дека има добри шанси да се реши проблемот во негова корист, иако познавајќо го нашиот систем тоа ќе потрае. Уште побитно е што би можел пак да заигра за репрезентација, што ни е од огромна важност за баражот за ЕП следното лето. Па макар и без утакмици скоро година дена.

Gilbertology

2006-10-05T14:22:00.000+02:00

Не е тајна дека Гилберт Аринас ми е еден од најомилените играчи ради тоа што нема влакно на јазик и што никогаш не се фолира и секогаш си го кажува тоа што му лежи на срце, без разлика за последиците. А за Аринас да си остане ко Аринас, тој мора да прави работи кои на никој друг во лигата (освен можеби Рон-Рон) не би му паднал на памет. Така, линков МОРА да се ѕирне. Мора. Да не објаснувам многу, кликајте. Само како најава: Типот го проретчил воздухот во својата куќа за да биде физички поспремен во новата сезона. Ако тоа не ви е доста, еве малку Gilberto-логија.

Дебелиот, блогерите, пијаницата, Фабио и Рон Џереми

2006-10-05T00:24:00.000+02:00

Шек, како и многу други играчи не го мириса новиот баскет. Очекував такви муабети од играчи како Квами Браун (кој и се жалеше) или Дени Фортсон, ама од Шек не. Изгледа годините си го направиле своето. Мислам дека муабетот ќе се заборави како ланскиот со дрес-кодот и за некој месец никој нема да го спомнува.

* * * * *

Зголемувањето на блог трендот на широко ја фати НБА и сега по ланските блогови на новинари, Џи-Емови, играчи, легенди итд...Сега имаме блогови на играчи за секоја дивизија посебно како некакви најави и слично. Еве ги дивизиите една по една и играчите кои се блогери. Атлантик ; Централ ; Саутист ; Саутвест ; Нортвест ; Пацифик Покрај тоа, еве и линк до еден одличен наменски блог во кој 30. различни блогери (некои и новинари) ќе пишуваат најава за својот тим. Некои веќе поминаа, а некои ќе бидат. Линкот ТУКА.

* * * * *

Пијаницата и ликот кој е совршен за реклама за антидепресиви - Вин Бејкер како-така успева да си најде клуб кој е спремен да му фрли некој долар. Задњи кои го собраа некогашниот ол-стар се Вулфси, кои и онака тенки сакаат со Вин да си ги решат муките. Кевин МекХејл знае дека ако не му успее овој потег, никој нема да го критикува и Вин ќе продолжи да оди по биртии. Ако успее, сите ќе го сметаат за паметен Џи-Ем и Вин слободно ќе може да си купи биртија во Минеаполис.

* * * * *

Спомнав у линковите до медиа-деј сликите, а гледам дека и новинарите од Шарлот му го дале истиот прекар на Валтер Херман. Или е тоа стварно Фабио? Али тоа не е ништо со прекарот кој Хорхе Гарбахоса го доби во Торонто. Porn player?!?!?, Рон Џереми?!?!?. Го имаме наследникот на Стен Ван Ганди.

Медиа-деј фотоси...The Best Media Day Photos

2006-10-04T00:13:00.000+02:00

Барем мене, најинтересен дел од стартот на тренинг-камповите ми е медиа дејот у кој може да се видат сите нови фаци на нови фаци итн. како позираат у некои опасни пози како створени за Фотошоп. По сликата на коби во мрската 24-ка еве линкови до некои од најинтересните слики од медиа дејот. Спремете се, има доста...You'r favorites? Кој ли им кажал дека роботите знаат да играат Макарена? Порно бркот не иде никаде.Разбра! Да бе, и после ме праша за порно-источно германскиот брк. Све је исто само Бена нема. Клекнуваш вака...и го пушташ.Многу лесно. Ќе им ги лапнам парите, а нема да бидат ни свесни. Да. Да, ќе се вратам. Да. Да. Да. Ма каков Шугар Реј. И така, се спакува и си отиде, а ја дојдов овде по риба. Кој те шишал? Бу-а-ха-ха-ха. И Што викаш Крис, вака и го пушташ, а?. Ray...is that you?. Од онде Сталин го испрати Вронски у Сибир. Па кај си ти бре Трајане. Копа. Многу сум јак. Фабио во Шарлот!!!. Српски генгста. Тешко му на Орландо. Бонзи? Да, ќе го убијам кога ќе дојде во Сакто. И викаш добро било у Мидл-рт? Но комент. Морав да се поправам за претходната слика, па се ишишав као Ирокез. Кој? Бето? Поздрави го и ти, и кажи дека ќе му ја земам 45-та на Бо и ќе му ја дадам да ја носи. Селтик. Дадо Пршо! Оваа ќе ја играш кец у кец. Сезоната не ни почна, а Стефон и Стиви веќе почнаа да се тепаат за баскетот. Но комент 2. Nobody expects the Spanish inkvisition. Или така нешто, само без брада. Зар и ти сине Кевине?

KB24 - Мрско

2006-10-03T15:15:00.000+02:00

Од денеска стартуваа тренинг-камповите низ цела лига, а некои од нив и низ Европа, а традиционално тие беа отворени со Media Day во кој новите и старите фаци во нови и стари дресови (некои и бројки) се сликаа и позираа. Поопширен пост за фотките од медиа дејот би требало да пишам вечер, а сега само една фотка, која знам дека им е мрска на сите фанови на Лејкерси, (а ги има многу). Повелете, Коби во својот нов дрес... Осмицата отиде у пензија, на ред е 24. и почеток на продажба на дресови од нула. А и муабетот за еден број повеќе од Мајкл, па и Леброн, не е за фрлање.

Retro Monday... with a little Magic

2006-10-02T15:51:00.000+02:00

Колку и да е тешко воопшто да се најде причина да се стане сабајле по веста за Тони и Ева, животот мора да продолжи понатаму. The show must go on! А како подобро шоуто да продолжи ако не со малце Магија и со човекот кој го донесе Showtime-oт во Ел-Еј. Although it's hard just to get out of the bed in the morning and find a reason to live after the Toni and Eva break up, life must go on. Or, as Freddy said: "Show must go on" and what better way to continue with the show than with a little Magic and the man that put the Show in the L.A.'s Showtime.

Таксират!

2006-09-30T14:58:00.000+02:00

„На сета моја елоквентност можам да кажам само.. голема трагедија..“ Трагедија, како за кошарката воопшто, така и за целата забавна индустрија.. Раскин од апокалиптични димензии.. Може да се очекува повторно дрмање на цените на нафтата, нови протести во Франција.. ЛеПен и другарите трљаат раце.. Тони веќе не е Лонгорија.. иако Заза и натаму е Пачулија.. Ева и Тони.. у прешкртано срце.. рана ми се отвори.. Сан Антонио веќе не се Спарси.. ни Данкан не е Робот.. ни Поп не знае што да каже.. сите се забезекнати.. Тешко и горко..

Orlando's...Bloom

2006-09-29T23:00:00.000+02:00

Двајт друже, знам дека само што излезе од пубертетски води и иако стварно си Ѕвер и веројатно ќе бидеш играчиште у следниве 10-15 години, пази какви изјави даваш во иднина. Да не ме сфатиш погрешно, отсекогаш сум сакал оптимисти, ама да изјавуваш дека во новата сезона Орландо може до титулата е ипак малце премногу (пример за оксиморон). Не знам, можеби оптимизмот на Грент те фатил и тебе или пак тоа е само до годините...Или пак уште ти се врти од ОВА!!!...

Дебело црево + Jay and his silent comeback

2006-09-29T12:14:00.000+02:00

Кога више ве згадив со палците на црнците, а посебно тој на Маркиз Дениелс, ова и не би требало до толку да ви биде гадно. Дехуан (или Дежуан, зависи како сте расположени за читање) после агонијата која ја имаше со повредите и посебно со здравјето конечно ја доби својата втора шанса. Ова и не е некоја вест со оглед на тоа дека Вориорси го потпишаа Вагнер на две години уште минатата недела, но не смеев да оставам да не го спомнеме со оглед на цета мука која ја имаше типот. Како што можете да читнете и во линкот, Дехуан нема поголем дел од дебелото црево. Немам појма од медицина така да не знам како функционира без тој дел од стомакот, ама сигурен сум дека сега е доста полесен од порано. Уште откога влезе во НБА се збореше дека Вагнер има хронични проблеми со стомакот, но никој не веруваше дека работата е до толку сериозна. Иначе, тој беше Леброн пред Леброн, нормално не според играта, него според вниманието кое му се посветуваше додека беше средношколец кое дотогаш беше нешто невидено. Веѓе беше најавуван како нов Ајверсон, а на крајот улогата на Месија на Кавси ја презема токму Леброн. Ај да се надеваме дека како и со Хил, така и Вагнер ќе успее да се врати.

* * * * *

Истото се однесува и со 2. пик од 2002 год. Џеј Вилијамс, кој ја очекуваше и ја доби поканата за тренинг кампот на Нетси. И не само тоа, него доби и договор од Њу Џерси. Свака част. Избран од Чикаго Булс како 2. пик на драфтот 2002 година, веднаш зад Јао Минг, Вилијамс во својата прва НБА сезона оствари просек од 9.5 поени, 4.7 асистенции, 2.6 скокови и 1.15 украдени топки на 75 средби. Бројки кои му обезбедија место во вториот руки тим. На 19 јуни 2003 година изгледаше дека неговата кариера го доживеала својот крај кога со својот само што купен мотор со голема брзина се удри во улична светилка. Сообраќајка во која ги скина лигаментите на коленото, доживеа оштетување на нервите во левата нога и заработи скршеница на карлицата. Следните три и пол месеци ги мина во болница, а недолго потоа Булси за три милиони долари му го откупија руки договорот. Од тогаш тој напорно работеше прво само да го врати своето тело во нормала, а потоа почна и да размислува за НБА камбек.

Палчо

2006-09-28T22:22:00.000+02:00

Сте приметиле ли дека црнците, било да се кошаркари или други спортисти секогаш кога не играат ако носат папучи, со нив носат и чорапи? Причината за тоа не е никаква мај нигга мода или било што такво туку чисто биолошка (или анатомска?). Од не знам која причина, црнците за разлика од белците имаат сосема друга конструкција на ножните прсти и според ретките кои успеале да им ги видат и преживеале, станува збор за најружните можни прсти на светот. Така, не треба да чуди ни оваа вест за проблемите на новиот Пејсер, Маркиз Дениелс на кого морале трајно да му го отстранат ноктот на левиот палец. Звучи гадно, знам, а секој кој имал проблем со нокт на палец кој чекал да му падне знае за каква мука зборам. Мене такво нешто ми се деси пред некои година и пол и знам што мука видов, а не па трајно да го вадат ноктот. Проблеми со вакви ствари имал скоро секој НБА играч (црнец, нормално), а затоа Родман на времето на секое излегување од игра ги соблекуваше патиките. Памтам у едно интервју со Кукоч за Кошарка од тоа време, Тончи зборуваше баш за тоа и колку се гадни, осетливи и неправилно градени ножните прсти на црнците. Мајкл и компанија му завидувале на тоа што немал мука ко нивната. Еве и стручно објаснување. Не кликајте ако само што сте јаделе. Да не биде не сум ви кажал.

Бонзи има дома, Глобтротерси и ДИВЕЈН!!!

2006-09-28T12:21:00.000+02:00

Откако сфати дека нема шанси да ги лапне парите кои тој (и само тој) мисли дека ги заслужува, Бонзи конечно си најде клуб у кој наместо за 36 милиони кои Кингси му ги даваа за пет години ќе игра за цели 5 милиони за две години. Хјустон е новата дома за Бонзи, а мислам дека тоа му е уште еден у низата лоши потези на типот. Или пак сака да биде резерва. Денвер, па и Мајами беа бољи ситуации за него, ама... Повеќе за Бонзи, Шонзи, тука, во постот од пред некој ден.

* * * * *

Уште нешто. Сега листам весници и око ми фати Bреме со никој друг него Глобтротерси на насловна. Изгледа немаат за што да пишуваат, па за да бидат интересни ги ставаат Харлемовци на кавер. Што е уште посмешно, веста е дека Глобтротерси МОЖЕБИ? ќе гостуваат во Скопје на отварањето на новата спортска сала. Објект кој најрано би бил готов 2008 година, а како што работат нема да биде готов уште најмалце пет години. Права ексклузива. Уште па во дополнителен текст се спомнуваат славните фаци кои играле за Харлем како Седрик Себалос и ДИВЕЈН Џорџ. До кога со тоа Дивејн, бе?

Бујрум, пак Тони и наплатата на Дирк

2006-09-27T23:39:00.000+02:00

Како и лани, и за оваа сезона планираме да правиме привју на секој од 30. тимови. Исто така, како и лани секој од вас кој смета дека може (и знае) да направи добро привју за својот или некој друг тим, слободно нека ни прати мејл па ќе се договориме. Пошто јас ќе правам најави и за во весник, Шеп и остатокот од МакНБА фамилијата ќе имаат поголема слобода во пишувањето на најавите кои би требале да стартуваат со октомври. Кој сака да пише, бујрум.

* * * * *

За прв пат во еден ден во два различни поста го имаме Тони Паркер. (Кога ќе размислам, за прв пат после долго време имаме и два поста во еден ден воопшто). И во двата тоа нема врска со кошарката. После Crepes!!! видеото, еве го Тони Лонгориа во уште една сумњива ситуација. Кога ја видов сликава не знаев што да помислам, а ондак малце читнав и ми стана јасно. Еве го и линкот. Погледнете на крајот само кои други восочни фигури ќе му прават дружба на Тони. Импресивно.

* * * * *

Рас Бенгтсон од SLAM фамилијата, ја избаци својата теорија зошто Коби од 8. во новата сезона на својот дрес ќе ја носи 24-та. Обратете пажња на задњите две причини зошто, а третата, барем кога е Кобстер во прашање ми е најреална, иако и првите две не се далеку од вистината.

* * * * *

За крај, Диркулес во Далас ќе остане најмалку до 2011, што значи дека таму би требал да ја заврши кариерата. Освен ако Кјубан не направи како со Неш и Финли па не го трампа пред тоа. Како и да е, Швабата ќе си лапне цели 60 милиони за плус три години. Време е да ни ги врати оние 100 евра кои ни ги дужи уште кога беше средношколец во Вурцбург.

Но комент (убацете било кој француски збор)

2006-09-27T13:58:00.000+02:00

Леброн на гости кај Летерман

2006-09-26T16:32:00.000+02:00

По вечерата со вториот најбогат човек во САД, Леброн беше гостин и во второто најдобро ноќно ток-шоу во САД. Клипот е малце подолг (9 минути и 46 секунди долг поточно), али вреди да се погледне.

Гозба во улицата на Малуфите

2006-09-25T23:42:00.000+02:00

Познато е дека Малуфите покрај тоа што се газди на Кингси, имаат и неколку други бизниси на страна од кои главен им се казината во Вегас. Иначе, не се само браќата Џо и Гевин Малуф газди на Кингси, него тука е у прашање цела фамилија, само што овие двајца најмногу се сликаат. Кингси им се фамилијарен бизнис, нешто како оние фамилии у кои сите работат у една пиљара. Или не... Покрај баскетот и казината, Малуфите имаат свој удел и у продукцијата на филмови, а доказ дека работат сите заедно, а и дека сакаат хорор филмове се и 700-те илјадарки кои ги вложиле во проектот на продукцијата на Бен Еслек, The Feast. У задњиот филм на идеја на хорор гуруто Вес Крејвен учествуваат дури шест Малуфи. Мора да е интересно да се читаат кредитсите на крајот на филмот, презимињата не мораш да ги гледаш. Што се однесува до самиот филм, немам појма каков е, али четири имиња ми даваат надеж дека вреди да се ѕирне. Покрај двете главни женски улоги во Гозбата се појавуваат и Џеј од тандемот Џеј и Сајлент Боб и Хенри Ролинс.

Еден клип - солзи од смеење!

2006-09-23T16:59:00.000+02:00

Песнава е иначе дел од некоја кампања против дрогата..

Грент е здрав...и жив

2006-09-22T22:21:00.000+02:00

Искрено, секогаш кога ќе чујам и видам вакво и вакво нешто, а тоа се дешава секое лето последниве шест години (со исклучок на 2004 год. кога одлучи да одмара една сезона со цел да го среди левиот скочен зглоб), се наежувам, а во исто време и се буди малку надеж. Надеж дека овој пат ќе биде поинаку и дека човекот барем на достоинствен начин, онака како и ја почна, ќе ја заврши кариерата. А ја почна како ретко кој играч. Како лидер на Дјук (мене многу мрсок колеџ) Грент стигна во НБА и иако не се очекуваа одма големи работи од него, неговите први два поени во кариерата покажаа по кој пат ќе оди неговата кариера, барем во првите шест години. Ви текиња на цепелинот од Думарс што го фати со една рука со главата скоро до табла? Се после тоа, од ко-руки на годината со Кид беше чиста магија и Грент со тек на време си го обезбеди местото во НБА елитата со шест ол-стара у првите шест години. И таа магија траеше се додека не одлучи да се пресели во Орландо, иронично – Меџик. Иако беше повреден, Орландо не се мислеше пред да му даде 92,88 милиони долари за седум години, во истото лето во кое го лапнаа и Ти-Мек од Орландо. Шест години подоцна веројатно секој фан на Орландо се осеќа као да му брцнале во џебот и никад не му ги вратиле парите. Не само за картите купени за да се види тандемот кој никогаш не стана тоа, туку и за да се види Хил, кој никако не застана на здрави нозе. Буквално. За оние кои немале прилика да го видат вистинскиот Грент, а тоа е оној од Детроит, замислете си го во улога во каква денес се Леброн, Вејд и Мело. Како млада фаца која од првиот ден ја освои НБА и колку да немаше потреба од тоа, редовно беше споредувана со Мајкл и заедно со Пени (сасвим друга прича) беа најавувани како негови наследници. Тогаш редовно можеа да се сретнат наслови како Just like Mike...only better. Денес е тоа смешно. Ама тогаш факат не беше. Тоа што му се дешаваше на Грент во овој милениум е веројатно една од најголемите агонии во историјата на спортот. Грент не е еден од оние типови за кои на некого и би му било мило што така ја завршил кариерата. Грент е мистер најс гај, црнец кој се интересира за џез и уметност, кој во секоја прилика им помогнал на другите. Што е најважно, играч кој чувствува морална одговорност да одигра барем една сезона за тимот кој веруваше за него и му даде огромни пари. А можеше да си се пензионира и да не си го поти гзот секое лето. Реткост. Има и јака и позната жена, ама тоа и не е толкава реткост у НБА. Кога само ќе ми текне дека пред две години, кога за да му го зашијат и закрпат левиот скочен зглоб, у кој има повеќе штрафови и метални плочки отколку во Робокап, му земаа кожа од левата надлактица, тоа предизвика таква инфекција од која за малку ќе умреше и да не беше смиреноста на жена му која го однела у болница у бесознание, денес ќе зборевме за Грент Хил, оној кој играше у Детроит и Орландо и кој умре обидувајќи се да се врати во НБА. Вака, Грент е жив, и како што вика тој - скроз здрав. Време е да проба да ја оживее и НБА кариерата и како му доликува да се повлече, после некоја добра сезона покрај младите фаци во Орландо. НБА не е истата лига со и без Грент во неа и иако ќе пуни 34 години и тешко дека ќе може да се врати во некоја стара форма, Грент ја заслужува шансата за камбек и конечно да заборави што е тоа болнички кревет.

Џејлблејзерот Зеко

2006-09-21T23:56:00.000+02:00

Ммммммммммммммммммммммммм....

Зекари Рендолф пак се извлече и нема да мора да иде на суд. Ако сте спремни за експлицитни страви (и ствари) еве ви го задњиот случај на Зеко у ПДФ формат. Гледајќи го сегашниот состав на Блејзерси и знаејќи ја муката на управата да направат се за да го избришат имиџот на Џејлблејзерси, ме чуди што Зеко не е казнет за новата негова глупост, по онаа од јуни кога беше совозач во ауто регистрирано на негово име кое не застанало кога го стопирале цајкани, па потоа у потера, како на филм биле сопрени и приведени. У аутото биле најдени два пиштоли пуни со муниција у нив, ама Зеко беше ослободен откако покажал дека има дозвола за носење "скриено оружје"!?!?!?

Не личат на мене, а?

И тоа не е единствен кикс на дебелиот кој преклани и се степа на тренинг, беше фатен со трава итн...Зеко останува задња алка од Џејлблејзерси, ама не верувам дека тие би се решиле од него како Бонзи, Шид, Рубен и остали. Не за друго, него затоа што немаат друг каковтаков солиден играч у екипа. Еве и поглед на задњата дешавка на Зеко од страна на одличниот Џон Канцано, кој редовно ги покрива Блејзерси. Линкот тука.

Бонзи, Шонзи...

2006-09-19T21:47:00.000+02:00

Пред отварањето на трејдинг прозорот во јули три имиња се спомнуваа во скоро секоја анализа како главни играчи на пазарот. Бен Волас, Ал Херингтон и Бонзи Велс. Со Бен знаеме што се деси кога Булси ограбија неколку банки во Чикаго да им го лапнат на Пистонси и да го направат Бен еден од најпреплатените играчи во лигата. Ствар која добива уште повеќе на тежина кога ќе се сфати дека Бен е дрво у напад, не знае да погоди чист шут, има едно единствено пост движење и не знае што е тоа слободно. Парите кои ги доби не се даваат на некој кој знае да игра само одбрана, иако стојам на своето дека за добра одбрана на некоја екипа е потребно повеќе од еден или двајца играчи. Дефанзивните квалитети на Бен ќе се истакнат и во Чикаго, зашто Скајлс има сличен систем, ама од него ќе се бара и нешто у напад, а тоа е за него како секоја епизода на Икс-Фајлс. Детроит знаеше колку вреди и затоа не му ги даде парите кои ги бараше, а и системот на Флип е нешто сасвим друго од тој на Лери Браун кој го истакнуваше Бен како дефанзивец и не бараше ништо друго од него. Тоа најдобро се виде у плеј-офот. Ал и неговиот потпис за Индијана беше најлошо чуваната тајна у лига, а мајсторите у Атланта на чело со Били Најт успеаа целата работа да ја одолговлечат до максимум. Кога се се заврши Инди го доби Ал, а Хоукси-стапот. Најт се правдаше дека не му требал ни еден играч од Пејсерси, затоа и побарал само драфт пикови за возврат. Логична одлука со оглед на тоа дека Атланта е покриена на секоја позиција и еден Џеф Фостер, кој има ефтин договор, никако не би им помогнал под кошот или пак Тинсли, затоа што имаат неколку класа плејмејкери. Ни Јаске не им требаше. Ц. Текстов уствари почнав да го пишувам ради задњиот од овие тројца и реткиот се уште без ангажман. Бонзи бараше клуб кој ќе му даде повеќе од 8 милиончиња по сезона, бараше 10 милиони, доби 10-ка со кромид. Тоа што на Бонзи му пораснаа амбициите по игрите против Сан Антонио у плеј-оф и за него ѕверските 23 поени и 12 скокови не треба да чуди. Истиот пораст во самодовербата се дешавал редовно кај еден-двајца играчи секое лето, со мала разлика што на крајот резултирало и со пораст на контото во банка. Нека ви текне само на Џером Џејмс. Ипак, на Ајзеа за некое чудо не му требаа бекови и не стигна да му понуди 25 милиони по сезона на Бонзи, кој така си остана без клуб и пред стартот на тренинг камповите. Кингси му имаа понудено 36 мил. за пет години, ама тој лагано си ги одби. Сега сигурно сака да има тајм травел машина. Дел од парите си лапна Џон Лососот, а Бонзи доби клоца. Сега како главни играчи се спомнуваат Мајами, Денвер, Хјустон и од вчера Шарлот. Клубови кои би имале корист од Бонзи, посебно со фактот дека ќе го добијат за едногодишна проба од само некое милионче. Мислам дека најпаметно му е да успее да стигне до Нагетси, кои задњиве 50 години немале бек или пак Мајами каде ќе има луксуз да не се очекува многу од него. Хјустон не би му бил паметен потег, а не знам што би барал у Бобкетси. Тоа како тој се најде без работа до сега е спој на многу работи, а главна е неговиот незгоден карактер кој му го скрати престојот и во Портланд и Мемфис, кој го трампаше за Остертаг и Боби Џексон. Дел од оригиналните Џејлблејзерси, Бонзи никако да се снајде како што тоа го направи Шид у Детроит. Ај, можеби ќе потпише за Мајами, па ќе убаци некој важен поен у одбраната на титулата покрај Вејд и Шек...Или пак не.

* * * * *

Деновиве би требало да дојде до ситната, но важна промена која ја најавив прошлата недела. Да не зборам многу да не урочам пак. Плус, има уште нешто ново, али за тоа кога ќе бидне.

Retro Dunk Monday

2006-09-18T20:06:00.000+02:00

Мислев да ставам нешто друго, али пошто Шеп подоле го спомна другар му, еве некои од најдобрите ол-тајм куцања. Има за секого по нешто, а го има и летечкиот (не тој) кој колку и да сака никад више нема да се врати.

Летечи (не тој) се враќа!

2006-09-18T15:38:00.000+02:00

Баш пред некоја вечер кај мене тука на клупи, криејќи се од Алфите паднавме на муабет. Му викам : „До кај си бе брат? Ја еве 10 кила скинав летово. Уште 10 и топ сум.“ Он мртов озбилен ми вика „ај бе не сери, дај вамо..“ И ете нешо денес ми се јавуе, вика, види весник.. И шо да видам! После тоа сабајлето, ја не можев да станам, он право на тренинг отишол.

Среќно копиле

2006-09-16T13:33:00.000+02:00

Вообичаена "Дерек Андерсон поза"

Негде после втората утакмица од финалето меѓу Мајами и Далас, кога цел свет мислеше дека Диркулес и Мавси се новите НБА шампиони, брат ми ме праша: - "Брат, што му е на Рајли. Зашто ниеднаш не го стави во игра Дерек Андерсон. Момакот е сигурно подобро решение од Поузи, а може и да го одмори Двејн?" А ја му реков: - "Не знам, брат. Веројатно затоа што задњата голема утакмица што типот ја одиграл беше кога играше за Сан Антонио пред пет години." Оваа недела Мајами го откачи Дерек и ми се врати тој муабет, но и времето кога Дерек беше најавуван како можна нова голема ѕвезда. Ми текиња дека некаде 1996-97 година кај нас имаше прилика преку сателитски доста често да се гледа НЦАА баскет, а Фајнал Форот таа година беше првиот пат кога го видов Андерсон. Сега сфаќам колку тоа прво гледање беше показател како типот ќе ја помине НБА кариерата. Таа последна сезона на Кентаки, Дерек имаше операција на скинатите лигаменти на коленото и за малце ја пропушти цела своја задња колеџ сезона. Единствено појавување на теренот му беше кога ги шутна двете слободни во полуфиналето против Минесота и утакмицата ја заврши со два поени за нула минути игра. Како? Па, тогаш на Минесота (у која прва ѕвезда беше Боби Џексон) им беше дувната техничка, а пошто имаше мртва топка у моментот Андерсон смееше да влезе и да ги пуцне двете слободни. И покрај проблемите со лигаментите Кавси го избраа како 13-ти и таму беше дел од млад тим заедно со Ззззззз, Џералд Хендерсон (му текиња на некој?) и Бревин Најт. Но, пак почнаа проблеми со повреди, со мала физичка спрема кои му останаа до ден-денес. Единствена светла точка беше уделот кој го имаше у титулата на Спарси 2001 година. Но, Поп и тогаш знаеше (како со Џексон подоцна), иако изгледаше дека најпаметно е да го задржи дека Дерек едноставно не му треба зашто го добил максимумот од него. Андерсон се шеташе од клуб до клуб, а со некоја ненормална среќа пак стигна до титула ова лето, иако не беше никаков фактор у Мајами. Уште па прошлото лето, кога го потпишаа во Хјустон се попалија дека го добиле играчот кој им фалел да станат кандидати за титула. Сите знаеме како заврши сезоната за Рокетси, а Дерек беше трампан на Флорида само три и пол месеци подоцна за...Џералд Фич. Мене ме чуди една работа, а тоа е истата како и кај Ајзеа или Боб Вајс. Како е можно во НБА да има место за некои генерални менаџери, тренери и играчи кои во својата кариера докажале дека не се способни за својата работа. Дерек не одигра ни една цела асална сезона во кариера, а има две титули и уште потпишува за јаки екипи (иако мислам дека и на тоа му дојде крајот)? Што уште повеќе ме чуди, а можеби не би требало со оглед на оперативното искуство на Мајкл, е како е можно Дерек до ден-денес да носи Џорданки, нови и ретро модели кастомизирани само за него и по негов вкус? Ако ви текиња кога Мајкл ја избаци Џампмен линијата патики негови екслклузивци беа Дерек и Вин Бејкер?!?!?, Мајкл Финли, а единствено добро решение беше Реј Ален. Интересно е што од тој тим на Кентаки единствен играч у НБА е Волтер МекКарти, кој у тоа време беше само уште една фаца покрај главниот тандем Рон Мерсер-Дерек Андерсон. Какво само играчиште ветуваше дека ќе биде па и Мерсер, ама тоа е сасвим друга прича со многу по тужен крај од таа на Дерек "Среќно копиле" Андерсон. ПС: Од следната недела би требало да има една мала, ама многу важна измена во врска со NBA Macedonia. Ќе виите.

Среќна пензија, мајсторе!

2006-09-12T23:43:00.000+02:00

Исто како и што се однесуваше на теренот, Тони Кукоч најтивко што може и без никаква попма призна дека ја одиграл својата последна сезона лани и дека единствена ствар која ќе ја игра во иднина ќе бидат голфот и повременото бочање кога ќе си се врати во Далмација. За официјалната сторија кликнете тука. Да нема забуна, единственото тивко за Тончи беше само начинот на кој се однесуваше теренот, секој кој имал прилика да го види како игра знае дека неговата игра зборувала многу повеќе од секоја можна изјава. Ако Дражен беше кошаркарскиот Бог за генерацијата на брат ми, тогаш Тончи беше она новото на кое се навлековме сите ние родени кон крајот на 70-те и почетокот на 80-те. Нормално, сите го сакаа и бескрајно го почитуваа Дражен, но во времето во кое Петро доминираше и газеше се пред себе Куки го донесе и тоа како потребното освежување и новата крв, заедно со другар му Дино Раџа.Уште во Бормио 1987 година Тончи покажа дека станува збор за тип на играч кој се раѓа еднаш во 100 години кога со 19 години им одржа лекција на Америте забивајќи им девет тројки (ustvari bile 11-fala znalac).Беше генерација со Раџа, Џорџевиќ и Дивац. Нешто како драфт класата 2003. Од тогаш ѕвездата на белиот Меџик растеше, а трите титули со Југопластика од 1989 до 1991, како и трите титули најдобар европски играч откако за тогаш европски рекорд потпиша за Бенетон само го најавија следниот неизбежен чекор - НБА. Во меѓувреме се деси најголемата можна трагедија со загинувањето на Петро па тронот на лидер на тазе хрватската репрезентација остана испразнет и тогаш почнаа првите критики за Тончи. Колку и да беше играчиште, па дури и покомплетно од Дражен, испразнетото место на Петро не можеше никој да го пополни, пред се затоа што тоа не беше изводливо. Почна да се зборува дека не е роден лидер и дека ја избегнува одговорноста кога е најпотребно. Зли јазици кои секогаш се јавуваат кога нешто нема да тргне по добро, а кои ги има насекаде, па дури и кај нас. Куки ги замолчуваше на најдобар можен начин, со играта на теренот. Фактот е дека на Тончи секогаш, како и на секој голем играч, повеќе му одговараше да игра покрај други добри играчи, а не со пацери. Така, свесен за своето место и начинот на кој може да им помогне на Булси, Куки не реагираше како некоја расплакана ѕвезда и од најголемо европско име го спакува егото и прифати да биде сајдкик на Пипен, а потоа и на Мајкл. Можеби не беше главната, но без него Чикаго тешко дека ќе ја освоеше втората тројка титули. Кога династијата се распадна (или Краус ја растури) Куки без проблеми стана лидер на младите Булси и нивни најбољи играч. Следуваа трејдови во Филаделфија, која го жртвуваше за Мутомбо, краток престој во Атланта каде беше еден од најдобрите играчи и конечно, последната станица - Милвоки, каде со побелено косиче беше професор на младите Бакси. Она што никако не смее да се заборави е важноста и големината на еден Тони Кукоч. За некои нови генерации кои за прв пат го виделе како дел од Булси, Тончи веројатно не е еден од најголемите европски играчи, но тоа е голема заблуда. Сите кои не го виделе Тончи како игра за Југопластика или Југославија пропуштиле многу, а сите кои го имале тоа задоволство знаат дека биле сведоци на нешто големо. Кога би пробал да го споредам Тони во најдобрите евро сезони со било кој денешен НБА играч - не би успеал. Што е уште повашжно, тоа е ефектот кој Куки го имаше на милиони млади деца ширум Европа терајќи ги да го земат баскетот во раце и да бидат како него. Во тоа време ретко кој сакаше да биде некој друг, НБА ѕвездите беа само сон, само стаповите кои едвај се мрдаа сањаа да бидат како Дивац, понекој помрсен сакаше да биде како Раџа, налетуваше понекој Даниловиќ, Комазец или Џорџевиќ, но сите сакаа да бидат како Тони Кукоч. Тоа е најголемото нешто што може да го постигне некој играч, а Куки, како и што играше на теренот, тоа го правеше со леснотија ретко видена пред, а и после него. Среќна пензија, мајсторе!

СОНОТ од 1992 год. и Доминик во Спрингфилд

2006-09-10T13:17:00.000+02:00

Еве ме. После 11 дена у земјата на Европскиот шампион у фудбал, Свецкиот вицешампион и Европскиот шампион у кошарка се вратив дома, каде несреќно сме изгубиле од Англија и РобоКрауч и после срамот у Португал ги наредивме три по ред против Босна, Порто и Хамас. Трите титули на Грците ме удрија у глава додека ги гледав со Америте и у тој момент, и покрај целата мрскотија која ја осечам контра Јанаки и компанија, осетив почит за тоа што го постигнаа у овие три години. Башка организираа и одлична Олимпијада пред две години. Нормално, тоа не го намали сеирот кој го фатив кога изгубија у финалето, само тој сеир беше задржан на "смеење у себе", нормална реакција ако се земе во предвид дека бев опкружен со 10-ина нафурани Грци и 20-ина Срби и измиксани туристи кои беа по-Грци од Грците. Сите освен едно типче, мислам од Сенегал, кое седеше само позади мене и можев да приметам дека го фаќа истиот сеир како и ја. Како и да е, Шпанија сосема заслужено стана Светски шампион прикажувајќи иста игра од првиот до последниот ден. Искључок беше Аргентина, утакмица која не ја гледав. Грците одиграа партија на кариерата со Америте и по газењето од Шпанија сите таму беа свесни дека постигнале повеќе од тоа што го очекувале две недели претходно. Ману, Андрес и компанија кикснаа кога беше најпотребно, така да не ги обвинувам што одиграле без срце за 3. место. Америте се посебна прича, ама тоа што им се деси и не ме изнеади многу. Нешто што никој не го спомнува се ФИБА правилата како и годините на саставот на Кшижевски, кој беше најмлад у Јапан. Уште поголем фактор е системот на игра и годините кои од копиљи ги поминуваат заедно играчите од другите селекции само поради различниот систем на работа. Кој е најдобар и каде се игра најдобрата кошарка е сосема јасно, исто како што беше и пред Јапан. Разликата сега од тоа што беше пред 14 години кога започна СОНОТ е во тоа што тој Сон од тогаш почнаа да го живеат деца низ целиот свет. Мајкл, Меџик и остали им го дадоа Сонот на сите и во Барселона се зачна новиот изглед на светската кошарка. Плодовите од таа "љубов" денес ги гледаме низ цел свет, а НБА стана од лига во која играа најдобрите Американци во лига за најдоброто од целиот свет...Јапан ни малку не го намали митот на НБА, напротив - само го засили.

* * * * *

- Флајт, одличен текст за најава на Фајнал Форот на СП. До коска ја погоди слабоста на Америте, Софокле ефектот, бековите на Јанаки, колапсот на Аргентина и т.н. Али најбољи дел е компарацијата Гарбахоса со Андоре Џуниор. - Марче остави он-поинт коментар после финалето. - Бето, грешка си за тоа дека Шпанците незаслужено станаа светски шампиони. И тоа ептен си грешка. Па уште како без Пау ги намачкаа на лепче со малсиново масло Грците у финале. М-м-м-м-м. Бред Милер?

* * * * *

Толку за СП. Она што е најважно деновиве е примањето во Спрингфилд на Доминик, Баркли, Думарс и уште по некој. Оние кои се со МакНБА веѓе некое време знаат кој е главниот виновник за моите почетоци со НБА. Еве што за него вика чичко Штерн, а онда и самиот Ник заедно со неколку линкови за целата прича. Посебно вреди да се читне тој за тесктот на Ленг за СЛЕМ, текст кој го имам прочитано пред некоја година. "At a time when our league was being elevated, he was iconic for what he could do with the basketball" - David Stern. "Dunking was just a small part of my game. Dunking was just an intimidating tool I used. I had a much more rounded game than just dunking. To get 26,000 points, you don't get them all on dunks." - Доминик. "Domination" од Ленг Витакер. Сторија на SI. Сериозен поглед на стварите од страна на YAY!

* * * * *

Шеп, ја утна за еден месец прогнозата за побрадатиот и побушавиот Гасол. Пау ипак ќе одмара 4 месеци. Се читаме...

Пост из мрскотије

2006-09-08T18:25:00.000+02:00

Вие смејте се - ама него не му е до смеење - мора на операција и ќе паузира накај 3 месеца

Пошто фати период на фудбал; патриотско-капиталистички прослави и почеток на школска година, NBA Macedonia западна у мал лаг.. Сепак, еве малце рандом: - The Basketball Jones [тој будалиот тип со плеј-бај-плеј постот за САД - Грција], пишува кирилица :) - Следнава сезона Џумејн Џонс ќе има просек од 19 поена, 7 скока и 6 асистенции по натпревар, пошто потпиша за Феникс, пред недела дена. Јас не обраќав многу пажња на тоа, ама оваквото сознание го добив откако го прочитав неговиот профил на Хупсхајп кој гласи вака: Able to play both forward positions... Explosive... Great in the open court... Has three-point shooting range... Very effective shooting from the corner... Pretty good rebounder... Tenacious defender... Should drive to the basket more often... An underrated player.. E сеа, имајќи у предвид дека Неш од гумени чизми праи чамец (К-15), кузнае шо ќе напраи од Џумејн.. (се разбира, се зезам, овие од Хупсхајп не се арни чим ваков профил избациле). - Дејвид Весли потпиша за Кливленд и ќе му конкурира на ЛеБронз во категорија за најбољи бицепс. Иначе тој Дејвид Весли е жив малер - учествуваше у сообраќајката во која почина Боби Филс; у Њу Орлеанс рече „после мене потоп“ (и би потоп); а Хјустон лани ги изгуби и ТиМек и Јаоза.. ова онака, процедурално. Ете сеа го потпишале и Џејкобсен (Хјустон, кои ги фати „после Весли потоп“ синдромот). - Коби на својата турнеја у Азија (види го фотово на Јеј) се изјасни за репрезентацијата: “Years playing together will jell us as a unit, [but] if there is no chemistry, it’s going to be tough to beat all those talented teams.” - Конечно Енко може да биде среќен: Доминик, заедно со Баркли и Думарс е у Хол оф Фејм. Сеа ваљда не е више Шејм, можда само Лејм. - Пејтон ќе игра уште една година у Мајами. И Зо претходно потпиша за уште една година. И залижаниот исто. Ја чисто сумњам у нивен бек-ту-бек. - Софоклис можда ќе игра у Клиперс (они ги имаат драфт правата, а договорот му кошта пола милион.. можда не сака да биде замена за Бренд, кого го отвори два прста на Свецкото.. еве едно клипче* за потсетување: * - со многу грда музика

Retro Monday + Свецко из оувер

2006-09-05T04:58:00.000+02:00

Ај прво за Светското.. Без многу желба го пишувам ова (да имав желба уште вчера ќе пишев). Во натпревар на најлошото од Медитеранот, Шпанците без Гасол станаа Грци и ги победија Грците, кои станаа Срби после победата над Америката. Иако на хартија Шпанците без Гасол беа малтене отпишани - сепак, се знаеше дека во натпреварот ќе влезат гладни за победа, особено после мачното полуфинале со Аргентина. Она што ме разочара беа Грците, кои духот како да го оставиле во сиртакито претходната вечер, а згора на се` промашуваа све што можеа да промашат. На крајот излезе дебакл. Тоа е. А сега, да се запази чудната традиција (која ја почна Енко). Секој втор понеделник ретро клипче.. (иако сега е вторник, ја се понашам ко да е понеделник). Нели е ретро во права смисла на зборот?! :) Stay Tuned, We'll Be Back For More. Sponsored by Geeks go Greek..

Е-Лада и Е-спања(ќ)

2006-09-01T21:06:00.000+02:00

Пред да почнам еве едно стрипче од Јеј..

А еве и цитат од момакот MJD кој со Д Кавалир од Јеј се кладеше и доби 100 долари (за курва :) ) дека САД нема да освојат злато:

[...] Somewhere, Ben Wallace, Jermaine O’Neal, Paul Pierce, Michael Finley, and George Karl are sitting around thinking, “Ah, screw you guys.” After the 6th place finish in the 2002 World Championships, they, and the rest of Team USA’s roster, were called selfish, lazy, and everything else you can think of. You know, maybe they tried their best, and everyone else was just better. You’ve just gotta give it up for the Grecians. They were extremely deep, extremely sound in the fundamentals, and just very very good at what they do. In terms of sheer athleticism, if the United States is a 100 on a scale of 0-to-100, then Greece is still like a 58. But they know what they’re doing. They can ball. How many times last night did they bring a guy in, ice cold off the bench, and then see him make a perfect play to get a lay-up? It was beautiful. It really was. And it made our game look ugly. [Break Out The Olive Oil]

Цел ден го смислувам почетокот на постов; колку и да ви се чини едноставно, не е – али ај да се опробам – САД се елиминирани, Грција оди во финале.

Она што се случи денес во Саитама беше победа на старошколска европска кошарка, против она што многумина го нарекуваа New Age Dream Team Basketball.

Пред околу година дена, на големо серев за разликата во квалитет меѓу европската и американската кошарка; за разликата во класи меѓу играчите; за тоа како Американците се „гледливи“, додека од Европејците, нарочито тогаш тазе крунисаните шампиони, Грците, ми се повраќа.

Грците денес беа одвратни за гледање само од следниве причини:

ако сте Американец
ако сте туриле пари на САД во кладилница
ако сте напален „патриот“ и мислите дека кошаркарите имаат врска со проблемите со името, ембаргата и тн.

Уствари, како победи „маншафтот“ (ова има повеќе разлози, еден нека биде баварското зачнување на современа Грција, друго нека биде влијанието на Рехагел врз целокупниот развој на грчкиот спорт, односно наметнувањето на германскиот менталитет и инает):

Имаа баш powerhouse во рекетот – младиот вепар Софоклис Скордијанидис (или како и да се чита). Софокле им наби комплекс (можда и Едипов) на Бренд, Хауард, Бош и LeBronze со својата снага, јачина, интелигенција и репертоар на потези за кои пола центри у Лигата би можеле да сањаат. Хорогче, положуење, финта шутче, улаз, отсвртување..
Тео Папалукас – момакот подели 12 асистенции, од кои бар 8 беа после онаква најбазична игра 2-на-2 со отварање. Тоа не е ништо нарочито - се учи у секоја кошаркарска школа. Така се игра у секое маало; стално доваѓаат двајца другари на кош, едниот покрупен и појак, другиот попокретен и поспретен, и крупниот му праи блок на овој другиов, и се отвара, при што прва опција на тој покретниот е да му ја спушти у рекет на дебелиот. Тој „покретниот“, најчесто беше Папалукас, и им одржа мала школа.
Блокови без топка – исто така имаше повеќе пати ситуација на изведување од страна или доле; да се примени фамозната тактика 1-2-2; која нема потреба да напоменувам дека се учи у секоја баскет школа и која е основа за сите натамошни тактики.. побогу, оној фаул-кошот на некој, не ми текиња кој, беше истото школско движење што го играат копиљаците јуниорска лига шо гаќиците им се 5 броја поголеми и им се влечат по земја.
Уиграноста и искуството – како што Енко вели, Грците се мање-више заедно од момчешки дани, заедно играле по кадетски репрезентации, заедно иделе у војска, заедно иделе по дискотеки, јадрото на репрезентацијата се „гаи“ веќе неколку години заедно.. едноставно, се ЗНААТ и знаат како да играат ЗАЕДНО. Тука се и ним својствените инает, луда муда, лукавост и на моменти дрскост за да сторат се` што е во нивни раце и да си го земат она што им се нуди.. а ако нема ништо на готово, ондак идат и го корнат со зуби.

А како изгуби Дрим Тимот:
Одбрана срање. Кое е тоа играње пресинг без мафтање руки. Вејд и ЛеБронз беа најочигледни примери за тоа – вејд го брка спанулис по цел терен, и не му изнуди ниедна грешка (дали лична, чекори, дупла, 8 секунди, лош пас, не е битно). Напротив, направи пар глупи лични у последна четвртина од шо не знае да игра одбрана.
„Стратешките пропусти“ на К. Зашто кога цел свет збореше дека Грците го цедат семафорот за напад, дека имаат спремни акции за 20/10/5 секунди до крај на напад.. он реши да ги трча неговите у напад. А против Грција, погубно е да трчаш. Против Грција се игра шах (она што го критикував лани, а сеа му се дивам, затоа што гледам дека не секој е способен да игра шах – затоа што за шах треба ум).
„Кадровската политика“ на К. Зашто не го форсираше Хауард, не ми е јасно. Дури и допушти во периодот кога се играше без центри, кога Јанакис го вметна Софоклис, него да го чува ЛеБронз (?!), па му правеа глупи фаули, од кои најпогубен беше неспортскиот на Хинрич.. овај Хајнрих :) и зашто не проба со Џејмисон да одговори на Фоцис, Какиузис и ним сличните високи-а-подвижни крила кои ги ребреа од полудистанца и од рекет..
Изгубеноста на Вејд и ЛеБронз (тука влагаат и Пол и Батие и Бош, он поише ради летаргијата него глупоќата). Абе глупи се, не знам, иде ЛеБронз на 16 секунди до крај, куца од слободно со две раце, ѕверски, на минус шест разлика?! Вејд утиња куцање, утиња слободни, утиња све.. па уште тие циничните фаци.. е глупи се стварно, она фундаментално глупи, цел свет да те глеа како се посеруеш на нечив труд. Кога К. беше доволно лековерен да им даде доверба, зашто бе не се покажаа.. уште не ми е јасно.
Тоа што од многу теретани, стероиди, тетовирања, сликање, стегачи, плетенки, брадички, патики, чорапи, музики, и шо ти ја знам немале време да повежбаат слободни бацања (па у маало на АМЕРИКАНКА да ми дојдат ќе изгубат со такво пуцање слободни од бедни 58%.. и сеа уствари не знам зашто се вика „Американка“ коа Америте не знаат да пуцаат слободни).. и ради ебаните утнати 20 тројки.

Денес, Американците беа послаб противник.

А тоа што се деси на Аргентина – Шпанија, иако беше крајно драматично, мене ми е у втор план. Џинобили, Носиони и другарите по јакиот почеток, ми делуваа некако „неинспирирани“, ко да играа ради реда, цело време се осеќаше „можеме да ги стасаме ако сакаме“, и кон крајот полека почнаа да се освестуваат, али за жал фрката и изгубениот осет за тесни утакмици (со оглед на тоа што исклаа скоро све по 50 разлика, на другите пак водеа цело време), изгубениот осет за играње под притисок при негатива, си го направија своето.. значи, иако Гасол и другарите изиграа солидно, мојот впечаток е дека Аргентина изгуби повеќе отколку што Матадорите победија.

UPDATE [links]: Патетични Амери се тешат дека ко ќе го викнеле Шек у екипа ќе тепаат на Олимпијада

Баскетбол Џонс, има цимер Грк и праи пренос у живо на блогче [МОРА ДА СЕ ВИДИ!!!]

Мои фаворити од Џонс:

Starting 5 for USA: Anthony, Joe Johnson, Brand, LeBron and Hinrich. As for Greece:? Um, I’m not writing that down. Just imagine a lot of l’s, o’s, and u’s…
Heavy Greek support in the crowd, banners all the way down. When will the NBA start doing this?
Hairy Greek man with a beard for 3! Early on its 13, 12 USA. (And I can’t stress the word “early” enough. *Chugs coffee*)
Greece hits another 3! What the “Hellas” going on!? (Oh man, I was saving that one.) Greece up 12.
Grish (цимерот Грк): “Break out the Ouzo, baby!”
Seriously, how do you say “pick and roll” in Greek? Delta Phi Sigma?
OPA! It’s over. 101-95 Greece. Somewhere in the world Kobe Bryant is smiling…
и у коментари следи:
Tas Melas just broke all the plates in his house. (другар му грк - умрев од смеење)
i, too, made the mistake of staying up to watch this embarassment…i had nightmares of balki bartakamos and cousin larry smoking me with the pick-and-roll all night last night (балки бартакамос ааааа)

Клик тука за пуна порција смешки

τελικός

2006-09-01T11:38:00.000+02:00

Папалукас и Спанулис, ѓоа Ахил и Патрокло

Зорба слави победа Toυς ΞΕΦΤΙΛΗΣΑΜΕ!!! 100άρα στους ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥΣ!!!!

Се јави и Енко, со мини-текстче од лице место (не од Јапан, од Грчка)

Сиртаки (blogging from Greece)Шекил?!

Овде е лудница. Грциве се убија од викање. Има и зошто. Уште еден доказ дека колективот е увек на прво место. И долгото играње заедно. И искуството. Не заборавајте дека Грциве, како и Шпанците и Аргентинците се заедно од коа играле баскет у маало. Пред зграда. Мислев дека ќе ми биде мрско, ама не ми е. Софокли е ѕвер. Америте се млади, има време за нив. Се ми се врти низ глава како ќе беше да играше стварно најдобрата комбинација на NBA играчи, а не „new kids on the block“. Нејсе, отидов, почнаа да делат гратис суфлаки. Ако, само у финале нека изедат СУФКАКИ и се` ќе биде ОК. Go, Argentina! Моите впечатоци подоцна.

Final Four

2006-08-31T22:16:00.000+02:00

10-11 саати пред полуфиналињата.... Во вакви услови, да не се почне со мудрост на Сидор ми делува као бласфемија од прв степен. Пошто, неговиот минуциозен пристап искомбиниран со страшното познавање на светската ономастика може да се спореди само со неговата маалско-чаршиска остроумност…Епа, ај: ”Се чини дека во светот на кошарката тимовите се поделија на големи и мали. Четири доминантни тимови кои со голема разлика ги добија сите свои противници. Можеби дури во полуфиналето можеме да очекуваме неизвесност и тесни мечеви.” Right on Point, Sidor baby…И крајно време беше.... Дај малце сериозна кошарка.Новиот систем си ја заврши работата – останаа само непоразените. Еден од нив ќе остане непоразен до крај.... Или као шо вика омилениот ми Шејн Батие: “The four best teams are still in race for the title. And that’s the way it should be.” Аргентина у седум меча изиграваше мачка на разно-разни глувци – Франција ја доби со највише мука, иако 40 минути беше јасно дека Диа и компанија ќе издишат кај да е.....Србите им дадоа извесен run for their money, ама од коа све беше решено...Се на се, со пола сили....А, Нигерија, Либан и Венецуела се....па...Нигерија, Либан и Венецуела.... Нов Зеланд и Турција? Иста приказна... Стварно ме фасцинираат овие момци, колку и да ми станаа антипатични у задњо време. Пепе Санчез има очи на г’зот. И плус, со главните играчи у екипата игра заедно уште од кадет...У секој момент има минимум три опции....Работите што Неш ги прави поради талентот и визијата, Пепе ги прави рутински. За Ману и Носиони е стварно глупо да си ги абам прстите. Америте се преплашиле од нив. Ако се исклучат Мело, Двејн и Брон, со Херман ја сочинуваат најубитачната тројка на светската кошарка...И она најбитното: они знаат дека можат да го победат Team USA… А, ги спомнав Скола и Оберто? Господата “иритирачки шут од дистанца, скокови коа највише треба и, да, ОДБРАНА”…Неверојатно прљави играчи, кој шо сака нека каже…. Ама, као шо вика другар ми Едис: ја не поштуам играчи ако немаат прљав репертоар – тоа значи дека не даваат максимум... Епа, Оберто и Скола даваат максимум :) И, као да не е доволно да имаш леворак бековски тандем шо игра заедно 15 години, од клупа влага и Делфино… Две години у Детроит чуда прават, посебно за адаптација у еден ваков, defensive-minded тим..... Опасни се, у пм....Арно ама, мислам дека е време за колапс...Досадни се, не за друго...И плус, од следниот противник губат редовно....Дури ни Ману не капира зошто: ”I don’t know if it’s the matchups, how they guard us, or how we guard them…” Или, па, поради тоа што Шпанија конечно направи тим што ќе освои нешто...Еј, откога глеам кошарка цело време се у висок втор ешалон и никако да пробијат – Мартин, Сан Епифанио, Хименез, Жофреса и Виљакампа, Ерерос... Епа, дојде времето на генерацијата ’80. Гасол и Наваро се несомнени лидери на тимот, ама она што мене ме фасцинираше е големиот број на квалитетни играчи што шпанскиот состав во моментов ги има....Па, скоро во сите натпревари пола време играа резервите.... Али, да почнам вака – Торонто...Двојката на Репторси ќе биде инструментална.Калдерон е ѕвер, извонредно ја контролира играта, а има и страшен влез, прав контрапункт за Пепе Санчез... Гарбахоса стандардно, од надвор е сатар, внатре е Andore Jr., а у единствениот колку-толку сериозен меч на Шпанците досега, по редовна постапка го стави Новицки у џеб.... Но, највеќе сум одушевен од Руди Фернандез, Серхио Родригез и Алекс Мумбру, играчи кои и не ги знаев така добро и кои ми оставија ептен силен впечаток, посебно Руди.... Штета што е повреден Фран Васкез. Со него ќе беа најсериозни кандидати и за злато.... Како и да е, Шпанците играат у демонска форма, као што би рекол Драган Шакота. Сите противници ги сомлеа рутински за дваесетина минути. Мислам дека им дојде ред да влезат у финале. А таму? САД? Па, не знам баш... Да се збори за американскиот тим, а притоа да се одбегне Џекил/Хајд метафората ми се чини као право мајсторство. Цело време некако ги следи стравот од тоа второ лице. Го знаете, она што не знае како против зона, што промашува чисти шутеви од 6,25, што игра пацерска периметар одбрана... Ако им тргне, овој тим може да ги згази сите останати. Ама, ако им тргне. Ако е Вејд у елемент, ако се Хауард и Бренд доминантни под кош, и најбитно од се, ако му тргне на Кармело... Во досегашниот дел на турнирот е многу јасно кој од капитените е главен, а кој потфрли. Изненадувачки, Мело покажа вистинска доминантност, онаква доминантност за која зборев пред првенството: самодоверба, стабилност, лидерство....А, Леброн нигде го нема.... Според мене, американците изиграа пет меча во кои беа доминантни и два во кои на видело излезе тоа нивно алтер-его: против Порторико и против Италија... И покрај тоа што на прв поглед се мачеа со Германија, тврдам дека беа и те како надмоќни. Имаа 30 шута повеќе од поле, ама се шинаа од промашување тројки. 10 од 40, ви се верува? Па, што ќе се десеше ако погодеа барем уште пет? Ќе победеа 35 разлика…А, искрено, толку и заслужија да победат. Да не беа толку опседнати со тоа да го затворат Новицки, може ќе победеа и 40 – 20 у прво, 20 у второ… Ама, тоа беше со Германија…. САД се уште не се сретнале со правите противници за да можеме да споредуваме. Американците ги имаа вистинските проблеми со тимовите кои имаат добри бекови – добри шутери, ама, пред се, добри ballhandler-и...Аројо, Ајусо, Белинели, Базиле, Ди Бела.... А, од тоа и ми е страв во пресрет на утрешниот дел. Утре Team USA игра со тимот со најстабилен, нaјконстантен и најдисциплиниран backcourt на турнирот – Грција. Спанулис, Тео Папалукас, “Војновиќ” Дијамантидис и т.н.Грција прерасна у страшен тим... Додуша, страшно досаден, ама сепак страшен... Она што Шеп кај нив го потенцираше: борбеноста, дисциплинираноста и играњето со срце, надополнето од шемите на Јанакис еднаш више им даде резултат: Европски Прваци. А, најодговорно тврдам дека ако америте не променат нешто, ако Вејд не доминира, ако Брон не се разбуди и ако не им тргне шут на Мело и на Џо, Грците ќе станат и светски шампиони.... Елада за мене е единствениот тим во моментов кој, во основа, игра европска кошарка (т.е. неамеричка). Аргентина и Шпанија се сосема друга приказна и се многу поблиску до САД... Е сега, она што ме нервира кај нив се тие детални тактички маневри, шеми разработени до максимум, досадни нијансирања и т.н. На секои две минути измена – Царцарис влага, Царцарис излага, Фоцис влегува да шутне од дистанца, Спанулис влегува да направи фаул...Ако има уште 20 секунди од нападот го играат тоа, ако има уште 10 ова...Дај бе луѓе малку слобода.... А, најсимпатичниот дел од тимот, нормално, ми е Скорци...21-годишниот ѕвер со претерано соодветно име – Софокле...Глеав слика од 2001 – на негови 16 години изглеаше ко Бен Волис.....неверојатно... Се на се, Грците се black horse, а Американците нека се молат да му е ден на Мело.... Значи, прогноза – сакам финале САД-Шпанија, нешто слично на она од пред 22 години….а, се плашам од финале у кое па би ја гледале Грција, слично на она фудбалското од 2004 – пошто, Јанакис некако ептен ми личи на Рехагел… И, апсолутно најважно, очекувам финале кое нема да го коментираат Сидор или Ников.....

Отидов

2006-08-29T20:12:00.000+02:00

По хе-Дојран-изирањето на Шеп и мене ми дојде редот поштено да му ја искулирам. Така, од утре Шеп и остатокот од МакНБА фемили ќе гледаат Свецко и ќе ја одржуваат странава што ја читате, а јас ќе се брчкам у море и превртувам у песок на некоја пуста плажа у јужниот ни сосед...И така едно десетина дена. Да не биде без ич, еве ви нешто за што сигурно ќе развиете добар муабет. Може и ова. Вориорси задњи пут у плеј-оф играа пред 12 години кога тренер им беше баш Нели сениор...Мислам дека ќе поминат уште 12 години ако чекаат тој да ги врати таму. Мислев да ставам нешто и за денешниве утакмици у Јапан, ама од се уште непознати причини наместо да се игра 1/4 финалето, Шпанија и Аргентина си најдоа некои пацери и си одржаа тренинг пред пуна сала и укључени ТВ камери. Дешава се. Се читаме... ПМС: Ако се најде некој да ми ја снима Шпанија-Арг., а ондак и Грчка-САД, па и финалето (се надевам САД-Арг.), му носам шише морска вида. И гиро. И суфлаки. И калабоки. И така...Озбилно, нека снима некој, плаќам пиво.

Вторите осминки (камбекот на Шепард)

2006-08-27T16:02:00.000+02:00

Добар ден, добро-ве-најдов. Гледам, сте се забавувале, а застапени биле и теми кои мене ми будат особено голем интерес како да речеме двократниот МВП Стив Неш.. нејсе, ја за среќа фаќав МТВ, а богами и грчки телевизии, на кои ги даваа сите натпревари на Грците, и ваљда потклекнав на пропагандата, и сега сум нивен страствен навивач.. Исто така, додека Енко го интервјуираше Стак, ја се дружев со Кемп, но за тоа во друга прилика. Ајде сега за она што се дешаваше на „спортските борилишта ширум земјата на изгрејсонцето“... (иако сите натпревари се играа у иста сала) Германија – Нигерија

Дуелот во кој Швабите требаше да демонстрираат самодоверба, јачина и пред се`, психолошка надмоќ, се претвори во нивно распнување на клада, при што за малку ќе изгореа.

Нигерискиот состав покажа дека со нив нема лабаво; играта која ја прикажаа беше типична НБА игра од 1990-тите со примеси на колеџ моменти, особено у одбраната. Тоа и не чуди што добар дел од Нигеријците, своето искуство го носат од преко барата.

Што се тиче Швабите, Новицки почиња да не личи на херојот од Београд и плејофот 2006, туку на Новицки од гејм 3 па натака во финалето со Мајами. Но, и таков, дисторзиран, е стожер на све у германската тајфа (зашто тоа и не е екипа). Сепак, синоќа немаше ништо да биде ако не стегнеше зуби, некогаш најавуваниот како „европски Пипен“ – Адемола Окулаџа (чистокрвен Баварец, со нигериско потекло кој пие пиво и јаде вурстови), кој баш синоќа се разбуди, и постигна 19 поени, а со Новицки комбинираа за све што Германија постигна у 3 и 4 четвртина. Фаците ко Фемерлинг, Демирел, Грин, Шприцер и сл., уште еднаш покажаа дека не се за кошарка. У последни 3 минути Германија застана на 78 поени, Новицки се соочи со Нигер-Баба цврстина и тврдина (види фотос) арно ама Нигеријците не ја искористија шансата против препаднатите Германци и стасаа само до 77. Епилог: Германија ќе го јаде батакот од САД, Нигерија ќе биде хит на следно големо натпреварување.

САД – Австралија

Типично „отварање два прста“ како што некогаш тоа го правеа Дрим Тимовите, реминисценција на генерациите на двујцата ЕмЏејовци и генерацијата Шек – Кемп.. единствена битна работа, која што се потврди на оваа утакмица е дека Кармело е фактор.

Ангола – Франција

Не ја гледав првата четвртина кога Анголезите биле задржани на 6 поена, ама глеав второ полувреме кога Желабел и Жено и такви глупи фаци дозволија да им се деси le преврат, за малце.. ако на Нигерија им фали хемија и малце искуство, ондак на Ангола им фали искуство и малце хемија. Ќе ги биде.

Грција – Кина

На оваа утакмица ќе се задржам малце повеќе. Особено на Грција, мојот фаворит на првенствово.

Грција е учебнички пример за уиграност и тимска одговорност. Играат со иста стартна петорка подолго од било која друга репрезентација. Нивните први пет се постандардни дури и од казнената експедиција на Булси од 1996-1998. На клупата го имаат античкиот мудрец, кој околу себе обединува и техне и арете, Теодорос Калокагатија Папалукас, кој за потсетување е актуелен МВП на европскиот фајнал фор и човекот кој беше клучен фактор у детронизирањето на Макаби, а покрај него е и античкиот полубог , Егеецот Софоклис Схордијанидис, кој мене ми личи на Шек бутнат у конзерва од туна, компресиран и после тоа изваден и бапнат на терен. Јанакис, пак е пример за европски тренер кој што на 10 разлика вика „пресинг после даден кош“, и без исклучок, сите викаат „ендакси“ пошто ако не слушаат ќе ги каже на дебелите им мајки, кои дома има маста да им ја извадат - „малака парадисиму кефа пезуме григора сан оф а бич“.

Само на ова првенство, Јанакис успеа да ги врати Грците од 21-7 против напалените Катар до победа од 30 разлика; ги победи Литванците во продолжение; само он ги натера момците да гризат против Кенгурите за дефицитот од 5 на 30 секунди до крај да стане победа од три разлика; ги утепаа Турците во неверојатно напнат меч; за да успее од 12-2 и 23-11 против Кина да ги доведе до буквално кажано ДЕБАКЛ.

Она што го имаат Грците (а што го немаат Америте и затоа ќе испаднат), што беше премногу денеска за Јаоза и другарите е единствено желбата и жарот во играта, на раб на фанатизам. Јас до сега немам видено екипа која во осмина-финале, на плус 20 во последна четвртина, игра толку борбено. Така дојдоа до европскиот трон (и во кошарка и во фудбал), а јас се надевам дека ќе дојдат и до светскиот (дури и без Зисис, најперспективниот кошаркар од Европа), затоа што гинењето на теренот е правата суштина на спортот.

Ај да се приберам :)

Значи, Грците, го изедоа стапот во првата четвртина, за после тоа да им се спојат жичките, и да ги распорат Кинезите. Риспект заслужува и железната одбрана врз најдобриот срелец на Првенството, Јао, кој беше задржан на бедни 10 поена.

За Кинезите немам зборови. Политизиран спорт е тапа спорт.

И така..

МВП х2...со четири осминки од Јапан

2006-08-26T20:29:00.000+02:00

Помина доста време откако не ставив ништо за Нешти. МВП летово прво се зашиша, па на моментот ја врати НБА у Ванкувер, тренираше со МЛС тимот на Ред Бул, а и даваше изјави за Зидан и за тоа кои НБА ѕвезди според него би биле страшни фудбалери. Иако се игра СП у Јапан у моментов, Нешти си е Нешти и си е двократен МВП, нешто што никој кој игра у Јапан не е. Нити е некој од поширокиот список на САД. Нити па е блиску до такво нешто. Токму поради тоа, еве го задњето интервју на МВП х2 за НБА ТВ. (Ова чисто колку да се одбележи враќањето на Шеп од Дојран. Со кој друг ако не со неговиот омилен играч. Требаше да ископам и нешто за Детроит:))

* * * * *

Минвајл ин Јапан, Италијаните после добрата игра у група се посраа и кикснаа кога и против кого најмалце требаше... ...Турците ми направија ќеф победувајќи со тим на кој никој (па ни јас) не му даваше шанси за осмина, а камоли за четврт-финале. Словенците и нивниот Алеш Папак на клупа се посебна прича и доказ дека без разлика колаква талент имате ако немате тренер и уште повеќе играч кој ќе биде лидер на и вон теренот и кого сите ќе го слушаат - нема ништо... ...Хаката не им упали на Перо и компанија, а најбољи дел од преносот у НБА термин беше коментаторот. Од сега за секој кретен кој нема појма од спортот кого ќе го стават да коментира нешто така важно како Свецко ќе се користи терминот "Сидор"... ...Како задње беше плескањето на Србите кое веројатно повеќе ќе одговараше за терминот од 3 сабајле. Не ни очекував дека можат да ги изненадат Шпанците, тие ипак не се Либан, а ни Венецуела. Со такви, можат да се носат. Супер што им дадоа вајлд-кард за уште еднаш да се обрукаат пред цел свет. Мада реално, со овој состав и ова е многу. ПМС: Утре Шеп ќе го има првиот пост после две години за другите четири осминки.

47.

2006-08-24T15:48:00.000+02:00

Германија и Ангола одиграа права класика сабајлево и првата утакмица у која победникот се добил по дури три продолженија. Диркулес у НБА стил застана на 47 поени (и 16 скокови), со кои го помина Дражен на 6. место на вечната листа стрелци на една утакмица. Петро е сега седми со 45. поени против Холандија пред 20 години на СП во Шпанија. Се уште прв и недопирлив е знаете сите кој....Јае Хур од Кореа кој 1990 у Аргентина убацил цели 62 поени против Египет. Играчиште.

Italian job, Шек, Коби, Рајли, Херингтон у Индијана

2006-08-23T22:05:00.000+02:00

Италијаните у екипа немаат ниеден НБА играч, ама тоа не значеше дека не можат да бидат најтежок противник за Америте у Јапан до сега. Белинели и компанија одлично се држеа со Кармело, Вејд и остали и да не беше баш Мело и неговата памук рука Америте сега ќе си ги чешаа главите. Сепак, и покрај победата тие тоа веројатно го прават тоа, затоа што утакмицата со Италија беше голем чекор назад за нив. Само шест играчи убација поени, а најевидентна до сега беше огромната дупка која ја имаат у рекетот. Единствен кој нешто игра под кош у Јапан е ѕверот Двајт Хауард, кој откако тресна на грб Италијаните направија серија од 26-11 и го свртеа резултатот. Бош и Милер не ни влегоа во игра, затоа што според Кшижевски тешко можат да се носат со противниците и да се снајдат во играта која тој ја бара. Посебно диносаурусот. Сега се гледа колку еден здрав Амари им фали на Америте. Елтон Бренд мушки се бореше цела утакмица и беше најбољи Амер у прво полувреме, а у второ Мело и Вејд се попалија. Посебно Мело кој погодуваше од секоја позиција. Разочарување беше Леброн, кој по одличната партија со Словенија се мучеше со Италија. Знам дека нејќе да форсира и да игра тимски, ама Брон кај беше мизерен у напад со многу грешки и лоши додавања беше беден и у одбрана каде чуварите му се шетаа кај сакаа. Свака част на Италијанците за мушката игра, како и за Крис Пол и страшната асистенција до Бренд у 2. четвртина кога баскетот помина меѓу двајца противнички играчи. Гледав и непто други утакмици на СП денес, али повеќето беа тапа. Либанците ги изненадија сите со победата над Франција и покажаа дека у таа група А само Аргентина има шанси за висок пласман. Можда и највисок. Шпанија се мучеше со Ангола, која продолжува да изненадува, а Грците овој пут лако си славеа со Бразилците.

Сликава и клипов само за Бето. И играчот кој е следен Италијан у НБА. Нормално, у Торонто.

* * * * *

Не е никаква тајна дека со Шек се прават најинтересните и најзабавните интервјуа. Така беше и минатот вокенд кога Дизелот го посети Њујорк. Еве и докази. Доказ 1. и Доказ 2. Посебно интересен (ко нешто да не е интересно) у вториов доказ е муабетот за Марбери и неговата ланска изјава за тоа дека е најбољи плеј у лига.

* * * * *

Даг (и Џеки) Кристи се спремал за камбек, откако лани за доброто за сите нас се пензионираше. Тужен ден за кошарката, кој може да биде потужен само ако "Прстот у небо после секој потег" стварно се врати у лига. Кој ли би го сакал?

* * * * *

Атланта и Индијана конечно ја комплетираа трампата која ние на МакНБА ја најавивме уште пред некој месец и пол, а според која Пејсерси за Ал на Атланта им дадоа еден иден пик од 1. рунда, две кутии пуканки и тостер. Каков менаџер и газди имаат Хоукси добро е што и ги извадија пуканките и тостерот. Во Херингтон Индијана го доби 11!!! ново име ова лето во обидот на Карлајл и Бирд да направат многу поцврст и поатлетски офанзивен тим од Пејсерси. Ал влетува на местото на Пеџа, од кој е послаб шутер, но е бољи стрелец и може да игра и на 4-ка што од време на време ќе го преместува Џермејн на 5-ка, Гренџер на тројка, а Џекес Џексон на 2-ка. Уште да си најдеа плеј кој ќе може да издржи да не се повреди 15 пути у една сезона и се ќе биде ОК.

* * * * *

Денес, 23.08. му е роденден на Коби. Честито. (Ова зашто Шеп не е тука).

* * * * *

На големо изненадување на сите...Не. Пет Рајли одлучи и догодина да биде тренер на Мајами, исто како што и Зо одлучи да одигра уште една сезона. Cе дешава кога сте многу блиску до "Лери О'Браен".

* * * * *

Хака all the way. Можеби не им иде на свецково, ама нема ништо боље и посмешно од Хаката која Нов Зеланд ја игра пред секоја утакмица. Најбоља слика од Јапан до сега.

Леброн учи кинески, Грци,Јаоза и Монтсрумот

2006-08-22T21:07:00.000+02:00

Поточно мандарински. Покрај тоа што иако Словенците требаа да им бидат најсериозен тест до сега, а треба да бидат среќни што Кшижевски у игра у последни десет минути ги убаци Милер и Бош па извадија само минус 19, и не кои други ствари се дешаваат кај Америте додека играат на СП у Јапан. Една од нив е и учењето на кинески на Леброн, кој би сакал до 2008 година така добро да го научи јазикот со цел сам да може да иде на интервјуа со кинеските медиуми, без преведувач. Нормално, овој потег на Леброн и неговиот тим е последица на желбата по Америка тој маркетиншки да го освои и светот. У Кина тој (Најк) има голема конкуренција од Рибок и Јао Минг и Ти-Мек и Гарнет кои се манекени на Адидас. Сепак, со оглед на годината и потенцијалот на Леброн, како играчки, така и маркетиншки, како и големината на Најк во промоција на своите главни фаци, нема сомнеж дека Леброн наскоро ќе стане најголема светска спортска ѕвезда...А има само 21 година. Еве го и линкот за оваа прича и курсот на Леброн.

* * * * *

Грците ко Грци. Две тројки на крај за победа над кенгурине кои слободно може да се викаат и "џигераши". Од мал, до дискретно бланширан, преку долг, па увиткан и среден и шпицаст џигер. Се тоа го има кај Австралијанцине. Уште да знаеа да направат фаул кога имаат плус три на десет секунди до крај.

* * * * *

На Јао и дружбата никако да им тргне. Ваљда нешто удел во тоа има и фактот дека освен Јаоза никој друг кај Кинезите нема појма од баскет. Јаоза е толку исфрустриран што почна и да си мава глава со монструмот Питер Џон Рамос.

Retro Monday

2006-08-21T20:47:00.000+02:00

Од сад, па надаље и убудуќе, секој втор понеделник до старт на сезоната е резевиран за по еден ретро клип. Почнуваме нормално со...

ПМС1: Клипот е малце поголем, ама вреди. Стварно вреди. ПМС2: На сцените од Сан Антонио Ник има 37, а на задњето куцање на крај од клипот од цепелин - 43 години.

Јапан 2006 by Џиги

2006-08-20T11:55:00.000+02:00

(Џиги остави коментар на прошлиот пост, ама според правилата на МакНБА, секој коментар кој е подолг од "Ана Карењина" завршува како пост. Така да, еве ви го Џиги и неговиот поглед на стварите на Далечниот исток.) Изглеав денес едно чудо утакмици, што низ пренос, што низ снимка, па ако не е предолго, еве нешто утисци.. Ми се свиѓаа ептен Нигеријците. Не се село без кучиња, без разлика што Србија е тапа. Море најбоље ќе им беше на Србите да не лобираа за вајлд карта, вака сега ќе се брукаат пред цел свет. Како само плачеше коментаторот.. Иначе, Нигеријците имаат неколку искусни играчи од НБА клупа и по некоја минута во Европа, ама тренерот им е пар екселанс, Сем Винсент, се сеќавате ли што убав мек шут имаше Семчо у НБА? Турцка не ме изненади. Мислам дека само заради грч дозволија неизвесен меч со Литванија. Литванците се скоро у пун состав, без Јас И Кевичиус, кој најверојатно више нема ни да игра за нив, ама со сите други тука. Ама оваа генерација на Лиетува им е лимитирана, кога Маце им решава, што да ти кажам.. Инаку, за неговиот договор во Олимпијакос другом приликом (најскап у Европа после оние на Раџа и Кукоч). Турција има се на секоја позиција, има и младост, има и тренер. Дел од тие децата беа европски прваци во кадетска конкуренција, а пред две недели освоија сребро на европско до 20. Значи, нема веќе кошаркарска нација, има само ситуација ИМАШ ПАРИ, НЕМАШ ПАРИ.. Грција пак игра некоја чудна кошарка, го успива противникот, не завршува напад пред дваести секунд, а одбраната им беспрекорна. Мислам дека Грците можат да стигнат до финале (Со Аргентина? хаха). Не го ѕирнав распоредот, ама мислам дека Аргентина со САД играат во 1/2финале. Американците одиграа онака како што очекував. БУКВАЛНО ИСТО КАКО И НА СИТЕ ПРЕТХОДНИ ПРВЕНСТВА И ОЛИМПИЈАДИ. Со чести ротации, демек за да имаат сила сите и да играат во исто темпо. Тука Енко не се сложувам со тебе, мислам дека ротациите им се најслаба страна, 12 играчи ДА, ама за долга сезона со клуб, на турнир играат само 2-3 играчи што ќе влезат во транс ритам, другите се додавачи. Ај, со Порторико извадија глава, ама примија стотче. Да имаа Порториканците поумен тренер, многу лесно можеше свашта да бидуе. Инаку, ЈУ ЕС ЕЈ и натаму мислам дека се фаворити број еден, ама за да тепаат све живо до крај по 20 и кусур разлика, Кржижевски треба да има 5-6 главни играчи, а другите да влегуваат по потреба. Кога ќе дојде неизвесен финиш, утакмицата треба да ја решава некој што влегол пред 3 секунди, пред тоа 15 пати влегол и излегол од игра. Така не. Греота е што му прави на Леброн и Двејн.. Аргентина и натаму игра со леснотија, играат и се радуваат. Кошарка во вистинска смисла на зборот. Нема компликување, нема мавање со глава во ѕид, кошарка за мерак. Играат со срце, се бодрат еден со друг, човече, виде ли како Оберто и Волковиски се радуваа после победата со Франција? Дефинитивно се мој пик. Франција одлична, овие момци на Клод Бержо, да ги пратиш и на одбојка и на бокс и на атлетика и на пливање пак ќе бидат добри. Скокаат ко луди, трчаат ко мрднати, ама нема мерак у таа кошарка. Затоа стално рикнуваат на чекор до крај, немаат брате петља, не знам, ама никад не сум ги поштуел Французите, освен Ришар Дакури на времето. И кој остана, да.. Шпанија.. Играат многу добро, одлично. Играта во одбрана и во напад им е доведена до перфекција, играат како и секогаш шеми што ги упражњаваат максимално во секој момент. Ама многу зависат од Наваро. Свака час на Гасол, ама мислам дека он не е винер у душа. Од нив можда само Наваро може да ја земе топката во раце и да решава. Пау ќе даде 20 коша и 10 скока, класика и у НБА, ама не брада, не бркови.. и влакна од уши да му никнат џабе е. Шпанија максимум до полуфинале, а таму ќе изгуби од Грчка. Италија е следна на ред за рикнуење после Србчета, внимавајте на Словенија, мислам дека можат да отидат далеку. Панама има неколку екстра играчи, ама се ептен туристички настроени. Ед Кота и Рубен Даглас можат да бидат бековски пар у било кој од .. на пример.. десетте најбољи клуба во Европа, ама реков, ептен се туристички настроени. Сенегал, менегал, Либан мибан, Венецуела менецуела, Јапан мапан се само да се попуни бројот. Кина е атракција заради Мјао, ама мислам дека и они више спаѓаат у кригот на егзотични учесници, него у сериозни претенденти. Диииркк. За малку ќе го заборавев. Германија има посилен состав од лани на Европцкото кога играа у финале. За Окулаџа и една година искуство плус, да речам и заедништво. Дирк ќе си ги даде триесте парчиња на секоја текма, ама се зависи од другите. Мислам дека 1/4 финале не им гине, а со помалку среќа можат и даље. Новозеландија и Австралија имаат еден куп добри играчи, ама и нивните тренери го тупат со 5000 измени во текот на мечот. Инаку, кој не знае, Нов Зеланд го брани четвртото место од прошлото првенство, а на олимпијадата преклани ја тепаа Србија, а богами и Црна Гора. И они реално треба да влезат между 8 најбољи, ама неќе га бити место за сите. Ете и да завршам, може со листа? прогноза за пласман на првите 8-10? Наравно, па затоа Енко ми е друг.. Еве, со мала напомена дека у финале играат Аргентина и САД, стварно не знам кој ќе тепа. Само ми е страв Манувци да не потценат некоја Италија или Грчка па да гледаме тапа финале. 1,2. Аргентина или САД 3 Грција 4 Германија 5 Австралија 6 Шпанија 7 Словенија 8 Нигерија 9 Франција 10 Бразил А?

Свецко

2006-08-19T16:12:00.000+02:00

Свецково почна сабајлево, а вчера не ми се пишуваше најава затоа што заедно со прошлата недела и историјатот на СП, оваа недела ги најавував и групите за Јапан. Сега не ми се пишува затоа што носот ми е како Нијагара, а надвор е некои +50 степени. Ипак, тоа не ме спречи сабајлечки, у ладовинка да се изнагледам баскет, а успеав и да дремнам у последната минута од Србија-Нигерија. Баш дружбата на Име Удока го направи најголемото изненадување и ги исплеска Србите. Дарко ко Дарк-О од Детроит, трупетина, иако против себе имаше за пола глава пониски и физички послаби играчи. Ништо бољи ни остатокот од екипата, на која рака на срце не и е ни место у Јапан. Ману и Носиони си завршија работа со Французите, кај кои се виде дека без Тони Лонгориа нема да иде баш најдоро во нападот. Најбољи потег - баџакот на Ману. Америте играа малце стегнато, ама нивното најјако оружје - 12. играчи спремни за игра ја реши средбата. Ипак, 100 поени од Порторико не смееа да примат. Најфаца на 1.коло - Питер Џон Рамос. Такво нешто мајка еднаш раѓа. Турците и Литванците ја одиграа најнеизвесната, но и веројатно средбата со најмногу грешки. На крај тепаше посреќниот. Литванците со оваа репрезентација не прават ништо. Исто и Турците, ама тие не ни очекуваат дека ќе направат нешто. Јаоза не може се сам, а тоа го искористија Италијаните. Базиле пак погодуваше од седум-осум метри...и погодуваше. Ги фатив малце и Словенците кои си се играа со Сенегал у кој веројатно му маваат заушки на секој кој не се презина Н'Џаје или не се вика Мамаду. Вчера по мејл од МТВ на работа ми го испратија списокот на сите утакмици кои ќе ги даваат у живо или преку снимки до крај на првата фаза по групи. Ама списокот и ми остана таму - на работа. Ќе пишам што ќе има. Важно има две у живо и една снимка секој ден. Толку, за прв ден и растечен нос - доста е.

Луди Џапанероси

2006-08-18T01:05:00.000+02:00

Но комент.

Не иде тоа така, момци + Ајзеа страјкс агеин, Рубенчо, Шек купува патики у Кина и Шид

2006-08-16T23:00:00.000+02:00

Бето у коментари на претходниот пост праша зашто у весник сум ставил наслов "Избегната бламажа" за вториот дуел Мкд.-Буг. Бламажа затоа што Бугарите на таа утакмица играа без најдобриот играч Виденов, кој претходната вечер ни убаци 25 поени и првата опција во рекетот (Георгиев) кој у понеделникот ни убаци 17 поени. И покрај тоа и поголемата минутажа на Стак ние до последната минута се мучевме со Бугарите, за кои играа некои играчи кои на квалификациите за ЕП нема да добијат ни минута. И тие момци ни даваа кошеви. Често. Цел текст го имате тука негде Сепак, муабетот за бламажата уште повеќе ми доби на тежина со однесувањето на нашите играчи на теренот, посебно со судиите. За секоја своја грешка тие вина гледаа во судиите. Не викам дека овие не правеа грешки, ама само затоа што судиите се наши не треба да се очекува тие да судат во наша корист. Уште подобро беше што на неколку пати не свирнаа за нас, затоа што така ќе се навикнат нашите момци на третманот кој ќе го имаат на секое од гостувањата у квалификациите. Само таму, Антиќ нема да смее да го опцуе и пљукне судијата и затоа да добие само техничка. Истото, у малце поблага форма важи и за некои други наши играчи. Ич не ме интересира како бугарските судии суделе за своите на двете средби у Софија. Тоа им оди нив на душа. Наше не е да се однесуваме како дивљаци на секоја спорна судиска одлука. Изгубен у целата ситуација беше Стак, кого судиите веројатно најмногу го оштетија со 3-4 спорни фаули од петте вкупно. Ама, Амерот мирно си дигна рука на секој од нив, не се побуни кај судиите, малку си направи муабет со нив и мирно си излезе после 5. фаул. Баш затоа момакот следната сезона ќе игра у Олимпијакос. Свака му част за смиреноста и на Врба, а и Мирза и уште понекој од момците си беа кул. Јас барем сум воспитан така грешката увек прво да си ја барам кај себе, а дури потоа некаде на друго место. Така било и кога сум играл кошарка или баскет у маало. Секогаш е најлесно да се обвини некој друг, а у кошарката тоа се судиите. Ама да се дере на нив на секој досуден или недосуден фаул...не иде така. Ни судиите не се без вина, ама сигурен сум дека тие помалце би свиреле кога играчите помалце би правеле фаули. Да не зборам за однесувањето на клупата, која повеќе си правеше муабет меѓу себе и со понекој близок пријател од публиката отколку што гледаше што се случува на теренот. А и срам ми е да кажам дека сум новинар кога некои мои колеги цела утакмица навиваат ко луди за Македонија. Не зашто толку ја сакаат, него зашто ја ставиле кец у кладилница.

* * * * *

Ај да си се вратиме ние на НБА... Причата иде вака. Филаделфија е очајна да се откачи од следните две години у договорот на Крис Вебер вредни неверојатни 42 милиони долари. Со таа цел Били Кинг им се јавил на скоро сите генерални менаџер низ НБА и 28 од 29-те повици завршиле со едно "Ар ју кидинг ми" од другата страна. Сепак, по разговорот со еден Џи-Ем, Кинг бил тој кој ја кажал таа фраза. Со кого бил тој муабет. Не е тешко да се погоди...Ајзеа Томас. Кој друг. За среќа на сите фанови на Никси, баш Кинг бил тој кој на крајот кажал "Hе, фала", иако муабетот за можен трејд на Вебер у Њујорк се уште не е завршен. Сиксерси не ги сакаат за возврат Малик Роуз, Џером Џејмс и семафорот од Медисон Сквер Гарден, така да ништо чудно Ајзеа да се излета па за Вебер да понуди нешто стварно вредно. Ипак, не се добива секој ден шанса да се ангажира 34-годишен играч без колена и со две години договор вредни 42 милиони. Ајзеа не би бил Ајзеа кога не би пробал такво нешто.

* * * * *

Као што реков, муабетот за тоа дека Шек потпишал со Ли-Нинг не беше проверен, па затоа не ја коментирав веста. Сега е и потврдено дека Дизелот у иднина ќе купува патики у Кина. Колку лошо тоа да звучи. Сепак, останува дека тоа со Леброн Џејмс и Ли-Нинг е тешка глупост.

* * * * *

Тоа што некој ќе напуни 31 година не мора да значи дека е попаметен отколку што бил кога имал пет или десет години помалце. Мозокот на Рубен Патерсон своето развивање по се изгледа го завршил кога типот си отиде од Лејкерси. Прошлиот милениум. Тогаш Рубен по сите медиуми изјавуваше дека тој е "The Kobe stopper" и дека Коби нема шанси да игра против него како против другите момци. Слични изјави даваше и за другите НБА ѕвезди. Интересно, ако се земе у предвид дека типот никад не бил у дифензив елитата у лига. Сега, откако го пратија у Милвоки, Рубен пак почна да блада. "I can tell you there are guys in the East who don't like playing against me. Richard Hamilton (Detroit Pistons guard) is one of them. He just don't like it when I guard him."

* * * * *

Српски генгста.

* * * * *

Америте го комплетираа составот и како што се очекуваше Брус Боувен не е дел од тимот, а ни Гилберт Аринас, кој се повредил на тренинг во понеделникот. Имаше некој муабет дека не станува збор за никаква повреда, ама пошто веќе некое време се знаело дека Хајнрих и Пол ќе добијат предност, луѓето околу Аринас одлучиле тоа да го прикажат како повреда. Да не биде дека местото го изгубил од некој од двајцата спомнати некој ред погоре. Чаршиски муабети.

"Парк"-ет, Стак и доктор Дикембе

2006-08-15T16:13:00.000+02:00

Вчера бев на Македонија и Бугарија у "Парк", а ќе идам и сега, за некои саат време пак. За самата утакмица пишав за денешен "Мак.Спорт", онака под притисок на време да завршам за да излезе весникот. У таа сала буквално сум ги направил првите баскет чекори, негде 1991 година и до ден-денеска времето таму не мрднало. Истите распукани ламперии, истите бедни клупи за играчите и уште победен дел за записничка маса. Истите мрежи и црева по ходниците. Единствено ново се пластичните столчиња, кои да не знаевте дека се нови ќе помислевте дека со постари од самата сала. Гадни зелени, избледени, испогазени, изгребани и прљави. Вистински показател за тоа колку нашиот шампион си ја одржува салата. Впечатокот го заокружуваат искршените маси за новинари на онаа трибинина што би требала да биде само за медиумите. Врзани со некои конопи и лепени со кој знае што импровизираните маси личат на се, само не на тоа што треба да бидат. Не ни зборам за конекција за компјутер. За среќа вчера немаше странски новинари, мада со најавата дека квалификациите ќе играме у Парк тие сигурно ќе допатуваат. Има што да видат. После утакмицата имав шанса, заедно со колегите од др. медиуми малце да си направам муабет со нашиот Амер, Рајан Стак. Типот е ептен кул. Онака, као америчкине сурфери. Фино лепо, културно си даде изјава, а да имаше време ќе му направев и онака, неформален муабет. У тоа малку време си призна дека е уште вон форма зашто нема одиграно утакмица уште од задњата со Арис прошлата сезона, а и дека верува во наш пласман на ЕП.

* * * * *

За разлика од најстрашниот глас у историјата на НБА, Дикембе Мутомбо важи за голем хуманитарец кој не жали пари да им помогне на децата у својот роден Конго. Последен доказ за тоа е последната негова донација од "само" 15 милиони долари за изградба на болница во Киншаса. Е, кога сите не би ги жалеле милиони како Дикембе.

За инат: Едсон Стиви де Насцименто Гонзалез Переира - Нештињо

2006-08-15T13:39:00.000+02:00

(Скратена верзија од "Изгубениот пост". Онака. За инат.Покасно ќе пишам нешто и за Македонија-Бугарија.) Знам, знам дека многу пишував за Нешти у последно време, ама што да правам кога типот прави вакви работи. Плус, типот е актиелен, па уште и двократен МВП. Познато е дека у фамилијата на Неш фудбалот е спорт број 1, а тао не го негира ни самиот Стиви, кој преку лето редовно си мава по некоја партија фудбалќе со брат му (кој бил репрезентативец на Канада) и другарчињата. Како и секоја друга НБА ѕвезда. Пред некое време Ленг Витакер од SLAM имаше прилика да седне на муабет со Нешти кој меѓу другите ствари му кажа и кој НБА играч би бил добар како фудбалер. Еве го тој дел од муабетот: “Any point guards from the NBA would be an asset in soccer. And some of the guys, with their builds, would be really outstanding, I think. In soccer, a guy that’s 6-2 is considered tall. So someone like Stephon Marbury would be a massive striker or defender. All those big point guards — guys like Marbury or Chauncey Billups — their jumping ability and strength would be incredible in the air. And they’d certainly be able to handle the pace. Another guy I’d like to see play is Jason Kidd. He would be an incredible soccer player. His size, his speed, his creativity…he’d be ridiculous. Also, some of the NBA shooting guards — like Ray Allen or Kobe — up in the air with their height and ability, could control boxes and be really amazing in the midfield. In the goal, I think Andrei Kirilenko would be an incredible keeper. Not too many shots would be getting past him.” Е сеа, ви текиња ли на сокерашите на Марче?

Фиши

2006-08-12T14:16:00.000+02:00

Нешто ми е фиши тука. Вчера фино-лепо си постирав. И сабајле си го видов текстот. Арно ама, сега го нема нигде на блогов. Добро ми текна на Дигимак па го побарав преку нивниот сервис. И го најдов. Ја неам појма што се случило со постот или па само ја не можам да го видам или...што знам. Ениуан? ПС: Не знам што се деси, ама слободно кликајте на линкот погоре за "изгубениот" текст. Коментари не дава да се оставаат. Ни ја не знам зошто. Ај, па можеби ќе го репостирам денес или утре, ќе почекам да не се појави од мртвите на блог.

Мазохист

2006-08-09T00:37:00.000+02:00

Сликава плаче за Фотошоп

Не постои друг збор со кој би се опишал Џаред Џефрис, кој сам си побара од управата на Визардси да не ја изедначуваат понудата на Њујорк од 30 милиони долари. Ајзеа беше запнал да го доведе Џефрис кој е добар дефанзивец и потпросечен офанзивец и тоа конечно му успеа. Така сега у тимот кој самиот ќе го тренира догодина ќе има уште едно крило кое ќе го додаде на Роуз (двајцата), Тејлор, Ли, Болкмен, Ричардсон и Вудс. Се зборува дека Ајзеа сака да го доведе и Дарису Мајлс, кој совршено би се вклопил во тимот задолжен за фаќање сеир. Иако потписов на мазохистот веројатно ќе спречи потпис и на Мајлс. Да не заборавам, пишав и пред некој ден, Џефрис наместо спомнатите 30, Њујорк ќе го чини цели 60 милиони долари и тоа само поради фактот дека Ајзеа и неговиот претходник Лејден го заглавија клубот до гуша преку селари-капот, односно прагот на данокот на луксуз. Сега, за секој долар плата тие плаќаат уште еден долар данок. Само у Њујорк, само Ајзеа. Еве како на целата работа гледа Френк Кербер од Њујорк Пост. PS: Па уште му ја дал 20-та на Алан Хјустон бе?!?! PMS: А сеа и ова: Jeffries' arrival should result in reduced playing time for Jalen Rose and Quentin Richardson. One solution is purging the locker room of unwanted veterans, which Thomas did not rule out. Richardson was nearly traded to Portland for Darius Miles two weeks ago, and the Knicks could look to re-visit that deal. "I think what our fans and what I want is the best team. I'm not looking for the most comfortable situation. I want the best team. In this league you want the best players. I can deal with it being a little uncomfortable. I'm not necessarily looking as a head coach to make a nice, comfortable bed. I do understand that through some adversity with an athlete making things a little bit difficult makes him or her rise to a certain level and meet a certain challenge. You need some discomfort and some uncomfortable situations to get the best out of the person sometimes. Again, as a coach, I'm not looking to be comfortable. I'm looking to be good" - вика Ајзеа.

Самба + Cultural Learnings of America for Make Benefit Glorious Nation of Kazakhstan

2006-08-08T18:00:00.000+02:00

До прееска гледав како Америте водеа, газеа, се мучеа, губеа, па на крај едвај се спасуваа против дружината на Леандрињо и Сајдшоу Боб. Единствен заклучок од целата утакмица е дека Порторико и Кина (без Јао) се далеку од добри репрезентации...а и дека многу работи во играта на САД зависат од Мело. Откако тој се повреди у 2. четвртина (имаше 16 поени дотогаш и остана прв стрелец до крај) како се кај Америте да застана во место. Него, батали Америка-Бразил и Чајна Гејмс. Еве нешто многу поинтересно, нешто на што се смеев задњиве пола саат.

Мрско + Непцињо и Кобињо

2006-08-07T16:39:00.000+02:00

Уште од првиот (и според многумина единствениот) Дрим Тим, заедно со составите на САД на СП во Торонто 1994 и на ОИ Атланта 1996 год. не сакав да ја гледам таа кошарка која се играше на тие турнири, барем не утакмиците што ги играа Америте. За мене нема ништо убаво во гледање како едни, за десет класи подобри играчи си играат "кур-ташак" со јадници кои не се на нивно ниво, ни физички, ни играчки, а кога ќе се сретнат со нив очи во очи - ни психички. Сакам да гледам кошарка, а во тие утакмици немаше ништо поврзано со неа. Можда тогаш тие утакмици и ми биле малку интересни, но тоа веројатно било поради тоа што сум бил 10-15 години позелен од сега. Колку повеќе ја разбираме кошарката, толку помалку сакаме да гледаме такви шаради. Начинот на кој пред малце Америте ја згазија Кина ептен ме потсети на тоа време, ама сега не можев да издржам да не трепнам додека гледав "порнич" у три попладне. Барем стварно да беше порнич. Бљувотина од кошарка, ако уопште може да се нарече така, пред се затоа што за добар баскет се потребни две добри екипи, а Кинезите без Јаоза (а често и со него у состав) се далеку од остатокот од светот. Ако една ствар ми се свиѓаше е тоа што без разлика што за разлика од своите противници спијат на вреќи со стотки и цел свет знае кои се, Америте во текот на сите 40. минути не попуштија во ритамот и гризеа без да застанат ни на секунда. Тоа го немам видено кај нив уште од 1994 година и е голема промена на подобро за разлика од Атина пред две години кога играчите, а посебно тренерот беа залутани негде измеѓу Акропол и Пиреа.

* * * * *

Ритрај го спомна насловот "Најдоброто од двата света" кој го ставив на фото-веста за денешниот број на М.Спорт, за средбата меѓу Коби и Роналдињо (или Непцињо, ко што го вика Шеп) чудејќи се како тоа го сметам КВ24 за најдобар. Еве го текстот кој одеше у весник. Ако кликнавте приметивте дека кај Коби пишува "веројатно најдобриот", што тој го покажа сезонава, нормално, како индивидуалец. За весник пишувам објективно, иначе не би го ставил ни Непцињо како најдобро од светот на фудбалот, посебно не по бедното СП у Дојчланд. Да биде комплетно, еве ја и сликата на Кобињо и Непцињо заедно:

* * * * *

И кога сме веќе кај весници, ми текна, иако не обраќам многу внимание на тоа што се пишува за НБА по дневниве весници ова не можам да го преќутам... ДИВЕЈН Џорџ, Леандро БАРБОША, МАСЕО БЕЈСТОН, и најголемата глупост од пред некој ден од "Вест" дека Шек е ново заштитно лице на кинеската спортска компанија Ли-Нинг. Информација која во овој момент е невистинита. Но, она што најмногу ме стресе у истиот текст е чистата, 100% лага дека Шек е второ големо заштитно НБА лице на компанијата по...пази сеа...Леброн Џејмс?!?!?!, кој има десетгодишен договор со Најк. Кој ги пишува (измислува) овие работи?

Тотална Кошарка

2006-08-04T17:49:00.000+02:00

Само што го изгледав синоќешниот меч на американците со Порторико, па ред е да напишам нешто, што би било делумна ретракција на мојот претходен текст (којшто беше прилично афективен и поради тоа, веројатно – изразито еднодимензионален), а во исто време и некаква реплика на реплика..... Да се констатира дека имаше доста позитиви у меч којшто заврши 114-69, би било страшно редундантно, а богами и глупо. Али, ај да идам по ред.... Старната петорка на Кжижевски – Пол, Вејд, Леброн, Ентони и Бош е прилично индикативна и наспроти очекувањата за дисциплинирана и максимално контролирана кошарка, многу јасно ја изразува претензијата на coach K. - да создаде тим чија главна карактеристика ќе биде физичката доминантност, брзината и, воопшто, high-pace играта.... Ваквата почетна постава е многу блиску до онаа идеја за доминантен тим за која зборував, во смисла на формирање на кохерентен состав, кој сепак ќе биде составен од superstar индивидуалци. Значи, да се зачува двојниот момент – тим кој ќе се уигрува и кој ќе се компонира на оската на меѓусебната компатибилност на играчите, а во исто време ќе биде спој на екстра-поединци, потег-играчи, оној одлучувачки вишок на талент кој би бил точка на дискрепанца...... Со форсирањето на класата 2003 надополнета со Крис Пол – Кжижевски се обидува да го направи баш тоа – оформува тим составен од 5 franchise играчи, што е генералната идеја, ама и тим на 5 сосема различни играчи кои потенцијално низ комплементирање би создале, да, Енко, ДОМИНАНТЕН тим: Master of Puppets способноста на Леброн, извонредната визија на Крис Пол, Џорданескноста на Вејд, шутот, но и стабилноста на Ентони и пост-играта на еден скочен, ама и снаодлив центар (Бош, кој по сите стандарди е најслабата карика на оваа петорка, во перспектива би можел да биде заменет со еден здрав Амаре, или па можда, со Оден, кој беше спомнат неколку пати).... Арно ама, целата работа и не е толку едноставна. Не знам дали приметивте, ама цело време користев еден изшаблонизиран и внимателно одбран псевдо-профетски футур....Некако како цело време да зборувам за тим кој БИ БИЛ, за некаков потенцијал кој само се насетува, дистантна можност, а скептик веројатно таквиот тон би го нарекол – У-тописки...А, тоа е точката во која ни се разидуваат муабетите.... Првата четвртина на синоќешниот меч, во тој контекст, беше и те како отрезнувачка. Израмнета кошарка, што за овој ростер на американците, како што реков неколку пати, е рамна на пораз. Team USA не смее да си дозволи кош-за-кош игра, ако сака да се врати таму каде што припаѓа. Да, можда сум престрог, ама искрено верувам дека момците од класата 2003, како и неколку други суперталентирани млади играчи - МОЖАТ – ако веќе не – да бидат Супермен – тогаш барем да направат другите да се плашат од тоа колку добро им стои наметка..... Првите десет минути беа јасен показател за неколку битни фалинки кои ја поткопуваа целава приказна. Крис Пол беше солиден и ме натера да размислам да го вметнам у мојата идеална петорка пред Аринас. Ама, тоа важи само за офанзивниот дел. У одбрана никако не можеше да се снајде со Аројо кој е алфа и омега у порториканскиот тим и кој враќаше на секој кош на америте. Џејмс, и покрај тоа што беше добар, не беше KING James, а очигледен е проблемот во адаптирањето на игра во која може, но и не мора, секој напад да оди преку него. Кармело, од друга страна, беше одличен. Довербата која ја има у шутот му овозможува да игра едноставно против комбинирана одбрана као што играше Порторико и, од тој аспект, Мело може да биде ептен битен. Е, сеа, проблемот со вметнувањето на Ентони у стартните 5 и форсирањето на брза игра, е во тоталното жртвување на пост-играта. Бош, колку и да беше добар во скокот, сепак не може сам да го контролира рекетот, а ако се има у предвид и меракот за шут од дистанца, проблемот со дупката под кош е ептен очигледен. Ова америте обично го компензираат со атлетизмот и скочноста на крилните играчи (во случајов Џејмс), ама очекувам со посилен тим да дојде до израз овој момент. Од друга страна, посебна приказна е Вејд. Далеку од тоа дека беше лош, ама неговото сведување на sidekick во напад предводен од Леброн и Крис Пол - ич не ми е по ќејф. Дали тука е во прашање некомпатибилноста на Вејд со европската кошарка, за која упорно дрдореше Марти Брнс или, па едноставно ненаоѓањето на правилен модус да се извлече повеќе од него, што е мое мислење, тек треба да се види...On a bright note, Вејд беше одличен у одбрана, имаше неколку украдени топки, а, изгледа неговиот придонес во одбраната најбоље може да се воочи ако се види учинокот на Мистер Еди Хаус-гомна да јаде - Елијас Ајусо..... Иронично, почетокот на втората четвртина и поставата која ја изнесе К., беше некаков тест на теоријата за која дебатираат америчкиве стручњаци – онаа за одбраната и за тимската игра. Хајнрих, Аринас, Џонсон, Батие и Милер за мене е една molto dubioso постава, као што би рекле момците од SportItalia. Тука се Аринас и Џонсон, ама ова е сепак предефанзивна петорка за мој вкус. Како и да е, на мое големо изненадување, од тој момент во права смисла започна ДОМИНАНТНОСТА. Ако на овие пет се додадат и Боуен и Џејмисон, можам слободно да кажам дека тие беа клучот за пресвртот во резултатот, и најбитно – во играта. Од сите нив видов нешто што не сум навикнат да го гледам – извонредната одбрана на Кирк, ама и на Џо над Аројо која тотално ја смени играта, пожртвуваноста, ама и несебичноста на Аренас, поливалентноста на Џејмисон, позиционата одбрана на Боуен, па дури и физикусот на Батие. Изненадувачки, во вистинска смисла.... Ако се тргне оттука, може да се извлечат голем број на заклучоци кои би го демантирале мојот став за еден силен, доминантен, offensive-minded тим кој одбива да се адаптира. Ама, ако се погледне подобро мислам дека јасно се забележуваат контурите на еден нов тип на доминантност, една ревидирана верзија која еве на повнимателен начин ја поставувам на местото на можеби преизбрзаниот почетен модел. Значи, не адаптирањето кон противникот, кое ако се гледа од дефетистичкиот standpoint за кој зборував, може да се прочита во поставата која го направи пресвртот, туку токму НЕАДАПТИБИЛНОСТА на самото адаптирање, т.е. варијациите во тимот и во начинот на игра, тим кој секоја игра може да ја направи своја, кој се чувствува удобно во секое темпо, којшто никогаш нема само едно лице, или наједноставно кажано – ЧИЈ ЕДИНСТВЕН ФОРМАТ НА ДОМИНАНТНОСТ Е КОМПЛЕТНОСТА. Од тој аспект, Сан Антонио, на пример, не го сметам за адаптибилен тим којшто се компромитира играјќи туѓа игра, туку за тим кој секогаш ја игра сопствената игра, без разлика каква и да е таа... Сето ова можда изгледа преапстрактно и преутопистички, и можда повторно не можам да ја избегнам стапицата на идното време, ама едноставно не можам а да не ги регистрирам овие мали поместувања на потенциометарот. Силата на Team USA не треба да биде само во чистиот scoring brilliance, како што погрешно беше протолкувана мојата почетна теза за неадаптибилноста, ниту пак во приспособувањето кон европската кошарка на Марти Брнс, туку пред се, во една ТОТАЛНА КОШАРКА која може и мора да биде ултимативната перспектива на американскиот тим, или па на секој тим кој сака да биде најдобар. Синоќа, американците играа своја игра, без разлика колку “се адаптираа”. Тие се единствената репрезентација која има 12 играчи кои можат да играат пресинг 40 минути, ама и неколку играчи кои можат да дадат кош од секоја позиција во секое време... А, тоа мора да се искористи..... Батие, Хајнрих и Милер можда и можат да ја заокружат таа аура на КОМПЛЕТНОСТ која ја заслужува американската кошарка (иако во тоа искрено се сомневам), ама никако не можат да бидат ПОДОБРИ играчи од еден Вејд или од Џејмс, кои комплетноста ја носат во себе.... А, кога имаш ликови кои барем малце наликуваат на алтер-егото на Кларк Кент, едноставно не смееш да си дозволиш компромис......

Јаоза - "Господар на животните"

2006-08-03T22:13:00.000+02:00

Во претходниот пост го спомнав Јаоза и неговиот хуман гест и откажувањето од сркање супа од перки од ајкула. Тоа ќе биде само прв чекор во програмата според која Јаоза ќе застане во заштита на загрозените животински видови. Целиот проект е спонзориран од WildAid, a вчера ви останав дужен за клипот, т.т. рекламатa која Јао ја сними за дотичната организација. Од неа може да се увиди дека Јаоза не само што блокира шутеви кон кошот, него и блокира куршуми упатени кон слонови и остали животни...И по се изгледа е направен од истиот материјал од кој е и Супермен. Еве, еве:

Тапа преноси, Амери, хуманиот Јаоза, мазохистот Џефрис и новата кожа на Репторси

2006-08-03T00:32:00.000+02:00

Главните национални телевизии во САД, заедно со распоредот за новата сезона, ги објавија и своите распореди на утакмици кои планираат да ги пренесуваат во живо. Подоле можете да видите како тоа изгледа на ТНТ. Приметувате нешто чудно? Ај разбирам зошто Кливленд, Далас, Мајами, Лејкерс, Чикаго и Феникс добија по рекордни девет преноси...уствари - Не разбирам. Посебно не ако тоа оди на сметка на некои други НБА ѕвезди и екипи. И ја сакам да го гледам Леброн, Дирк, Вејд, Шек, Коби и Нешти, ама па не и ако тоа значи дека ради нив нити еднаш на ТНТ сезонава нема да можам да видам еден Кевин Гарнет, Ален Ајверсон или Пол Пирс. Посебно не по цена цели девет преноси да има од Булси?!?!?!? кои со Бен станаа страшно атрактивен тим за гледање и у Чикаго ќе делат бесплатни ручеци, а можда и викенди у хотел кога ќе убацат повеќе од 80 поени. Го нема 1.пик Барњани и новите Репторси, како и руки тандемот на Блејзерси. Само една утакмица од Аринас и Визардси. Нула од Атланта. Само по две за Орландо и Индијана. Ти-Мек и Јао добија дури три живи преноси. Затоа пак два пати ги има досадните до коска Соникси, а една цела утакмица има и од Бобкетси?!?!? Сепак, у секое лошо има и нешто добро па нема ни еден пренос од Њујорк и Никси на чело со Ајзеа. Не сум сигурен, ама сигурен сум дека вакво нешто одамна, а можеби и никад не се десило кога е во прашање Њујорк, ни еднаш да го нема на ТНТ. Уствари, тоа и не е така добра вест, зашто нема да можеме да фатиме сеир. ТНТ: Atlanta — 0; Boston — 0; Charlotte — 1; Chicago — 9; Cleveland — 9; Dallas — 9; Denver — 5; Detroit — 6; Golden State — 2; Houston — 3 Indiana — 2; L.A. Clippers — 5; L.A. Lakers — 9; Memphis — 1; Miami — 9; Milwaukee — 0; Minnesota — 0; New Jersey — 5; New Orleans — 2; New York — 0; Orlando — 2; Philadelphia — 0; Phoenix — 9; Portland — 0; Sacramento — 6; San Antonio — 6; Seattle — 2; Toronto — 0; Utah — 1 и Washington — 1. Работите не стојат многу подобро ни на ЕСПН и АБЦ каде доминираат истите фаци и екипи.

* * * * *

Америте у првиот меч, иако беше тренинг меч, ги згазија Порториканците, покажувајќи дека младите ѕвезди се решени да ги вратат работите во нормала, Нормално, тоа е само една утакмица, а стартери за САД на неа беа Крис Пол, Вејд, Леброн, Хауард и Џејмисон. На трибините се најде и Коби, со фини ретро Најки со розеви врвки врзани во машничка. Златце. За сите кои имаат Sportitalia у кабловачка радосна вест, затоа што Италијаните ќе вршат преноси од сите подготвителни средби на Американците, само денешнава со Порторико ќе иде утре како снимка.

* * * * *

Чичко Штерн се опамети по ланскиот дуел на Спарси и Мавси у 2.коло и си го одржа зборот кој го даде у тек на плеј-оф. Така, со новата промена на правилата више нема да се дешаваат такви апсурди.

* * * * *

Најголем потег на НБА пазарот овие неколку дена беше потписот на Девин Џорџ со Далас на две години. Еве ја реакцијата на тоа на момците од Association.. Не им замерам, и ја не би сакал да го имам Девин у моја екипа. Момакот покажа каков морон е лани кога одби да ја прочиа книгата (лектирата) која му ја даде Зенот. Затоа до крај на сезоната киснеше на клупа.

* * * * *

И Јао се активираше у улогата на хуманичина (сега го измислив зборов) и застана во заштита на ајкулите, од чиви перки во Кина се прави една од највкусните и најценетите супи. Иначе, косооките се најголеми увозници на перки од ајкула. Сега на Јаоза му останува уште да се откаже од јадење скакулци, змии и кучиња па да ја врати во нормала фауната во Кина.

* * * * *

Што може да се заклучи за Џаред Џефрис, кој ги замоли Визардси да не ја изедначуваат понудата од 30 милиони која ја доби од Никси? Момакот е мазохист. И тоа голем. Но, по се изгледа џабе моли затоа што Визси планираат да го задржат за истите пари. Што се однесува до Ајзеа, него, поради тоа што се некои 165752 милијарди долари над прагот за данок на луксуз, Џефрис устрави би го коштал цели 60 милиони долари. Не дека момакот е лош, ама никако не вреди толкави пари. Од друга страна пак, кога ќе се погледне составот на Никси, никој таму не ги заслужува парите кои ги лапа, освен можеби ланскиот руки Ченинг Фрај.

* * * * *

За крај, новите дресови на целосно евро-ремонтираните Репторси за следната сезона. Разликата од лани? Ја нема бојата на пурпурот, од која биле најголемиот број диносауруси...ama играчки.

Среќен 2-ри август! *

2006-08-01T13:46:00.000+02:00

*-(Најдов оправдание после година дена пак да ја пуштам сликава)

Retro бај Retry

2006-07-31T01:00:00.000+02:00

По Двр, Бето, Чоте и Флајт, петорката на биг френдови на МакНБА се комплетираше со Ритрај, кој после 166584158-те коментари, конечно реши дел од своите погледи на работите да ги смести у текст...Ритрај е нашето најново дете. Ит шит, Есма!.....Тејк ит авеј, Ритрај, caмo немој да ни праќаш текстови како што ни оставаш коментари:) - К. Поради фактот што по завршување на play-off-от и драфтот, освен потпишување договори, размени и стрижења, не ни остана речиси ништо друго, почувствував дека е момент да дадам мал осврт на (речиси) целокупниот развој и случувања во лигата од хронолошко-еволутивен (и можда уште некаков) аспект. Би тргнал од примерот кој многумина од нас го даваат на блогов, а тоа е лупањето у гради за играчите што оставиле трага низ историјата на NBA, некои тврдат дека Jordan бил најдобриот на сите времиња, други викаат Chamberlain бил најдоминантниот центар, трети велат дека Russell е најдобриот одбранбен играч воопшто, дека Дражен е најдобриот европјанин (или уште повеќе неамериканец) што некогаш заиграл во NBA... Сето тоа е во ред, зошто секој има право според своите информации што ги примил за овие играчи да си извлече свои заклучоци. Но, проблемот е - Зошто токму тие напумпани информации да бидат причината за тоа? Можеби и тоа е дел од маркетингшката стратегија на лигата, а да не зборам за медиумите што ја опкружуваат, кога го исфрлаат оној атрибут "best ever" или "најдобар на сите времиња". Јас би дал малку порационално објаснување на работите. Тргнувајќи од своите почетоци, кошарката (или дури и ако се ограничиме само на NBA) претрпела многу измени во правилата, што севкупно земено, до денес претставува своевидна еволуција, имајќи ги во предвид тежината и новите компликации кои истите ги носат. Дури и воведувањето на шутот за три поени во сезоната 1979/80 (Ајде брзо кој ја пукна првата тројка у лига?-К.) не може да се смета како предност за кошаркарите и олеснување во нападот (со цел постигнување повеќе поени, нели), бидејќи од првиот момент ја растегнал противничката одбрана и тренерите веднаш почнале со градење стратегии како да го оневозможат убиствениот шут од дистанца. Покомплицираните правила иницирале нови посложени тактики и стратегии на тренерите, кои само физички поспремни и технички попотковани играчи можеле да ги реализираат. А за да се створат тие играчи, тренерите почнале да воведуваат понапредни тренинзи (во оваа категорија може да влезе и допингувањето :-) ). И така, во продолжение се креира еден домино ефект на прогресија во речиси сите елементи на кошарката. Притоа, и самите кошаркарски ѕвезди биле иницијатори на тие мини-еволутивни скокови. На пример, поради Mikan е воведено правилото на неправилна блокада (познатиот goaltending). Поради доминацијата на Chamberlain на велико почнало да се користи удвојувањето. Поради разорноста на Dawkins ставија зглобни обрачи (да, да и ова има врска). Поради прецизноста на Jordan и утројувањето доби на сила.... За да сфатите полесно за што зборам, а да не развивам цела математичка теорија, само би вовел една фиктивна величина што би ја нарекол “комплексност на кошарката“ или “тежина на натпреварувањето“ (нека биде BC – Basketball Complexity или Basketball Competition) - (ова одма да го патентираш) која пропорционално би зависела од времето - t. Останува уште да се погледне зависноста (која нормално не е линеарна заради разликата во тежина на промените воведени во кошарката) на овие две величини прикажана на графикот (земен е периодот од 1946 па до 2006, пред се пoради егзистенцијата на NBA). Ако малку подобро ја анализирате, тука има разлика во нејзиниот раст, т.е. периодите на 60-тите и 80-тите се оние во кои концептите на кошарката повеќе се промениле, предизвикани од наглиот пораст на квалитетни кошаркари, како и промени на стратегии и правила, додека пак во 70-тите и 90-тите имаме одредена стагнација (но сепак прогресивна), поради повредите на клучните ѕвезди (Walton, Unseld, …), retire-инзите на Jordan, брзото и изненадно повлекување на некои играчи во зенитот на кошаркарските кариери (Magic, Bird, Петро, ..) или конвергирањето и стабилизирањето на концептите на играта. Имајќи ја во предвид оваа еволутивна крива, се релативизираат оние претходно наведени атрибути од типот на “Нај“. Ако за најдобриот на сите времиња и нема некои популарни и конструктивни дебати (иако барем јас имам тука што да кажам-Кажуј!), тогаш многу копја се кршат околу тоа кој е најдобриот играч на сите времиња што играл на центарска позиција (воглавно тука се врти муабетот околу Mikan, Chamberlain, Jabbar и O’Neal, иако тука некаде би ги ставил и Russell, Reed, Walton, M. Malone, Olajuwon - Хаким не е тука некаде, тој е со тие момци погоре …). Mikan многу тешко би се снашол во периодот кога Wilt и Jabbar биле во лигата, зошто тактичкото удвојување во негово време не ни постоело, па неговата доминација во тие години била евидентна. Од друга страна пак Chamberlain, па и Jabbar не би биле толку доминантни како во нивните играчки периоди (кога имаме дури и помали димензии на рекетот), доколку би се нашле во ерата на Shaq, пред се заради многу пософистицираните одбранбени тактики против кои не е доволно центарот да има само висина, јака мускулатура и тежина, туку е потребна и брзина и разорност која ја има Shaq (освен во последнава сезона), но и психолошка подготвеност да се справи со современите тактики за запирање еден центар од таков калибар (вклучувајќи го тука и намерното фаулирање). Жив пример за тоа е и изјавата на Olajuwon, кој играше и против Jabbar и против O’Neal, веднаш после финалето 1995 година кога неговите Houston го “искичмија“ Orlando на Shaq: “Треба да се сменат многу работи за да може успешно да се чува овој човек“. Сличен сомнеж би паднал и врз хипотезата дека Дражен е најдобар европски играч што некогаш заиграл во NBA. Бранителите на оваа претпоставка како најсилен аргумент го исфрлуваат оној за тоа дека Петро се снашол во NBA и покрај тоа што во тој период било многу потешко за европјаните и останатите неамериканци да влезат во лигата, а камоли да успеат. Тоа е само донекаде вистина, пред се заради недовербата на кошаркарските скаути во квалитетите на “странците“. Но, факт е дека европската и воопшто неамериканската кошарка во периодот на седумдесетите и осумдесетите беше на далеку пониско ниво на квалитет од тоа што е денес, па и многу потешко било да се најдат таленти како Дражен. Сигурно од аспект на конкурентност (не сметајќи тука бирократски и административни причини, кои малку го закочиле Дражен и останатите европјани пред 90-те години) многу потешко му било на еден Nowitzki во така силна конкуренција на потенцијални европјани кои би заиграле (рака на срце многумина од нив по година-две ја напуштија лигата или воопшто не заиграле во неа) во NBA во втората половина на деведесетите (како Даниловиќ, Туркчан, Стојаковиќ, Бодирога, Сабонис…) да се избори за место во елитата и да стигне до самиот врв. Нешто што Дражен за жал не успеа да го достигне до крај. Денес младите кошаркари од Европа и светот многу пософистицирано се потковуваат од страна на тренерите со понапредни методи и тренинзи на лагер, за да станат идни кошаркарски ѕвезди без разлика каде да настапуваат. А за тоа голема заслуга има и самиот Петро. Затоа сите треба да размислиме уште еднаш, дали да го оставиме Jordan сеуште на врвот, дали да им се клањаме на оние рекордни 100 поени постигнати на Chamberlain или дали да оставиме да не импресионираат оние 22.5 скока по натпревар на Russell. Можеби во последниве неколку сезони сведоци сме на еден куп подобри играчи од Michael (како потенцијални: Kobe, Wade, James, Nowitzki, Nash, Stoudamire…) - (Ни како потенцијални, ни никако подобри од Мајкл)..., но заради поголемиот еволутивен степен на денешната кошарка и поголемата конкуретност (еволутивниот степен во споредба со времето на Мајкл не е нешто забележлив, а во некои области имаме и дееволуција), нивната доминација не е толку видлива и не можеме да ги идентификуваме како такви. Споредбата би била најрелевантна доколку на сите тие играчи од различни ери би им се овозможило да се натпреваруваат во исти кошаркарски услови. Треба да се има голема почит кон играчите од историјата, но како играчи кои доминирале во нивните периоди и предизвикале еволуција и револуција во кошарката, а не 100% да го глобализираме нивниот ефект. Впрочем една добра работа што го направи раководството на NBA лигата на 35-годишнината и 50-годишнината од своето постоење е изборот на 35 односно 50 најдобри играчи, соодветно, наместо да избере еден најдобар. Почитта кон само еден не би била фер и би била нереална.

Четириесет илјадарки!!!

2006-07-28T22:16:00.000+02:00

Седнав да пишам коментар, ама беше предолг, а и сакав да ставам нешто видео. Одна напишав допунско на постот на Флајт, ама па тоа го реметеше цел дизајн. Плус, бев 39998 јуникс на МакНБА. Дури ова го пишав ја поминавме границата од 40 000, а само вчера како да беше кога кај Јанко, Шеп јадеше баничка и се прашуваа што бара новчаницава од 20 000 на МакНБА. Така, наместо допунско, еве посебен пост посветен на постот на Флајт. Он ту д сабџект. Ќе коментирам по ред, онака како се стварите изнесени во текстот: -Да, тачно е дека поминаа времињата кога можеа да се јадат гомна за Мерион и мислам дека да беше 100% ќе беше од голема корист за тимот. Од друга страна, на Шон да игра му е потребен плеј, а и тој не може да го импактот кој им е потребен на Америте. - Тој фри-флоуинг муабет за Амари е тачен, ама чисто сумњам дека Америте ќе играат така слободно и лесно на Свецко. Посебно не под окото на Крижевски (чекам потрврда за тоа како се чита), кој е тип кој не сака ѕвезди и сака максимална контрола и досциплина во играта. А, за тоа колку е Амари спремен доволно зборува сликава... Ако успее да се врати у старата форма Ѕверот ќе биде стварно голем асет, ама мислам дека нема шанси за така брз камбек. Плус, у поставени напади човекот секогаш се снаоѓал послабо, а таква кошарка ќе се игра на Свецко. - Бош и Бренд да, Милер никад не бил четворка. Да, им треба доминантен центар, ама такви центри има само два и пол на светот. Шек си го даде својот придонес за САД, другиот е Кинез, а таа половинката е Оден, кој има потенцијал да стане новиот доминантен примерок од врстата која е на изумирање. - Првите пет на Брнс и не се така лоши, само што нормално, за Батие не би требало да има место. На негово место - Двејдвејн. - Тоа со губењето на самодовербата и одеднаш инсистирањето на тимска кошарка го сфаќам, мада мислам дека тука самодовербата не играше толкава улога како што одиграа некои други фактори (Лери Браун). Американците никогаш повеќе не можат да бидат силата која некогаш беа. Не затоа што ги немаат најдобрите играчи или затоа што кај нив не се игра најдобрата кошарка, туку затоа што денешната кошарка и онаа од пред 15-20 години се разликуваат како што се разликуваше светот во времето во текот и по Студената војна и паѓањето на она ѕидот во Берлин. За тоа дека би било кукавички, ок, ама никој не е Супермен, а ова е тимска игра, тоа не смее да се заборави. Муабетот за адаптацијате не го подржувам целосно, затоа без талент за адаптација на противник и моменталната ситуација ни еден тим не може да стане шампион. Лани тоа беше случајот со Спарси, кои со Феникс играа на 130 кошеви посебно секоја средба, а у финалето со Детроит играа на 130 кошеви од двете екипи заедно. Оваа година Мајами не се адаптираше до толку, ама пак-трчаа со Далас, се влечкаа со Детроит. Не смее да се заборави дека за разлика од Америте, играчите од другите репрезентации еден покрај друг играат од 14-15 години и знаат како дише другиот. Тоа со САД никад не било случај. Голема улога у играта би можел, и би требал да има Џо Џонсон. Една од позитивните работи кои го разликуваат овој тим се подготовките кои траат месец дена, колеџ тренерот на кого му помагаат евро-специјалистот Бркот Д'Антони и дифенс гуруто Нејт МекМилан. Позитивна ствар е што сите тренинзи се по ФИБА правила и со игра со Молтенот, кој е помазен и полесен од Спалдингот. Друг битен факт е немањето некој ветеран ѕвезда кој би се фолирал и би се понашал како его-манијак, нешто што лоше ќе влијаеше на Брон и Вејд. Можеби затоа повредата на Коби е и добра работа за нив. Ја очекувам добар тим на Америка, кој за златото би се борел со Литва и Аргентина. Флајт, пошто не ти иде со јутјубот, еве ја ќе ставам еден клип. Ју лааајк?:)